Έφτασα στο Σύνταγμα χτες βράδυ κατά τις δέκα και μισή. Είχε αρκετό κόσμο παρά την προχωρημένη ώρα, τόσο στην Αμαλίας όσο -κυρίως- στην πλατεία. Οι της Αμαλίας για κάποιο λόγο που αυτοί γνωρίζουν φώναζαν "Ελλάς-Ελλάς" και ανέμιζαν γαλανόλευκες. Δεν είδα κάποια οθόνη να προβάλλει ποδόσφαιρο ή Γιουροβίζιον, υποθέτω ότι το σύνθημα ταίριαζε με τις φωνές ενός παππού που ζητούσε από μικροφωνικής "γνήσιους έλληνες ηγέτες" και όχι "εβραίους". Δεν κάθισα περισσότερο για να μάθω ποιοι ακριβώς από τους ηγέτες μας είναι εβραίοι και ποιοι γιαχωβάδες. Κατηφόρισα στην πλατεία.
Στη λαϊκή συνέλευση παρατήρησα, σε σύγκριση με την προηγούμενη Κυριακή και πιο πριν, μια ριζοσπαστικοποίηση του λόγου των ομιλητών. Ίσως οι "ακομμάτιστοι"-πρώην δικομματισμένοι να βαρέθηκαν και να επέστρεψαν στο τσουβάλιασμα από του καναπέως, ίσως πάλι οι ζυμώσεις της πλατείας σε συνδυασμό με τα ολοένα αυξανόμενα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής να προκάλεσαν κάποιο ρήγμα στο νόμο της απολιτίκ σιωπής. Μου φάνηκε πως ήταν πολύ περισσότεροι αυτοί που δεν φοβόταν να χρησιμοποιήσουν φρασεολογία "αριστερής" κατεύθυνσης και αισθητικής (ενδεικτικές οι προσφωνήσεις τύπου "σύντροφοι") και αντιμετωπίστηκαν θετικά από το πλήθος. Η λέξη "επανάσταση" ακούστηκε πολλές φορές και είχε κάτι από κόκκινο. Εξάλλου πολλοί αναφέρθηκαν στις απεργίες και σε πιθανές συνέργειες με συνδικαλιστικές οργανώσεις. Έγινε ζωντανή σύνδεση με Βαρκελώνη και Τενερίφη σε συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα.
Γεγονός είναι πως δεν έλλειψαν οι κραυγές. Κάποιοι βρίσκουν στο κρέμασμα και το λυντσάρισμα των 300 τη λύση των αδιεξόδων του καπιταλισμού. Και μάλιστα χειροκροτούνται. Αναρωτιέμαι για ποιο ακριβώς έγκλημα θα έπρεπε να κρεμαστεί π.χ. ο Μανώλης Γλέζος ή ο Κώστας Καζάκος. Κι όχι βέβαια μόνο αυτοί. Αναρωτιέμαι ποια ανθρωποφάγα ένστικτα θα έτρεφε ο απαγχονισμός οποιουδήποτε βουλευτή. Από τους βουλευτές της αριστεράς μέχρι τον πιο διεφθαρμένο γαλαζομαυροπράσινο. Η βία είναι αναπόσπαστο στοιχείο μιας επαναστατικής διεργασίας, δεν μπορεί κανείς ν'απαντά στην κρατική βία με ειρωνικά χειροκροτήματα και αποδοκιμασίες. Δεν μπορεί να καταληφθεί η εξουσία με ευγενείς προτροπές. Ευτελίζεται όμως σε έκφραση ταπεινών ενστίκτων όταν παίρνει μορφή λυντσαρίσματος.
Σημειωτέον πως χτες βράδυ πέθανε ξαφνικά ο βουλευτής του ΚΚΕ Άγγελος Τζέκης.
Μια κοπέλα ανέφερε, επίσης χειροκροτούμενη, τη γνωστή ανοησία πως εάν το ποσοστό λευκών σε βουλευτικές εκλογές υπερβαίνει το 50% αυτομάτως διαλύονται ..τα κόμματα. Λες και αν η κυβέρνηση οριζόταν από τον πρόεδρο της δημοκρατίας θα ήταν διαφορετική από την ψηφισμένη ή τα νέα αστικά κόμματα που θα δημιουργούνταν μετά θα προέκυπταν με παρθενογεννέσεις κι όχι με ανακυκλώσεις-βούτυρο στο ψωμί της ολιγαρχίας.
Δεν έλλειψαν και οι αυθόρμητες αλλά αβασάνιστες αποφάσεις. Όλοι σχεδόν ψήφισαν υπέρ του αποκλεισμού της βουλής από εβδόμης πρωϊνής της Τρίτης όταν είναι πιθανότατο πως ελάχιστοι από τους ψηφίσαντες μπορεί να συνδράμει προσωπικά.
Την Τρίτη που δίδεται η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση είναι χρήσιμη η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις. Όχι γιατί αν χάσει την κοινοβουλευτική εμπιστοσύνη -που δεν θα τη χάσει- θα αλλάξει κάτι. Αλλά γιατί κατ'ελάχιστον οι λαϊκές κινητοποιήσεις αναγκάζουν το σκηνικό της ολιγαρχίας να εξαντλεί τα πυρομαχικά του. Ανασχηματισμούς, καλλιέργεια "ελπίδων συναίνεσης", ανακύκλωση σάπιων υλικών. Είναι ένας πόλεμος φθοράς που μπορεί να ωφελήσει σε κάτι παραπάνω από αυτό που κατ'αρχήν ελπίζουν οι διαδηλωτές του Συντάγματος. Στην επιτάχυνση της διαδικασίας κατάρρευσης του συστήματος.
Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011
Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011
Το τρίο της ηδονής
Η νέα κυβερνητική τριάδα προέδρου και αντιπροέδρων της Κυβέρνησης αποδεικνύει περίτρανα πως η τελευταία είναι δεξιά (τουλάχιστον στο ράφτη).
![]()
Η γονιμότητα της Κυβέρνησης εγγυημένη
Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011
Κουΐζ για υποψήφιους αυτόχειρες
Ποιος και πότε έκανε την ακόλουθη δήλωση;
Ο νικητής θα λάβει κατόπιν κλήρωσης που θα πραγματοποιηθεί ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών και λοιπού προτεκτοράτου κου Πόουλ Τόμσεν υπέροχο επιχρυσωμένο "ήλιο που ανατέλλει".
