Σουσάμι

Τα "τραγούδια του μήνα" πήγαν περίπατο αλλά ας όψονται οι πολιτικές προστασίας από την πειρατεία και τους αιμοσταγείς χατζαροφόρους της, σαν εμένα. Η e-snips έχει σταματήσει τις τελευταίες απόπειρές μου αντιγραφής από cd. Με τσάκωσαν. Τουλάχιστον δεν θα με κρεμάσουν -ελπίζω- από τον παπαφίγκο. Το πολύ-πολύ από τον κοντραφλόκο.

Τραγούδια μπορεί -μέχρι νεωτέρας- να μην μπορώ να κατεβάσω, μπορώ όμως να αναφερθώ σε ένα. Όταν έχεις μια καταπληκτική δισκοθήκη σαν τη δική μου (τρομάρα μου) το να ανακαλύπτεις ένα τραγούδι που δεν το ήξερες, ή δεν το είχες προσέξει όσο του αξίζει, είναι κάτι που προκαλεί μια μικρή συγκίνηση, από αυτές που νοστιμίζουν τη ζωή. Τουλάχιστον αυτό συμβαίνει σ' εμένα. Στις φετινές διακοπές μου άκουσα ένα τέτοιο τραγούδι. Σχεδόν τυχαία μάλιστα, αφού η μετάδοσή του ξεκίνησε την ώρα που ετοιμαζόμουν να βγω απ' το αυτοκίνητο. Η πρώτη λέξη απ' τη φωνή του Κώστα Θωμαΐδη με κράτησε τελικά μέσα στο λιοπυρωμένο όχημα. Επιστρέφοντας στην όμορφη και φιλόξενη πόλη μας, με την πρώτη ευκαιρία το αναζήτησα στο google και κατόπιν στο πολύ ενδιαφέρον stihoi.info, αφού το μόνο που θυμόμουν -ένεκα της φτωχής μου μνήμης αλλά και της εμπειρίας του σιγοψησίματος- ήταν μιάμιση στροφή του ρεφρέν: "Στον ουρανό έχω χάσει τα κλειδιά / κι η μάνα μου τα φταίει...". Ούτε τι τα φταίει δεν θυμόμουν. Καθώς μάλιστα η αναζήτησή μου δεν είχε αποτέλεσμα αναγκάστηκα να καταφύγω στην μέθοδο της ζητιανιάς η οποία αποδείχτηκε επιτυχημένη.

Το τραγούδι "Σουσάμι" προέρχεται από τον δίσκο "Της φαντασίας ταξίδια". Ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1992 και όπως πολλοί αξιόλογοι δίσκοι δεν κυκλοφορεί πλέον (αν κανείς έχει αντίθετη πληροφόρηση παρακαλώ θερμά να με ενημερώσει). Την μουσική έγραψε ο Κώστας Θωμαΐδης, που τραγουδά με την υπέροχη φωνή του τα 16 τραγούδια του δίσκου. Οι όμορφοι στίχοι του "Σουσαμιού" είναι του Γιώργου Κρητικού. Για τον στιχουργό των υπολοίπων τραγουδιών δεν ορκίζομαι, ίσως είναι ο ίδιος.

Το κακό είναι ότι δεν ζήτησα άδεια για να ανεβάσω το τραγούδι (εκμεταλλευόμενος κι άλλο την μοναδική ευγένεια του καλλιτέχνη) αλλά μάλλον κάποια στιγμή θα ζητήσω.

Κοιμηθείτε ήσυχοι

Μπορεί να κάηκαν ζωντανοί οκτώ εργαζόμενοι και να τραυματίστηκαν άλλοι τέσσερις.

