Η Ευρώπη ξύπνησε (run for your lives)

Ο πρόεδρος της δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας ή Σκύψας αμέσως μετά την απόφαση της συνόδου κορυφής του Eurogroup έκανε τις εξής δηλώσεις:

• Επιτέλους, η Ευρώπη ξύπνησε.
• Ήταν ένας πολύ σκληρός αγώνας, ήταν μέρες αγωνίας αλλά έφθασε η στιγμή που αρχίζει η δουλειά που πρέπει να γίνει.
• Υπάρχει μια πολύ μεγάλη δικαίωση.
• Και όχι ανάπαυση στις δάφνες, άλλωστε οι δάφνες μαραίνονται γρήγορα.

Μετά την τελευταία προτροπή του νυν Προέδρου και υποψήφιου μέλλοντος Εθνάρχη, ο κύριος Βενιζέλος, η κυρία Μπακογιάννη και ο κύριος Κουβέλης ανασηκώθηκαν ανόρεχτα από το δάφνινο στρώμα τους, ίσιωσαν τις γραβάτες τους και έκαναν με την παραπάνω σειρά τις ακόλουθες δηλώσεις:

• Το νέο πακέτο στήριξης αποτελεί ομπρέλα προστασίας για τις ελληνικές τράπεζες (ουπς!)
• Η απόφαση της Συνόδου είναι βαθιά ανάσα για την Ελλάδα.
• Οι χθεσινές αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του Eurogroup συνιστούν ένα συμβιβασμό που δίνει μια ανάσα στη χώρα.

Mε συγχωρείτε κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε λέω να αράξω κι εγώ λίγο στις δάφνες, μετά από τέτοια αγωνία νομίζω πως το δικαιούμαι. Μισό λεπτό, ν'απλωθώ λίγο, έτσι, ωραία.
Αχ!! Βρε συ, τούτο τσιμπάει! Καλέ αγκυλώνουν οι δάφνες; Για να δω..
Πρόεδρε, κάποιο λάθος θα έγινε, αυτές είναι τσουκνίδες.

Το παρασκήνιο της συνάντησης Παπανδρέου-Κλίντον

Ο πρωθυπουργός μας κύριος Γιώργος Παπανδρέου συναντήθηκε προχτές σε θερμό κλίμα με την υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ κυρία Χίλαρι Κλίντον. Το θέμα μπαγιάτεψε αλλά το αρχικό μου ποστ το διέγραψα κατά λάθος, τι κατά λάθος δηλαδή, είναι βέβαιη η εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών στη διαγραφή, με τηλεϋπνωτισμό ή κάποια σχετική τηλεμαλακία.
Η κυρία Χίλαρι Κλίντον εξήρε τη "χώρα που γέννησε τη δημοκρατία". Από τον "υψηλότερο" επίσημο προσκεκλημένο μέχρι τον τουρίστα που καταφτάνει με ωτοστόπ, όλοι αναφέρονται περιδεείς στην κοιτίδα της δημοκρατίας. Το ότι η δημοκρατία μετανάστευσε προ πολλού δεν ενοχλεί τους επισκέπτες και δεν δυσφημεί τη χώρα στο εξωτερικό. Ευτυχώς πάντως που δεν πήρε μαζί της τη συνταγή του mousakas και του souvlaki, στην Ατλαντίδα που εικάζεται πως έχει καταφύγει.

Ο κύριος Παπανδρέου δώρισε στην κυρία Κλίντον ένα τσολιαδάκι, όχι σουβενίρ απ' το Μοναστηράκι αλλά κανονικό και μακρυτσούτσουνο, από αυτά που φυλάνε σκοπιά στο Σύνταγμα βρέξει χιονίσει ή ραντίσει. Η κυρία Κλίντον αντιδώρισε στον κύριο Παπανδρέου ένα κλαδευτήρι, δώρο συμβολικό αλλά και πρακτικό εν'όψει κουρέματος του χρέους. Η κυρία Κλίντον, όπως φαίνεται στο φωτογραφικό στιγμιότυπο, επέδειξε τη χρήση του κλαδευτηριού στον πρωθυπουργό. Είναι προφανές στον έχοντα μακροοικονομικές και κηπουρικές γνώσεις αναγνώστη πως η κυρία Κλίντον κράτησε λανθασμένα το κλαδευτήρι. Το σωστό debt haircut γίνεται, ως γνωστόν, με τη λεπίδα σε οριζόντια θέση. Η κάθετη λαβή απασχόλησε τους επιστημονικούς οικονομικοκηπουρικούς κύκλους οι οποίοι κατέληξαν πως αυτή αφορά σε υφέρπουσα καταπιεσμένη επιθυμία της Κλίνταινας να αποκόψει το όργανο του καυλιάρη συζύγου της και να το κρεμάσει στο λαιμό ως τρόπαιο.
Στο ίδιο φωτογραφικό στιγμιότυπο ο κύριος Γιώργος Παπανδρέου φαίνεται καθαρά να ανταλλάσει πανευτυχής χειραψία με τον εαυτό του, αν και πολλοί ισχυρίζονται πως απλά προστατεύει το βαρύτιμο όργανό του.