"Η χώρα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ το ΠΑΣΟΚ, γιατί περισσότερο από ποτέ η χώρα έχει ανάγκη από το φως του ήλιου και την ελπίδα του πράσινου χρώματος"
Ο νικητής θα λάβει κατόπιν κλήρωσης που θα πραγματοποιηθεί ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών και λοιπού προτεκτοράτου κου Πόουλ Τόμσεν υπέροχο επιχρυσωμένο "ήλιο που ανατέλλει".
Απότοκα χαμένης ιστορικής ευκαιρίας
Δε μπορώ να συγκεντρωθώ γαμώτο.
Πάω να γράψω για την "ιστορική ευκαιρία που χάθηκε" και με ξεμυαλίζει η πρόταση Καρατζαφέρη για ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον φέρελπι πιτσιρικά Στεφανόπουλο.
Πάω να γράψω για την απόπειρα νόμιμης συνταγματικής εκτροπής και με αποσυντονίζει ο ένας και μοναδικός Αβραμόπουλος που πιστεύει πως ο λαός εκσπερματίζει μαζικά στην ιδέα της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ (βιτσιόζικο αγόρι).
Πάω να γράψω για την απόφαση-σταθμό του πρωθυπουργού μας που από συγκυβέρνηση κατέληξε σε αλλαγή σώβρακου και μου αποσπά την προσοχή η φιγούρα της Ντόρας-Κασσάνδρας που προβλέπει δεινά, σεισμούς και καταποντισμούς (αν ο μπαμπάς δεν αναλάβει υπηρεσιακός πρωθυπουργός).
Σα νά'χω στο τραπέζι μπροστά μου διάφορα παγωτά και να μην ξέρω ποιο να πρωτοδιαλέξω.
Σα να μου την πέφτουν μαζί η Σία Κοσιώνη, η καμαριέρα του Στρος-Καν, η Άντζελα Γκερέκου και η απέναντι γειτόνισσα και να μην ξέρω ποια να πρωτοχουφτώσω.
Αυτό που ζούμε είναι μοναδικό, είναι καταπληκτικό. Αχ και νά'μουν μπλόγκερ και τι θά'γραφα, τι θά'γραφα. Το ένα ποστ μετά το άλλο. Μα δε μπορώ να συντονίσω το μυαλό μου. (Καλά ποιος διάολος έχει βάλει τσάμικα τέρμα στις μία τη νύχτα; Τίχων-Τύχων λέει το εορτολόγιο. Καλά δε γιόρταζε ο άγιος Μνημόνιος σήμερα; Α, το άλλαξαν τώρα, "γεια σου καΐκι μου άι Νικόλα")
Μια απορία μόνο μου μένει (σταμάτα μωρή τα παλαμάκια να συγκεντρωθώ) βλέποντας τις αντιδράσεις μετά την αποτυχία του προξενιού (ε, σκάσε πια) και τα διαγγέλματα των παρ'ολίγον νεόνυμφων.
Ποιος μαλάκας, όχι, δείξτε μου έναν αλλά τώρα, όχι αύριο το πρωί, μην έχει περάσει η επήρρεια των ληγμένων δακρυγόνων, ποιος λέω τους έχει ψηφίσει αυτούς τους γελοίους τενεκέδες ("λέγε ότι θες λέγε εγώ θα σ'αγαπώ" παίζει τώρα), έστω και μια φορά, και σκοπεύει μάλιστα και να τους ξαναψηφίσει;
Πιάστε τον, δικός μου είναι ρε, εγώ τον είδα πρώτος, θέλω να παίξω τη "συναίνεση" μαζί του, all night long. Είμαι κι εγώ σε βιτσιόζικο mode, θα τον δέσω και θα παίξουμε και την "ιστορική ευκαιρία". Που θα πάει, θα πέσει η κυβέρνηση, θα συναινέσει κι ο φτωχός.
Τι; Κανείς; Κανείς; Δε μπορεί, ούτε ένας; Ούτε ένας μπούλης με μετάθεση στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας; Ούτε μια πενηντάρα με βαμμένος ξανθό μαλλί και γαλάζια μπικουτί; Κανείς;
Σκάστε τώρα εσείς δίπλα να κοιμηθούμε.
Πάω να γράψω για την "ιστορική ευκαιρία που χάθηκε" και με ξεμυαλίζει η πρόταση Καρατζαφέρη για ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον φέρελπι πιτσιρικά Στεφανόπουλο.
Πάω να γράψω για την απόπειρα νόμιμης συνταγματικής εκτροπής και με αποσυντονίζει ο ένας και μοναδικός Αβραμόπουλος που πιστεύει πως ο λαός εκσπερματίζει μαζικά στην ιδέα της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ (βιτσιόζικο αγόρι).
Πάω να γράψω για την απόφαση-σταθμό του πρωθυπουργού μας που από συγκυβέρνηση κατέληξε σε αλλαγή σώβρακου και μου αποσπά την προσοχή η φιγούρα της Ντόρας-Κασσάνδρας που προβλέπει δεινά, σεισμούς και καταποντισμούς (αν ο μπαμπάς δεν αναλάβει υπηρεσιακός πρωθυπουργός).
Σα νά'χω στο τραπέζι μπροστά μου διάφορα παγωτά και να μην ξέρω ποιο να πρωτοδιαλέξω.
Σα να μου την πέφτουν μαζί η Σία Κοσιώνη, η καμαριέρα του Στρος-Καν, η Άντζελα Γκερέκου και η απέναντι γειτόνισσα και να μην ξέρω ποια να πρωτοχουφτώσω.