Το αμπάρι που τους κατάπιε ήταν πάντως σε πλοίο βαφτισμένο σε μια Ιδέα:

"F R I E N D S H I P G A S"

Τι αξίζουν τα μέτρα ασφαλείας μπροστά σε μια Ιδέα;

Τι να μετρήσει η ζωή μπροστά στην Αρετή της οικονομίας;

Ο Γερμανός ξανάρχεται (και θα ματαξαναέρθει)

Επειδή πρέπει κάπως να δικαιολογήσω την (ακούσια αν και όχι ανεπιθύμητη) παράθεση του μπλογκ μου στον κατάλογο των Red Blogs, και για να μη μείνει ο Ιούλιος αποστάριστος και ρίξει κανα 45άρη καύσωνα απ' το κακό του,

επειδή η Αυριανή - ελλείψει πρωτοσέλιδων τσοντών - δεν πουλάει πια, άρα δεν κερδίζει εύκολα τις παλιές καλές της εργολαβίες,

επειδή το ελληνικό πολιτικό σύστημα επενδύει κατά προτίμηση στη λαϊκή δεξιά και όχι στην ακροδεξιά,

επειδή το ΛΑΟΣ μετακινείται με ευκολία ανάμεσα στα δύο αυτά -κοντινά- όρια,

επειδή εργολάβοι αποκλειστικής απασχόλησης εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί,

επειδή τα αδιέξοδα του ΠΑΣΟΚ ξεπλένονται καθ' έξιν με μηχανισμούς εκτοξευόμενης λάσπης,

επειδή η ΝΔ ψάχνεται να δει από που θα της πεταχτεί ο νέος Συμπιλίδης, χωρίς να έχει έτοιμο το νέο Κατσίκη,

επειδή η μνήμη δεν ευδοκιμεί στη χώρα και η τηλεόραση διαμορφώνει με ευκολία την άποψη μεγάλου μέρους του "κυρίαρχου λαού",

επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μοντέρνος και εξελίσσεται στον απουσιολόγο της τάξης,

επειδή το ΚΚΕ είναι εύκολος στόχος -ντεμοντέ γαρ- και δεν αναλαμβάνει εργολαβίες,

επειδή η Αλέκα τολμά και στέλνει την κόρη της σε ιδιωτικό κολέγιο, δίνοντας το δικαίωμα κατοχύρωσης της πατέντας της άλιωτης καραμέλας,

επειδή ο κάθε ανόητος τηλεχάχας και το πιστό κοπάδι του θεωρεί αυτονόητο δικαίωμά του να διατυπώνει κατηγορητήρια και να καλεί σε απολογία τον επιλεγμένο κατηγορούμενο,

έχω να πω ως καλούμενος κι εγώ σε απολογία -ως συγκατηγορούμενος ψηφοφόρος μάλλον- από διάφορα πρόβατα του κοπαδιού τα εξής:

α. Ο κατήγορος και όχι ο κατηγορούμενος οφείλει να αποδείξει τους ισχυρισμούς του,

β. Τα 50 ευρώ που δίνω το χρόνο στο ΚΚΕ τα δίνω επειδή έτσι μου αρέσει, κι αν μπορούσα και μ' άρεσε θα έδινα 50.000 χωρίς να χρωστώ εξήγηση σε κανένα,

γ. Την κόρη μου θα τη στείλω σε όποιο παιδικό σταθμό μου γουστάρει. Δε θα προσκυνήσω καμιά τσούλα αντιδήμαρχο για να χωρέσει πλαγίως στον δημόσιο. Κι αν μου αρέσει θα τη στείλω και στο ΜΙΤ.

Υ.Γ. Η κόρη μου είναι 2,5 χρόνων. Σήμερα με πήρε τηλέφωνο από το νησί για να μου πεί ότι θα πήγαινε για μπάνιο και ότι έβαλε "αντηλαϊκό"!