Βαγγέλη Βενιζέλο σου βγάζω το καπέλο!

Το σχέδιο του Υπουργού Οικονομικών και Λιγότερο Χοντρού Αντιπροέδρου, Ευάγγελου Βενιζέλου, για την αναθέρμανση της οικονομίας είναι σατανικό.

Ιδού το πρώτο άρθρο της ΠΟΛ.1151/13.7.2011:

1.Με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του Νόμου 3943/2011(ΦΕΚ 66 Α731.3.2011) επαναρυθμίζεται το προβλεπόμενο από το άρθρο 25 του Ν. 1882/1990 ποινικό αδίκημα της μη καταβολής βεβαιωμένων στις Δ.Ο. Υ. και τα Τελωνεία χρεών προς το Δημόσιο, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου καθώς και επιχειρήσεις και οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα και συγκεκριμένα:
α) μειώνεται το κατώτερο ποσό της συνολικής ληξιπρόθεσμης οφειλής συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους τόκων και των προσαυξήσεων προς τα ανωτέρω πρόσωπα, άνω του οποίου ζητείται η ποινική δίωξη των υπευθύνων, από δέκα χιλιάδες  (10.000) ευρώ που ίσχυε μέχρι σήμερα σε πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ, καθίσταται δηλαδή αξιόποινη και η μη καταβολή χρεών άνω των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ
β) αυξάνονται οι πλημμεληματικές ποινές του ανωτέρω αδικήματος, όπως ειδικότερα ορίζονται στις κοινοποιούμενες διατάξεις
γ) το ανωτέρω αδίκημα θεσπίζεται ως διαρκές και επομένως ως συνεχές αυτόφωρο, με χρόνο τέλεσης αυτού το χρονικό διάστημα από την παρέλευση των τεσσάρων μηνών από την καθυστέρηση καταβολής του χρέους μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής του αδικήματος (η οποία λόγω του πλημμεληματικού χαρακτήρα αυτού είναι πενταετής).
Κατά συνέπεια:
-Χρόνος τέλεσης του αδικήματος: το χρονικό διάστημα 20 μηνών που αρχίζει μετά την πάροδο τεσσάρων μηνών από την καθυστέρηση καταβολής του χρέους (5 έτη x 1/3 = 20 μήνες). Επισημαίνεται ότι, για την υποβολή της αίτησης ποινικής δίωξης αρκεί η παρέλευση των τεσσάρων μηνών και δεν απαιτείται και η πάροδος του χρονικού διαστήματος των 20 μηνών
-Χρόνος παραγραφής του αδικήματος : η παραγραφή συμπληρώνεται μετά πέντε έτη από τη λήξη του χρόνου τέλεσης αυτού (ήτοι από την πάροδο του ανωτέρω χρονικού διαστήματος των 20 μηνών)
Σημειώνεται ότι, τα αδικήματα που τελέστηκαν μέχρι την ημερομηνία ισχύος του νέου νόμου (31.3.2011) είναι στιγμιαία, με χρόνο τέλεσης αυτών την πάροδο τεσσάρων μηνών αφότου το χρέος κατέστη ληξιπρόθεσμο και η παραγραφή τους συμπληρώνεται μετά την πάροδο πέντε ετών από την τέλεσή τους.