Αυτό που ζούμε είναι μοναδικό, είναι καταπληκτικό. Αχ και νά'μουν μπλόγκερ και τι θά'γραφα, τι θά'γραφα. Το ένα ποστ μετά το άλλο. Μα δε μπορώ να συντονίσω το μυαλό μου. (Καλά ποιος διάολος έχει βάλει τσάμικα τέρμα στις μία τη νύχτα; Τίχων-Τύχων λέει το εορτολόγιο. Καλά δε γιόρταζε ο άγιος Μνημόνιος σήμερα; Α, το άλλαξαν τώρα, "γεια σου καΐκι μου άι Νικόλα")
Μια απορία μόνο μου μένει (σταμάτα μωρή τα παλαμάκια να συγκεντρωθώ) βλέποντας τις αντιδράσεις μετά την αποτυχία του προξενιού (ε, σκάσε πια) και τα διαγγέλματα των παρ'ολίγον νεόνυμφων.
Ποιος μαλάκας, όχι, δείξτε μου έναν αλλά τώρα, όχι αύριο το πρωί, μην έχει περάσει η επήρρεια των ληγμένων δακρυγόνων, ποιος λέω τους έχει ψηφίσει αυτούς τους γελοίους τενεκέδες ("λέγε ότι θες λέγε εγώ θα σ'αγαπώ" παίζει τώρα), έστω και μια φορά, και σκοπεύει μάλιστα και να τους ξαναψηφίσει;
Πιάστε τον, δικός μου είναι ρε, εγώ τον είδα πρώτος, θέλω να παίξω τη "συναίνεση" μαζί του, all night long. Είμαι κι εγώ σε βιτσιόζικο mode, θα τον δέσω και θα παίξουμε και την "ιστορική ευκαιρία". Που θα πάει, θα πέσει η κυβέρνηση, θα συναινέσει κι ο φτωχός.
Τι; Κανείς; Κανείς; Δε μπορεί, ούτε ένας; Ούτε ένας μπούλης με μετάθεση στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας; Ούτε μια πενηντάρα με βαμμένος ξανθό μαλλί και γαλάζια μπικουτί; Κανείς;
Σκάστε τώρα εσείς δίπλα να κοιμηθούμε.
Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011
Σύντομο χρονικό δακρυγόνων γεύσεων
Για μια ακόμα φορά αποδείχτηκε πως οι κατασταλτικοί μηχανισμοί ξέρουν καλά τη δουλειά τους. Όλο το κέντρο βρίσκεται σκεπασμένο από χημικό νέφος. Δεν θυμάμαι να έχουν ξαναπέσει τόσα χημικά τα τελευταία χρόνια. Στην αρχή οι κουκουλοφόροι ασφαλίτες ξεκίνησαν το τέννις με τα ΜΑΤ στη γωνία Αμαλίας-Β.Σοφίας και επεκτάθηκαν στην δυτική (κάτω) πλευρά του Συντάγματος. Αφού φάνηκε πως ο κόσμος δεν θα το κουνούσε από την πλατεία έγινε γιουρούσι κι από Ζάππειο-Εθνικό κήπο και Φιλελλήνων. Θερμά συγχαρητήρια στους στρατηγούς της αστυνομίας, θα διέπρεπαν στο πεδίο της μάχης με τέτοια στρατηγική. Τουλάχιστον διαπρέπουν απέναντι σε διαδηλωτές οπλισμένους με χαρτομάντηλα, maalox και μαγειρική σόδα. Ο κόσμος ωστόσο μέχρι και πριν από λίγο μπαινόβγαινε στην πλατεία και φαντάζομαι πως εξακολουθούν χιλιάδες να βρίσκονται ακόμα εκεί. Σε κάθε διασταύρωση της Ερμού, της Μητροπόλεως, της Καραγιώργη Σερβίας εκατοντάδες διαδηλωτές παρέμεναν μαζεμένοι.
Χιλιάδες κατεβήκαμε στους δρόμους. Ίσως όχι όσοι θα έπρεπε αλλά πάντως πολλοί. Γυρίσαμε αρκετά στο κέντρο: Σύνταγμα, Κριεζώτου, Ακαδημίας, Κανάρη, Κουμπάρη και πάλι πίσω, Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ερμού, Μητροπόλεως, Αμαλίας. Εκτός από τις πολλές δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτών του Συντάγματος, της Σταδίου, της Φιλελλήνων, της Αμαλίας, της Πανεπιστημίου, πολύς κόσμος γυρνούσε στους κάθετους δρόμους. Το μπλοκ του ΠΑΜΕ ήταν πάρα πολύ μεγάλο, τα πρωτοβάθμια είχαν κι αυτά μεγάλο πλήθος. Οι "αγανακτισμένοι" άρχισαν να πληθύνονται μετά τις 10:30-11:00 και σύντομα γέμισαν την πλατεία. Το ΠΑΜΕ έφτασε στο Σύνταγμα κατά τις 11:00. Η επιλογή του να μείνει, καταλαμβάνοντας το κάτω μέρος της πλατείας, στο οδόστρωμα, Όθωνος και Φιλελλήνων ήταν η πρέπουσα. Φαίνεται πως ανταποκρίνεται στην ανάγκη της συντονισμένης δράσης κι ας υπάρχουν πάντα κάποιοι παραπονιάρηδες που αναζητούν μονίμως ψεγάδια. Αυτό δείχνουν και οι ανακοινώσεις που ακολούθησαν. Δεν έπεσε στην αντίληψή μου καμία ένταση με άλλους διαδηλωτές. Η οπισθοφυλακή του ενώθηκε με την πορεία των πρωτοβάθμιων που ερχόταν από τη Σταδίου. Λίγο πριν αρχίσουν τα επεισόδια, κατά τις 13:30 αποχώρησε προς Φιλελλήνων. Το αν και κατά πόσο θα πρέπει ή όχι να αποφεύγει την εμπλοκή στο θέατρο των στημένων επεισοδίων είναι ζήτημα προς συζήτηση, όχι απλό ωστόσο.
Όλα αυτά πριν από την έναρξη βάρδιας των ασφαλιτών. Ήδη από νωρίς στην Κριεζώτου είχαν γίνει μικροσυμπλοκές ανάμεσα σε κουκουλοφόρους ασφαλίτες και ομάδες διαδηλωτών. Αργότερα ένας νεαρός που καθόλου δεν έμοιαζε με ασφαλίτη περικυκλώθηκε μπροστά στη Βουλή και διαδόθηκε πως έφερε ταυτότητα ασφαλίτη. Έπειτα από λίγο ξεκίνησε ο χαμός των χημικών.
Στην υγειά μας.