Κομμουνισμός vs Φασισμός με λιθουανό διαιτητή

Το κοινοβούλιο της Λιθουανίας ψήφισε νόμο ο οποίος εξομοιώνει κομμουνισμό με φασιμό και σφυροδρέπανο με σβάστικα. Δεν είναι βέβαια κάτι το καινούργιο από τη βαλτική δημοκρατία αφού αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στον μακρόχρονο αγώνα της με τη συγκεκριμένη στοχοπροσήλωση. Πέρα από την άποψη που μπορεί κανείς να έχει για την εξομοίωση αυτή, σημειώνω μερικά -ενδιαφέροντα κατά την άποψή μου- σημεία που δείχνουν ότι η σπουδή των Λιθουανών έχει αρκετά στοιχεία υστερίας (με τη φροϋδική έννοια).
1. Η σβάστικα είναι αρχαίο σύμβολο, χρησιμοποιημένο σε ποικίλες εκδοχές ήδη από τη Νεολιθική εποχή, χρησιμοποιούμενο ακόμα και σήμερα σε θρησκευτικά ή γεωμετρικά μοτίβα.
2. Η σβάστικα χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο της αρχαίας σκανδιναβικής θεότητας του κεραυνού, του Θωρ. Ο Θωρ στην περιοχή της Βαλτικής λατρευόταν με το όνομα Περκούνας.
3. Οι Λιθουανοί τίμησαν τον αρχαίο θεό τους χρησιμοποιώντας το σύμβολό του στην αεροπορία τους ήδη από το 1919, αρκετά πριν το χρησιμοποιήσουν οι Ναζί.
Τα παραπάνω δείχνουν νομίζω ότι οι Λιθουανοί θα έπρεπε να έχουν αποενοχοποιήσει τη χρήση της σβάστικας σε σχέση με τη μετέπειτα χρήση της. Ωστόσο, ο ρόλος του λιθουανικού κράτους μετά τη ναζιστική κατοχή, ιδίως όσον αφορά την τύχη των Λιθουανών εβραίων αλλά και τα επιτεύγματα της λιθουανικής λεγεώνας των Waffen-SS, τους φόρτωσε μάλλον με κάποιες ενοχές. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα υπάρχουν φωνές, εκτός απ' τη Ρωσσία, που εγκαλούν τη Λιθουανία και τις άλλες 2 βαλτικές δημοκρατίες για υποκρισία.
Φαίνεται ότι στόχος της λιθουανίας στον "ανένδοτό" της είναι μάλλον ο κομμουνισμός και όχι ο φασισμός.

Βοήθεια στη "Βοήθεια στο σπίτι"

Το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι" εξαγγέλθηκε το 1996 και ξεκίνησε το 1997 με σκοπό την παροχή κατ' οίκον βοήθειας σε άτομα ηλικιωμένα ή με αναπηρίες. Στα ίδια πλαίσια το πρόγραμμα απασχολεί και ανέργους για την επάνδρωση των υπηρεσιών υγείας και φροντίδας. Όλο το προσωπικό του προγράμματος ανέρχεται σε 3.800 άτομα, τα οποία απασχολούνται σε Δημοτικές ή Διαδημοτικές Επιχειρήσεις είτε σε Δήμους και Κοινότητες που είναι οι φορείς υλοποίησης, 100 περίπου μονάδες συνολικά. Παρέχεται συγκεκριμένα ψυχολογική, συμβουλευτική και κοινωνική υποστήριξη, είτε στο σπίτι είτε στα κατά τόπους γραφεία του προγράμματος και νοσηλευτική μέριμνα ως προς τη φαρμακευτική αγωγή, αιμοληψία, έλεγχος αρτηριακής πίεσης και σακχάρου στο σπίτι. Όποιος έχει ηλικιωμένους συγγενείς που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν, γνωρίζει από πρώτο χέρι την σημασία που έχει η εύρυθμη λειτουργία του προγράμματος για την ποιότητα ζωής της ομάδας στόχου του. Πόσο μάλλον που η ομάδα αυτή ξεπερνά τα 100.000 άτομα.
Η χρηματοδότηση του προγράμματος παρατάθηκε μέχρι τις 31/8/2008 στα πλαίσια του Γ' ΚΠΣ, προβλέπεται δε η συνέχισή της μέχρι τις 31/12/2010 στα πλαίσια πλέον της Δ’ Προγραμματικής Περιόδου 2007-2013. Ωστόσο η πρόβλεψη παράτασης δεν έχει ακόμα γίνει βεβαιότητα, καθώς ο υπουργός Εσωτερικών δεν έχει ακόμα υπογράψει την σχετική υπουργική απόφαση. Το προσωπικό εξακολουθεί να αμοίβεται με μισθούς 450 ευρώ, συχνά παραμένει απλήρωτο για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Τα σωματεία προσωπικού εξήγγειλαν 48 απεργία διεκδικώντας κρατική δωρεάν «Βοήθεια στο Σπίτι», μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους και οριστική λύση στις παλινωδίες παρατάσεων και κόντρα παρατάσεων του ορίζοντα υλοποίησης του προγράμματος.

Οχετόσφαιρα

Σε παρόμοιες περιπτώσεις πατώ μηχανικά το delete. Καθημερινά, αρκετά μηνύματα, ενδιαφέροντα κατά τους μαζικούς αποστολείς τους γεμίζουν τα ταχυδρομικά κουτιά με την πραμάτεια τους. Χαριτωμένα βιντεάκια και ανεκδοτάκια, αποκαλύψεις συνομωσιών και εκκλήσεις για τρίωρο μποϋκοτάζ της κατανάλωσης λαχανακίων Βρυξελλών στοιβάζονται με υποδειγματική τάξη μέχρι που τα κατασπαράσσει η λήθη του delete. Πολλά από αυτά γυροφέρνουν στο διαδίκτυο επί χρόνια, κάποιος πάντα εντυπωσιάζεται και τα ξαναπροωθεί για να μου δίνει την ευκαιρία να γίνομαι ο σπασίκλας: "Ε, καλά, αυτή η δικτυοαρβύλα κυκλοφορεί τώρα 5 χρόνια".
Σήμερα όμως το μήνυμα είχε τον πιασάρικο τίτλο: "FW: Fw: Αυτοί είναι οι 21 που κατηγορούνται για την παιδοφιλία". Ακολουθούσε το path του μπλόγκερ που έκανε τη δημοσίευση, ένας κατάλογος ονομάτων, ηλικιών και επαγγελμάτων και στο τέλος η ακόλουθη παράγραφος (το μπολντάρισμα δικό μου):

"...όλος ο κόσμος ζητάει να μάθει τα ονόματα τους. Πάρτε τα όχι για να τους λιντσάρεται, αλλά ίσως να τους λυπηθείτε. Κανείς δεν μπορεί να μπει σε μια άβυσσος όπως είναι η ψυχή ενός ανθρώπου. Δεν μπορεί να βάλουμε για όλους το χέρι μας στην φωτιά ότι ήταν...τέρατα αλλά η δικαιοσύνη θα κρίνει. Μπορεί κάποιοι να είναι αθώοι., Αυτοί κατηγορούνται. Τους αποκάλυψε σήμερα η espressο και οι δημοσιογράφοι Γ.Καρράς-Στ. Χίος"

Αυτό το τρωκτικό που έκανε τη δημοσίευση καθώς και οι αυτουργοί της πρωτογενούς "αποκάλυψης", με ένα "μπορεί" καταργούν το τεκμήριο της αθωότητας μέχρι αποδείξεως της ενοχής. Δίνουν στη δημοσιότητα ονόματα καταστρέφοντας ανθρώπους που "μπορεί να είναι αθώοι". Αρπάζουν την φήμη περί κακοποίησης "ακόμα και βρεφών" που φυσικά βοηθά να γυρίσουν τ' άντερα του επίσης οσιοπάρθενου αναγνώστη και την εκτοξεύουν στα "τέρατα" του καταλόγου των 21. Ο ανακριτής δεν χρειάζεται πια, η κοινή γνώμη έβγαλε το πόρισμα.