Όλα τα λεφτά το post των Γεφυριστών!
Χιλιάδες κατεβήκαμε στους δρόμους. Ίσως όχι όσοι θα έπρεπε αλλά πάντως πολλοί. Γυρίσαμε αρκετά στο κέντρο: Σύνταγμα, Κριεζώτου, Ακαδημίας, Κανάρη, Κουμπάρη και πάλι πίσω, Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ερμού, Μητροπόλεως, Αμαλίας. Εκτός από τις πολλές δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτών του Συντάγματος, της Σταδίου, της Φιλελλήνων, της Αμαλίας, της Πανεπιστημίου, πολύς κόσμος γυρνούσε στους κάθετους δρόμους. Το μπλοκ του ΠΑΜΕ ήταν πάρα πολύ μεγάλο, τα πρωτοβάθμια είχαν κι αυτά μεγάλο πλήθος. Οι "αγανακτισμένοι" άρχισαν να πληθύνονται μετά τις 10:30-11:00 και σύντομα γέμισαν την πλατεία. Το ΠΑΜΕ έφτασε στο Σύνταγμα κατά τις 11:00. Η επιλογή του να μείνει, καταλαμβάνοντας το κάτω μέρος της πλατείας, στο οδόστρωμα, Όθωνος και Φιλελλήνων ήταν η πρέπουσα. Φαίνεται πως ανταποκρίνεται στην ανάγκη της συντονισμένης δράσης κι ας υπάρχουν πάντα κάποιοι παραπονιάρηδες που αναζητούν μονίμως ψεγάδια. Αυτό δείχνουν και οι ανακοινώσεις που ακολούθησαν. Δεν έπεσε στην αντίληψή μου καμία ένταση με άλλους διαδηλωτές. Η οπισθοφυλακή του ενώθηκε με την πορεία των πρωτοβάθμιων που ερχόταν από τη Σταδίου. Λίγο πριν αρχίσουν τα επεισόδια, κατά τις 13:30 αποχώρησε προς Φιλελλήνων. Το αν και κατά πόσο θα πρέπει ή όχι να αποφεύγει την εμπλοκή στο θέατρο των στημένων επεισοδίων είναι ζήτημα προς συζήτηση, όχι απλό ωστόσο.
Όλα αυτά πριν από την έναρξη βάρδιας των ασφαλιτών. Ήδη από νωρίς στην Κριεζώτου είχαν γίνει μικροσυμπλοκές ανάμεσα σε κουκουλοφόρους ασφαλίτες και ομάδες διαδηλωτών. Αργότερα ένας νεαρός που καθόλου δεν έμοιαζε με ασφαλίτη περικυκλώθηκε μπροστά στη Βουλή και διαδόθηκε πως έφερε ταυτότητα ασφαλίτη. Έπειτα από λίγο ξεκίνησε ο χαμός των χημικών.
Στην υγειά μας.
Όλα τα λεφτά το post των Γεφυριστών!
Τρίτη 14 Ιουνίου 2011
Αποσοβιετοποιηθείτε ρε κακομαθημένα
Ίσως κάποιοι να τό'χετε ξανακούσει και να μην δώσατε την πρέπουσα σημασία, ίσως να μην το έχετε καν πάρει χαμπάρι, καιρός όμως πια να δούμε την πραγματικότητα κατάματα. Χρειάζεται άμεση ΑΠΟΣΟΒΙΕΤΟΠΟΙΗΣΗ της οικονομίας και της κοινωνίας. Το είπε κι ο Άγγελος Στάγκος στην Καθημερινή βάζοντας τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Η Ελλάδα δεν ανήκε ποτέ εις την Δύσην παρά τα όσα έλεγε κάποτε εις εκ του πλήθους των Εθναρχών, δεν κυβερνήθηκε ποτέ από κεντροδεξιές, καραδεξιές και ψευτοσοσιαλιστικές κυβερνήσεις, δεν ξεκοκκαλίστηκε ποτέ ο δημόσιος πλούτος της από ορδές "αυτοδημιούργητων" επιχειρηματιών και διεθνών τοκογλύφων. "Αυτά τα λένε αι κομμουνισταί" που έλεγε και ο Βασίλης Διαμαντόπουλος στο "Μάθε παιδί μου γράμματα", μόνο και μόνο για να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους για την καταστροφή της χώρας. Που την κατάντησαν τελικά Σοβιετία.
Δεν έχει σημασία που δεν κυβέρνησαν οι κομμουνιστές. Άσε που αν είχαν κυβερνήσει θα είχαμε γίνει Αλβανία και Βόρεια Κορέα. Δεν θά'χατε σερβιέτες και νάϋλον κάλτσες να φορέσετε ρε, θα οδηγούσατε όλοι Λάντα και αντί για μαλτ θα πίνατε νοθευμένη βότκα. Ευτυχώς προσωρινά τη γλυτώσατε. Αλλά αφού ηττήθηκαν οι ΕΑΜοβουλγαροσυμμορίτες και έπεσε το παραδάκι του Σχεδίου Μάρσαλ πως διάολο καταντήσαμε Σοβιετία; Τι έφταιξε και δεν γίναμε Λουξεμβούργο ή έστω Σουηδία;
Σας παραχαϊδέψαμε. Καλόμαθαν οι εργαζόμενοι και ήθελαν να πληρώνονται ικανοποιητικά και εγκαίρως. Όλοι οι ξυπόλητοι παράτησαν τα χωράφια κι απολάμβαναν Δώρα Πάσχα, Χριστουγέννων, πενθήμερα, διακοπούλες, επιδόματα ανεργίας, κληρώσεις εργατικών κατοικιών, θέατρα, κοινωνικό τουρισμό. Κι ήθελαν κι από πάνω συνδικαλισμό, σωματεία κι άλλα τέτοια αναχρονιστικά. Λάδωσε το άντερό τους και ρούφηξαν το κράτος και τους εργοδότες με τις κοινωνικές πολιτικές. Φταίνε κι οι δανειζόμενοι μικροαστοί που δανείζονταν αφειδώς, λες και όλες αυτές οι διαφημίσεις καταναλωτικών και τραπεζικών προϊόντων τους αφορούσαν. Που πας ρε πεινάλα που θέλεις και γερμανικό αυτοκίνητο; Ίσα κι όμοια είμαστε όλοι; Ότι οδηγά ο γερμανός φορολογούμενος κι ο έλληνας αστός θα οδηγά κι ο βλάχος που το στόμα των προγόνων του βρώμαγε από την πείνα; Θα φταίνε κι όσοι νόμισαν ότι μπορούν να αποκτήσουν δικό τους σπίτι. Κι οι δημόσιοι υπάλληλοι που βολεύτηκαν στη θεσούλα τους και νόμισαν πως γλύτωσαν από το φόβο του εργοδότη. Ας πούμε όλη την αλήθεια, κάπου θα φταίνε και οι κεφαλαιοκράτες που ανεχόταν τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών κι αντί να κάνουν επενδύσεις πληρώναν τους μισθούς στους χαραμοφάηδες.