Όλα αυτά τα έρποντα ασπόνδυλα της espresso και της μπλογκόσφαιρας δεν γυρίζουν να κοιτάξουν ένα πεταχτό 15χρονο με μίνι στο δρόμο γιατί είναι ανήλικο. Δεν αναζητούν τσόντες barely legal γιατί τη βρίσκουν μόνο με το ιεραποστολικό. Δεν θεωρούν σεξουαλικό έγκλημα αυτό που συνοδεύεται από χρήση σωματικής ή ψυχολογικής βίας αλλά αυτό που λειτουργεί εμπορευόμενο ως κολυμπήθρα των κάθε λογής καταπιεσμένων σεξουαλικών επιθυμιών του αναγνώστη τους, ο οποίος απολυτρωμένος θα ομολογήσει (στον εαυτό του, όχι στο πανελλήνιο): "Εγώ κατά βάθος καυλώνω με παρτούζες με 15χρονους ινδονήσιους τρανσέξουαλ αλλά ευτυχώς όχι με βιασμούς μωρών".
Αθώος, αθώος.

Μπλογκομαθηματικά

Εν μέσω πανελληνίων εξετάσεων και ως ένδειξη συμπαράστασης στους δοκιμαζόμενους υποψηφίους, ιδού ένα μπλογκ με θέματα sos στα μαθηματικά.

Σόλοικος λόγος, κλεφτές ματιές

Μουντός καιρός μα δεν κρύβεται
πως η εποχή των ποθητών οστών μπήκε για τα καλά
των αστραγάλων και των λαγώνων

Merging cells

Η ματιά μένει βυθισμένη στους πιξελωτούς αριθμούς και τα κελιά τους

Σπασμένο παρμπρίζ
Κλεμμένες πινακίδες
Άδειο ρεζερβουάρ

Με το φεγγάρι τα βγάζουμε, με τον φεγγάρι τα μπάζουμε, τί έχουνε τα έρμα και ψοφάνε;

Ο βήχας και η κιτρινίλα δεν κρύβεται

Η σημερινή Καθημερινή είναι σφόδρα ενοχλημένη από τους κακομαθημένους συνδικαλιστές των ΜΜΜ. Το υπέρτατο αγαθό της σημερινής εποχής, η μακαριότητα του επιβατικού κοινού, δέχτηκε βάναυση επίθεση από τους απεργούς, με αποτέλεσμα η συνήθης ειδυλλιακή εικόνα των άδειων λεωφόρων της πόλης να δώσει τη θέση της σε μια πρωτοφανή κυκλοφοριακή συμφόρηση. Αιτία η απόλυση 2 οδηγών των τραμ και η απεργία σε συμπαράστασή τους. Η Καθημερινή μας πληροφορεί ότι ο ένας οδηγός μετά από θανατηφόρο τροχαίο στο οποίο ενεπλάκη, αντί να αυτοεξοριστεί στο Δρομοκαΐτειο, εξακολούθησε να οδηγεί συρμούς τραμ με συνοδεία τη μαμά του. Όμως αυτό αντιβαίνει τις διατάξεις της παραγράφου 247 του άρθρου 427β' του κεφαλαίου Γ' του Ν.1821/1453, σύμφωνα με τις οποίες "απαγορεύεται πας οδηγός καρότσας φέρουσας πλέον των 8 τροχών να συνεπιβιβάζει συγγενή του έως και του βαθμού συγγενείας που αντιστοιχεί στο πλήθος των τροχών της καρότσας, εάν αυτός δεν έχει πρώτα κάνει σουνέτι". Η μαμά του οδηγού δεν είχε κάνει σουνέτι και ο οδηγός απολύθηκε. Ο έτερος οδηγός (αφού μιλάμε για ΜΜΜ χρησιμοποιώ φρασεολογία ταξί, χώρια που μ' αρέσει η λέξη έτερος) απολύθηκε γιατί αρνήθηκε να υποβληθεί σε εξετάσεις αίματος ένα βράδυ που δεν αισθανόταν καλά. Η στάση του κρίθηκε ως λίαν ύποπτη αφού είναι γνωστό ότι όταν κάποιος εργαζόμενος δεν αισθάνεται καλά πρέπει άμεσα να κάνει εξετάσεις αίματος για να αποκλειστεί η περίπτωση να έχει αρπάξει τίποτα αιμορροΐδες και τις κολλήσει στους συναδέλφους του - πόσο μάλλον στους επιβάτες. Η δημοσιογράφος που υπογράφει το σχετικό άρθρο δεν ανέχεται τα μαμόθρεφτα και τους αιμορροϊδικούς και το αποτυπώνει ξεκάθαρα. Αυτό που μέχρι σήμερα δεν φαινόταν τόσο ξεκάθαρα - τουλάχιστον σε μένα - είναι ο κιτρινισμός της Καθημερινής.

Ο Τσάβες των Βαλκανίων

-Δημήτρη, απ' την ώρα που άσκησα το βέτο νιώθω νά'χω ψηλώσει δέκα πόντους.
-Πρόεδρε, οι κόκκινες γόβες δεν ταιριάζουν με γαλάζια γραβάτα.


Σύμφωνα (και) με αντιπολιτευτικά ΜΜΕ η επικείμενη επίσκεψη του Κ.Καραμανλή στη Μόσχα γίνεται "για καθαρά πολιτικούς λόγους και κυρίως για να δείξει ότι δεν φοβάται τα πολιτικά αντίποινα της Ουάσιγκτον, ακόμη και μετά τη σύγκρουση του Βουκουρεστίου".


Επειδή δυσκολεύομαι να φανταστώ τον πρωθυπουργό της Ελλάδας ως τον νεοφώτιστο Τσάβες των Βαλκανίων, αναρωτιέμαι ποιές παραχωρήσεις έχει υπογείως δρομολογήσει η ελληνική κυβέρνηση και σε ποιά θέματα; Ετοιμάζεται κάποια νέα "αγορά του αιώνα" ή απλώς υπάρχει καμιά non-paper δέσμευση για στήριξη ενός ανανήψαντος σχεδίου Ανάν;

Λευτεριά στους Θιβετιανούς (και τους Ντόνγκ και τους Γι και τους Χουί)

Το παγκόσμιο κίνημα του προσκοπισμού δημιουργήθηκε το 1907 από το Λόρδο Ρόμπερτ Στίβενσεν Σμιθ Μπέηντεν Πάουελ. Στην Ελλάδα το κίνημα έφτασε ήδη το 1910. Ο πρόσκοπος ήταν ένα παιδί πάντα έτοιμο να βοηθάει τους άλλους και να κάνει μια καλή πράξη κάθε μέρα Σήμερα πια το προσκοπικό κίνημα έχει χάσει την παλιά αίγλη του και οι γριούλες δυσκολεύονται να βρουν ένα καλό παιδί να τις περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο. Όλα τα καλοχτενισμένα καλόπαιδα αποκτήσαν γρήγορη σύνδεση στο ίντερνετ και οργανώνονται σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. Ο σύγχρονος πρόσκοπος ονομάζεται ακτιβιστής και δεν αρκείται σε μια καλή πράξη τη μέρα. Θέλει να λύσει τα παγκόσμια προβλήματα, να κατατροπώσει τους κακούς και να σώσει τον πλανήτη από την επικείμενη καταστροφή.