Ότι χορτάσατε χορτάσατε, το κράτος πρέπει να αποσοβιετοποιηθεί και θα αποσοβιετοποιηθεί. Μη φοβάστε, ελάτε στο θείο. Εδώ κοτζάμ Σοβιετική Ένωση αποσοβιετοποιήθηκε μια χαρά. Σιγά που δε θά'χετε να φάτε. Το πολύ πολύ να βγουν οι γυναίκες κι οι κόρες σας στο κλαρί, το βαρέθηκαν το ξανθό μουνί οι ευρωπαίοι, τις Σβετλάνες και τις Ρουσλάνες. Βαρέθηκαν να πληρώνουν ξενοδοχεία, μπάνγκαλοους και ξαπλώστρες. Μπρος, έξω από τα σπίτια σας και τα εξοχικά. Με δανεικά από το γερμανό φορολογούμενο τα πήρατε, καιρός να τα επιστρέψετε.
Ά στο διάλο σοβιετικοί χαραμοφάηδες.
Δεν έχει σημασία που δεν κυβέρνησαν οι κομμουνιστές. Άσε που αν είχαν κυβερνήσει θα είχαμε γίνει Αλβανία και Βόρεια Κορέα. Δεν θά'χατε σερβιέτες και νάϋλον κάλτσες να φορέσετε ρε, θα οδηγούσατε όλοι Λάντα και αντί για μαλτ θα πίνατε νοθευμένη βότκα. Ευτυχώς προσωρινά τη γλυτώσατε. Αλλά αφού ηττήθηκαν οι ΕΑΜοβουλγαροσυμμορίτες και έπεσε το παραδάκι του Σχεδίου Μάρσαλ πως διάολο καταντήσαμε Σοβιετία; Τι έφταιξε και δεν γίναμε Λουξεμβούργο ή έστω Σουηδία;
Σας παραχαϊδέψαμε. Καλόμαθαν οι εργαζόμενοι και ήθελαν να πληρώνονται ικανοποιητικά και εγκαίρως. Όλοι οι ξυπόλητοι παράτησαν τα χωράφια κι απολάμβαναν Δώρα Πάσχα, Χριστουγέννων, πενθήμερα, διακοπούλες, επιδόματα ανεργίας, κληρώσεις εργατικών κατοικιών, θέατρα, κοινωνικό τουρισμό. Κι ήθελαν κι από πάνω συνδικαλισμό, σωματεία κι άλλα τέτοια αναχρονιστικά. Λάδωσε το άντερό τους και ρούφηξαν το κράτος και τους εργοδότες με τις κοινωνικές πολιτικές. Φταίνε κι οι δανειζόμενοι μικροαστοί που δανείζονταν αφειδώς, λες και όλες αυτές οι διαφημίσεις καταναλωτικών και τραπεζικών προϊόντων τους αφορούσαν. Που πας ρε πεινάλα που θέλεις και γερμανικό αυτοκίνητο; Ίσα κι όμοια είμαστε όλοι; Ότι οδηγά ο γερμανός φορολογούμενος κι ο έλληνας αστός θα οδηγά κι ο βλάχος που το στόμα των προγόνων του βρώμαγε από την πείνα; Θα φταίνε κι όσοι νόμισαν ότι μπορούν να αποκτήσουν δικό τους σπίτι. Κι οι δημόσιοι υπάλληλοι που βολεύτηκαν στη θεσούλα τους και νόμισαν πως γλύτωσαν από το φόβο του εργοδότη. Ας πούμε όλη την αλήθεια, κάπου θα φταίνε και οι κεφαλαιοκράτες που ανεχόταν τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών κι αντί να κάνουν επενδύσεις πληρώναν τους μισθούς στους χαραμοφάηδες.
Ότι χορτάσατε χορτάσατε, το κράτος πρέπει να αποσοβιετοποιηθεί και θα αποσοβιετοποιηθεί. Μη φοβάστε, ελάτε στο θείο. Εδώ κοτζάμ Σοβιετική Ένωση αποσοβιετοποιήθηκε μια χαρά. Σιγά που δε θά'χετε να φάτε. Το πολύ πολύ να βγουν οι γυναίκες κι οι κόρες σας στο κλαρί, το βαρέθηκαν το ξανθό μουνί οι ευρωπαίοι, τις Σβετλάνες και τις Ρουσλάνες. Βαρέθηκαν να πληρώνουν ξενοδοχεία, μπάνγκαλοους και ξαπλώστρες. Μπρος, έξω από τα σπίτια σας και τα εξοχικά. Με δανεικά από το γερμανό φορολογούμενο τα πήρατε, καιρός να τα επιστρέψετε.
Ά στο διάλο σοβιετικοί χαραμοφάηδες.
Κυριακή 12 Ιουνίου 2011
Κλωτσιά κι όχι μπατσάκια
Είδα ένα απόσπασμα της προχτεσινοβραδυνής συζήτησης στη Βουλή στα πλαίσια της "ώρας του πρωθυπουργού". Ο Παπανδρέου χρησιμοποίησε δραματικούς τόνους για να αιτιολογήσει την αναγκαιότητα των μέτρων του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, τόσο στη βουλή όσο και νωρίτερα στο σύντομο διάγγελμά του. Η θεατρικότητα της εμφάνισής του αντιμετωπίστηκε πανταχόθεν με σαρκασμό, εμένα όμως μ'αρέσει ο αντίλογος και το τουρλουμπούκι και θα πάω κόντρα στο ρεύμα.