Πολλοί από αυτούς τους ακτιβιστές ασχολούνται αυτή την εποχή με το θιβετιανό ζήτημα. Μέχρι πριν από λίγο καιρό κανείς δεν ασχολούταν με το ζήτημα αυτό αφού δεν ξέραμε καν ότι είναι ζήτημα. Όποιος άκουγε για Θιβέτ, ο νους του πήγαινε στον πανοσιολογιότατο Δαλάϊ Λάμα (που είναι μετεμψύχωση των προηγούμενων Λάμα) και το εξαγώγιμο προϊόν του οποίου είναι γενικός αντιπρόσωπος, τους γκουρού και τους γιόγκι. Όλοι αυτοί πάλι, δεν ξέρουμε τι είναι αλλά για να τους θαυμάζουν οι σταρς του Χόλιγουντ κάτι θα ξέρουν. Σίγουρα πάντως είναι καλοί γιατί είναι βουδιστές και βουδιστής είναι κι ο Ρίτσαρντ Γκιρ. Ο Δαλάϊ Λάμα είναι ο αρχηγός των βουδιστών και επικεφαλής της Εξόριστης Διοίκησης του Θιβέτ και ζητά από την Κίνα την παραχώρηση εκτεταμένης αυτονομίας στη χώρα του, στα πρότυπα του Χονγκ-Κονγκ. Το Θιβέτ είχε –ντε φάκτο- ανεξαρτητοποιηθεί μετά την κατάρρευση της κινέζικης δυναστείας των Κίνγκ αλλά το 1949, η νεοπαγείσα κινεζική λαϊκή δημοκρατία εισέβαλε στα εδάφη του για να το επαναπροσαρτήσει. Η επικράτεια της Κίνας έχει ιστορικά αυξομειωθεί περισσότερο κι απ’ την ελληνική –είναι και κάπως μεγαλύτερη βέβαια. Στην Κίνα υπάρχει και έχει υπάρξει απροσδιόριστος αριθμός εθνοτήτων και ημιαυτόνομων περιοχών. Η συμφωνία των 17 σημείων που υπογράφηκε το 1951 από την Κίνα και την κυβέρνηση του Δαλάϊ Λάμα παρείχε κάποια αυτονομία στο Θιβέτ. Το 1959 ο τελευταίος αποκήρυξε τη συνθήκη και αυτοεξορίστηκε με την κυβέρνησή του στην Ινδία.

Το προσεχές καλοκαίρι διοργανώνονται στη Κίνα οι Ολυμπιακοί αγώνες. Η Κίνα είναι μια αγορά ενός και πλέον δισεκατομμυρίων καταναλωτών και αυτό δεν γινόταν παρά να συγκινήσει τους χορηγούς που επηρεάζουν παρόμοιες αποφάσεις ανάθεσης. Η Κίνα είναι ισχυρός εμπορικός εταίρος της δύσης και προσφέρει στις δυτικές εταιρείες την ευκαιρία για πάμφθηνο εργατικό δυναμικό. Ταυτόχρονα η Κίνα είναι το αντίπαλο οικονομικό δέος και αναδυόμενη στρατιωτική υπερδύναμη. Ο καπιταλισμός γουστάρει τις μπίζνες αλλά όχι και τους τσαμπουκάδες.

Οι ακτιβιστές δεν θα μπορούσαν να μείνουν ασυγκίνητοι. Έτσι κι ακούσουν για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αλύτρωτες πατρίδες, οι καλοχτενισμένοι προστάτες της ελευθερίας τα παίρνουν στο κρανίο και προτάσσουν τα δασύτριχα στήθη τους. Γνωστά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι καταπατητές σε Ιρακ, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Κύπρο και αλλού (αν τα ξέρει κανείς να μου τα πει και εμένα). Ειδικά οι «δημοσιογράφοι χωρίς σύνορα» που είναι ακτιβιστές με βαριά μπαλάκια έχουν αποδείξει πολλές φορές την προσήλωσή τους στα ανθρώπινα δικαιώματα κατακεραυνώνοντας κατά εμφανή προτίμηση την Κούβα, τη Βενεζουέλα την Κίνα τη Σερβία και τη Λευκορωσία. Κάποιοι κακόβουλοι υπερτόνισαν το γεγονός ότι οι ως άνω ακτιβιστές χρηματοδοτούνται –μεταξύ άλλων- και από αμερικανικές κυβερνητικές υπηρεσίες. Καλός ο ακτιβισμός και τα καραγκιοζιλίκια με την ολυμπιακή φλόγα, καλό και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών, αλλά τελικά ποιος θα περάσει τις γιαγιάδες στο απέναντι πεζοδρόμιο;