Ο Παπανδρέου μου φαινόταν πάντα συμπαθής ως φυσιογνωμία. Το είχα γράψει και παλιότερα, την εποχή του κονταροχτυπήματός του με το Βενιζέλο για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, όσο και μετά τις πρώτες του χαμένες εκλογές. Εντάξει, ο άνθρωπος είναι μισό κλικ πιο σοσιαλιστής από το Μητσοτάκη και ενάμισι κλικ από τη Θάτσερ, ωστόσο τον διακρίνει μια ευγένεια και μια σταθερότητα στις προσωπικές του αξίες. Σ'αυτές βέβαια εξ'ορισμού δεν περιλαμβάνεται το ξεροκόμματο του χαμηλοσυνταξιούχου, τέτοιες αξίες δεν διδάσκονται στο London School of Economics και στο Χάρβαρντ. Σίγουρα πάντως διδάσκονται οι αξίες των αγορών: αν δεν ικανοποιήσεις τους δανειστές σου δεν μπορείς να ξαναδανειστείς. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν πάντα καλός μαθητής και οι δάσκαλοι του εμπιστεύονταν το απουσιολόγιο. Αν χάνει ο λαός τις παραδόσεις δε φταίει αυτός, την απουσία οφείλει να τη χρεώσει δικαιώνοντας την εμπιστοσύνη των δασκάλων του.
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ανικανότητα, τη γλωσσική ανεπάρκεια, την αμερικανιά ή τη μαμά του Παπανδρέου. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι η λαϊκή πλειοψηφία αδυνατεί να συνειδητοποιήσει πως δεν αρκεί να ξεφορτωθούμε τον Γ.Παπανδρέου και το Σαμαρά, τον Α.Παπανδρέου και το Μητσοτάκη, το Δεληγιάννη και τον Τρικούπη ή τον Κριεζή και το Ζηνόβιο Βάλβη. Αυτοί των οποίων τα συμφέροντα υπηρετεί το πολιτικό σύστημα της χώρας θα βρίσκουν τρόπο να κυριαρχούν ανακατεύοντας και ανακυκλώνοντας πρόσωπα. Η μέθοδος των αιωνίων αντιπάλων και των ντέρμπι λειτουργεί επιτυχώς εδώ και δεκαετίες. Ακόμα και στη σημερινή συγκυρία που διαφαίνεται μια συνολική απόρριψη του πολιτικού συστήματος από μεγάλη μερίδα του λαού δεν είμαι σίγουρος αν αυτή αφορά στη γενεσιουργό αιτία των προβλημάτων. Πρόκειται πάντως για ένα πρώτο βήμα. Το ξεσκέπασμα των εφεδρειών. Αλλά χρειάζεται άμεσα το επόμενο ώστε να μην προλάβει το πολιτικό σύστημα να γεννήσει νέες εφεδρείες. Ο καπιταλισμός τραμπαλίζεται. Χρειάζεται μια γερή κλωτσιά για να τσακιστεί το οικοδόμημα, όχι μπατσάκια στους θυρωρούς του.
Ο Παπανδρέου μου φαινόταν πάντα συμπαθής ως φυσιογνωμία. Το είχα γράψει και παλιότερα, την εποχή του κονταροχτυπήματός του με το Βενιζέλο για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, όσο και μετά τις πρώτες του χαμένες εκλογές. Εντάξει, ο άνθρωπος είναι μισό κλικ πιο σοσιαλιστής από το Μητσοτάκη και ενάμισι κλικ από τη Θάτσερ, ωστόσο τον διακρίνει μια ευγένεια και μια σταθερότητα στις προσωπικές του αξίες. Σ'αυτές βέβαια εξ'ορισμού δεν περιλαμβάνεται το ξεροκόμματο του χαμηλοσυνταξιούχου, τέτοιες αξίες δεν διδάσκονται στο London School of Economics και στο Χάρβαρντ. Σίγουρα πάντως διδάσκονται οι αξίες των αγορών: αν δεν ικανοποιήσεις τους δανειστές σου δεν μπορείς να ξαναδανειστείς. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν πάντα καλός μαθητής και οι δάσκαλοι του εμπιστεύονταν το απουσιολόγιο. Αν χάνει ο λαός τις παραδόσεις δε φταίει αυτός, την απουσία οφείλει να τη χρεώσει δικαιώνοντας την εμπιστοσύνη των δασκάλων του.
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ανικανότητα, τη γλωσσική ανεπάρκεια, την αμερικανιά ή τη μαμά του Παπανδρέου. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι η λαϊκή πλειοψηφία αδυνατεί να συνειδητοποιήσει πως δεν αρκεί να ξεφορτωθούμε τον Γ.Παπανδρέου και το Σαμαρά, τον Α.Παπανδρέου και το Μητσοτάκη, το Δεληγιάννη και τον Τρικούπη ή τον Κριεζή και το Ζηνόβιο Βάλβη. Αυτοί των οποίων τα συμφέροντα υπηρετεί το πολιτικό σύστημα της χώρας θα βρίσκουν τρόπο να κυριαρχούν ανακατεύοντας και ανακυκλώνοντας πρόσωπα. Η μέθοδος των αιωνίων αντιπάλων και των ντέρμπι λειτουργεί επιτυχώς εδώ και δεκαετίες. Ακόμα και στη σημερινή συγκυρία που διαφαίνεται μια συνολική απόρριψη του πολιτικού συστήματος από μεγάλη μερίδα του λαού δεν είμαι σίγουρος αν αυτή αφορά στη γενεσιουργό αιτία των προβλημάτων. Πρόκειται πάντως για ένα πρώτο βήμα. Το ξεσκέπασμα των εφεδρειών. Αλλά χρειάζεται άμεσα το επόμενο ώστε να μην προλάβει το πολιτικό σύστημα να γεννήσει νέες εφεδρείες. Ο καπιταλισμός τραμπαλίζεται. Χρειάζεται μια γερή κλωτσιά για να τσακιστεί το οικοδόμημα, όχι μπατσάκια στους θυρωρούς του.
Τρίτη 7 Ιουνίου 2011
Λάκες και λακέδες
Να είναι "άφθαρτος".
Ποιο είναι το ιδεατό politically correct προσόν ενός πολίτη;
Να είναι "ακηδεμόνευτος".
Ο πρώτος να μην έχει πιάσει κομματική σκουριά κι ο δεύτερος να ψηφίζει τους "καταλληλότερους" χωρίς κομματικά στεγανά.
Κι όπως έχει αυξηθεί κατακόρυφα η υγρασία και σκούριασαν οι μπετόβεργες της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας και τρίζει όλο το οικοδόμημα και πέφτουν τα κουφώματα και οι σοβάδες, έφτασε η ώρα των άφθαρτων. Των "τεχνοκρατών". Που θα κρατήσουν όρθιο το επικίνδυνο ερείπιο, θα του δώσουν μια παράταση ζωής μέχρι να σκουριάσουν κι αυτοί. Αν και είναι κι αυτοί σκουριασμένοι από χρόνια, μόνο που το κρύβουν κάτω από γυαλιστερές λάκες. Τεχνοκρατικές λάκες για λακέδες των τραπεζών.
Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011
Η εκπόρνευση των λέξεων
"Τα κοινωνικά επιδόματα δεν περικόπτονται αλλά εξορθολογίζονται ώστε να υποστηριχτούν ουσιαστικά όσοι έχουν πράγματι ανάγκη", δήλωσε η υπουργός Εργασίας Λούκα Κατσέλη σε συνέντευξή της στα ΝΕΑ.
"Βρέθηκαν περίπου 4.500 άτομα που είχαν αποβιώσει και ελάμβαναν επικουρική σύνταξη. Από ελέγχους υπερήλικων συνταξιούχων έχουν εντοπιστεί περίπου 9.000 συνταξιούχοι οι οποίοι υποτίθεται ότι είναι πάνω από 100 ετών και στους οποίους καταβάλλεται κανονικά σύνταξη. Από τους ελέγχους και τις διασταυρώσεις στοιχείων ΟΑΕΔ και ΙΚΑ που αφορούν δικαιούχους επιδομάτων ανεργίας του ΟΑΕΔ, ήδη εντοπίστηκαν πάνω από 18.000 περιπτώσεις που ελάμβαναν επιδόματα χωρίς να τα δικαιούνται."
"Δεν περικόπτουμε αλλά εξορθολογίζουμε, ύστερα από χρόνια, την παροχή κοινωνικών επιδομάτων, ώστε να υποστηριχτούν ουσιαστικά όσοι έχουν πράγματι ανάγκη και να παταχθούν οι καταστρατηγήσεις και η σπατάλη".
Αναφορικά με τον νεοπροσλαμβανόμενο μέχρι 25 ετών, ο οποίος πλέον θα καλείται να εργάζεται με μειωμένο κατά 20% μισθό, είπε ότι "το πρόβλημα είναι ότι 40% των νέων στις ηλικίες από 15 έως 24 ετών δεν μπορούν να βρουν δουλειά". Επομένως, δήλωσε η κα Κατσέλη "η ρύθμιση αυτή δεν αποτελεί μέτρο μείωσης του κόστους εργασίας αλλά δημιουργεί κίνητρο απασχόλησης γι'αυτούς που έχουν μηδενικό εισόδημα".
Περιχύνοντας αφειδώς με παχιά σάλτσα "χιλιάδων περιπτώσεων που ελάμβαναν επιδόματα χωρίς να τα δικαιούνται" η κυβέρνηση σερβίρει τη συνταγή του ξεθεμελιώματος των κοινωνικών επιδομάτων ως συνταγή εξορθολογισμού. Είναι όμως δεδομένο πως κανένα από τα αυτονόητα επιδόματα προστασίας μιας "ευνομούμενης κοινωνίας" δεν είναι πια δεδομένο. Τι μένει πια να χάσουμε όταν ο άνεργος δεν θα λαμβάνει καν επίδομα ανεργίας; Τι να φοβηθούμε; Γιατί να τρέμουμε στο κάτω κάτω το άγνωστο όταν το γνωστό γίνεται σταδιακά αβίωτο για όλο και περισσότερους;
Θαυμάσιες οι λαοσυνάξεις, ωραία τα ρεκόρ συγκέντρωσης αλλά έχω τη βεβαιότητα πως ελάχιστοι από τους κοινωνούς της αγανάκτησης θα προτιμούσαν την ανατροπή από την επιστροφή σ'έναν "υποφερτό" καπιταλισμό. Δε βγάζω την ουρά μου απ'έξω, με ανησυχεί η προοπτική του αγνώστου, όταν έχεις παιδιά σε ζώνουν τέτοιοι φόβοι. Κι όμως η μάσκα του "ανθρωπίνου προσώπου" του καπιταλισμού έχει πέσει, πρέπει να πέσουν κι οι αυταπάτες.
"Βρέθηκαν περίπου 4.500 άτομα που είχαν αποβιώσει και ελάμβαναν επικουρική σύνταξη. Από ελέγχους υπερήλικων συνταξιούχων έχουν εντοπιστεί περίπου 9.000 συνταξιούχοι οι οποίοι υποτίθεται ότι είναι πάνω από 100 ετών και στους οποίους καταβάλλεται κανονικά σύνταξη. Από τους ελέγχους και τις διασταυρώσεις στοιχείων ΟΑΕΔ και ΙΚΑ που αφορούν δικαιούχους επιδομάτων ανεργίας του ΟΑΕΔ, ήδη εντοπίστηκαν πάνω από 18.000 περιπτώσεις που ελάμβαναν επιδόματα χωρίς να τα δικαιούνται."
"Δεν περικόπτουμε αλλά εξορθολογίζουμε, ύστερα από χρόνια, την παροχή κοινωνικών επιδομάτων, ώστε να υποστηριχτούν ουσιαστικά όσοι έχουν πράγματι ανάγκη και να παταχθούν οι καταστρατηγήσεις και η σπατάλη".
Αναφορικά με τον νεοπροσλαμβανόμενο μέχρι 25 ετών, ο οποίος πλέον θα καλείται να εργάζεται με μειωμένο κατά 20% μισθό, είπε ότι "το πρόβλημα είναι ότι 40% των νέων στις ηλικίες από 15 έως 24 ετών δεν μπορούν να βρουν δουλειά". Επομένως, δήλωσε η κα Κατσέλη "η ρύθμιση αυτή δεν αποτελεί μέτρο μείωσης του κόστους εργασίας αλλά δημιουργεί κίνητρο απασχόλησης γι'αυτούς που έχουν μηδενικό εισόδημα".
Περιχύνοντας αφειδώς με παχιά σάλτσα "χιλιάδων περιπτώσεων που ελάμβαναν επιδόματα χωρίς να τα δικαιούνται" η κυβέρνηση σερβίρει τη συνταγή του ξεθεμελιώματος των κοινωνικών επιδομάτων ως συνταγή εξορθολογισμού. Είναι όμως δεδομένο πως κανένα από τα αυτονόητα επιδόματα προστασίας μιας "ευνομούμενης κοινωνίας" δεν είναι πια δεδομένο. Τι μένει πια να χάσουμε όταν ο άνεργος δεν θα λαμβάνει καν επίδομα ανεργίας; Τι να φοβηθούμε; Γιατί να τρέμουμε στο κάτω κάτω το άγνωστο όταν το γνωστό γίνεται σταδιακά αβίωτο για όλο και περισσότερους;
Θαυμάσιες οι λαοσυνάξεις, ωραία τα ρεκόρ συγκέντρωσης αλλά έχω τη βεβαιότητα πως ελάχιστοι από τους κοινωνούς της αγανάκτησης θα προτιμούσαν την ανατροπή από την επιστροφή σ'έναν "υποφερτό" καπιταλισμό. Δε βγάζω την ουρά μου απ'έξω, με ανησυχεί η προοπτική του αγνώστου, όταν έχεις παιδιά σε ζώνουν τέτοιοι φόβοι. Κι όμως η μάσκα του "ανθρωπίνου προσώπου" του καπιταλισμού έχει πέσει, πρέπει να πέσουν κι οι αυταπάτες.
Κυριακή 5 Ιουνίου 2011
ΑΠΟΡΙΕΣ ?
Ακούω από το πρωί τον 902 αριστερά
Στα δελτία ειδήσεων έως τώρα έχω ακούσει για τη διεθνή μέρα περιβάλλοντος και για εικαστική έκθεση στο Πειραιά ।ΔΕΝ άκουσα όμως ούτε λέξη (σαν είδηση ) για συγκέντρωση στις πλατείες Πανευρωπαϊκά και ιδιαίτερα για το Σύνταγμα।
Τι εξήγηση να δώσω σ' αυτή τη σιωπή ?
Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011
Μια ωραία ατμόσφαιρα
Τίποτα το αξιόμεμπτο από το Σύνταγμα, ειρηνική συνύπαρξη αδιάφορων για αλλήλους γειτόνων αρκεί να μην παρκάρει ο ένας μπροστά στο πάρκινγκ του άλλου. Έφτασα κάπως αργά, η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα ήταν σε εξέλιξη. Αρκετός κόσμος μέχρι πέρα στη Φιλελλήνων, δεν μπορώ πάντως να πω πως εντυπωσιάστηκα, μάλλον το ΠΑΜΕ δεν έβαλε τα πολύ δυνατά του. Φαντάζομαι και ελπίζω πως τα φυλάει για την απεργία. Στα θετικά του η διακριτική του παρουσία, δεν κύκλωσε τον αραιό κόσμο της πλατείας, δεν πέρασε από πάνω διεμβολίζοντας τους εξίσου αραιούς διαδηλωτές της Αμαλίας και -κυρίως- δεν υπήρξε προκλητική παρουσία περιφρούρησης με μέτωπο την πλατεία. Έδειξε με την παρουσία του πως δεν εχθρεύεται το κίνημα της πλατείας κι απάντησε τόσο στους μισούς που έλεγαν "που είναι το ΠΑΜΕ;" όσο και στους υπόλοιπους που έλεγαν "δεν τολμά να εμφανιστεί". Ευτυχώς έλλειψαν και οι εκνευριστικές συνεχείς εκκλήσεις προηγούμενων διαδηλώσεων "συνεχίζουμε όλοι μαζί προς..." εννοώντας "μην τολμήσει κανείς και...". Ειπώθηκε άπαξ και τέλος. Στα αρνητικά του τα προκάτ συνθήματα προς λαϊκή αναπαραγωγή. Αμφίβολο αν μπορούν να δελεαστούν οι νεολαίοι της πλατείας με τη μέθοδο αυτή.
Ως συνήθως έπεσα έξω στις προβλέψεις μου, δεν υπήρξε καμία ένταση, αυθόρμητη ή τεχνητή. Φαίνεται πως οι "ανεξάρτητοι" ελληνάρες περιόρισαν της αυγογιαουρτολογικές τους επιθυμίες στη σελίδα του facebook. Δεν ήμουν βέβαια παρών στην άφιξη αλλά δυο-τρεις που ρώτησα μου είπαν πως κύλησαν όλα ήρεμα κι ωραία. Γεγονός είναι και πως η πλατεία ήταν πολύ πιο άδεια απ'ότι περίμενα. Ελπίζω να μην πρόκειται για προοίμιο εκτόνωσης. Γιατί εν μέσω νέων καταιγίδων μια εκτόνωση θα είναι πολύτιμο δώρο στην κυβέρνηση και τα τσιράκια της.
Ως συνήθως έπεσα έξω στις προβλέψεις μου, δεν υπήρξε καμία ένταση, αυθόρμητη ή τεχνητή. Φαίνεται πως οι "ανεξάρτητοι" ελληνάρες περιόρισαν της αυγογιαουρτολογικές τους επιθυμίες στη σελίδα του facebook. Δεν ήμουν βέβαια παρών στην άφιξη αλλά δυο-τρεις που ρώτησα μου είπαν πως κύλησαν όλα ήρεμα κι ωραία. Γεγονός είναι και πως η πλατεία ήταν πολύ πιο άδεια απ'ότι περίμενα. Ελπίζω να μην πρόκειται για προοίμιο εκτόνωσης. Γιατί εν μέσω νέων καταιγίδων μια εκτόνωση θα είναι πολύτιμο δώρο στην κυβέρνηση και τα τσιράκια της.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)