Χρωστάς 5.000 ευρώ στο δημόσιο και δεν έχεις να τα πληρώσεις; Κατευθείαν στην ψειρού, όχι κατευθείαν δηλαδή, έχεις τέσσερις μήνες για να κόψεις το τσιγάρο, δεν επιτρέπεται σε κλειστούς χώρους, τι το πέρασες; Αμέρικαν μπαρ;

Που θα χωρέσουν όμως όλοι οι υποψήφιοι για μη εθελοντική μετακόμιση;
Εννιακόσιες χιλιάδες έλληνες έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη ύψους 41 δισ.ευρώ, βγάλε καμιά χιλιάδα από δαύτους που χρωστούν τα 40 αλλά είναι υπεράνω μη εθελοντικών δραστηριοτήτων, μένουν οκτακόσιες ενενήντα εννιά χιλιάδες υποψήφιοι. Οι ελληνικές φυλακές χωρούν περί τις επτά χιλιάδες κρατούμενους και ήδη "φιλοξενούν" πάνω από έντεκα.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος φτιάχνοντας το δικό του "ιδιώνυμο" (ή έχεις όνομα σ'αυτή τη χώρα ή δεν έχεις) βγάζει ταυτόχρονα με περίτεχνη πιρουέττα τη χώρα από το οικονομικό αδιέξοδο. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που μας εμπιστεύτηκε καλά πληροφορημένη μη κατονομαζόμενη καμαριέρα, θα ενταχθεί στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα του ΕΣΠΑ (με μειωμένη μάλιστα εθνική συμμετοχή μετά από τιτάνιες προσπάθειες της κυβέρνησης) η ανέγερση νέων υπερσύγχρονων φυλακών που θα καταστήσουν τη χώρα επίγειο σωφρονιστικό παράδεισο. Το γιγάντιο αυτό έργο θα αναθερμάνει τον δοκιμαζόμενο κατασκευαστικό κλάδο, θα απασχοληθούν δε σ' αυτό οι ίδιοι οι προφυλακιστέοι οφειλέτες με μη εθελοντική μη ασφαλιζόμενη και μη αμοιβόμενη εργασία, συμμετέχοντας έτσι στην αναθέρμανση της οικονομίας. Σχετική κοινή υπουργική απόφαση πρόκειται να εκδόσει σύντομα το υπουργείο δικαιοσύνης. Με το πέρας της ανέγερσης θα ακολουθεί μη εθελοντικός εγκλεισμός των κατάδικων. Κατά την έκτιση της ποινής τους και μέχρι να καταβάλουν οι οικείοι τους τα λύτρα τους οφειλόμενους φόρους μετά των νομίμων (άρα ηθικών) προσαυξήσεων οι άνδρες κατάδικοι θα σκάβουν τρύπες στα προαύλια μήπως βρουν πετρέλαιο και ξελασπώσει η χώρα. Οι τρύπες που δεν θα αναβλύζουν πετρέλαιο θα σκεπάζονται με πάνελ συλλογής ηλιακής ενέργειας για να εκμεταλλευτούμε την ηλιοφάνεια της χώρας εξάγοντάς την στη Γερμανία και για να μην πέσει μέσα ο Πεταλωτής σε καμιά αιφνιδιαστική του επίσκεψη. Όσον αφορά στις φυλακισμένες γυναίκες, οι νεότερες θα προσφέρονται για μη εθελοντικό κουτούπωμα σε καυλωμένους τουρίστες στα πλαίσια του προγράμματος τουρισμού "Spank your Venus in Greece". Οι πιο τσαπερδόνες θα περιοδεύουν στο εξωτερικό ως ημίγυμνο μπαλέτο στην επιθεώρηση των Πρετεντέρη-Μανδραβέλη "Πλέρωνε και μη ερεύνα". Οι δε γηραιότερες θα πλέκουν στρινγκ και ζαρτιέρες για το βεστιάριο.

Αν το σχέδιο αυτό δεν πετύχει, πράγμα αδύνατο λόγω της περιώνυμης εξυπνάδας του στρουμπουλού συνταγματολόγου, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να φορολογήσει αναδρομικά με 90% τα εισοδήματα των μισθωτών και συνταξιούχων των τελευταίων 20 ετών. Όσοι δεν έχουν να πληρώσουν θα πωλούνται στα σκλαβοπάζαρα του Αλτζεριού, ολόκληροι ή σε σπλήνες, σηκώτια, καρδιές και λοιπά εξαγώγιμα είδη.

Περάστε από το ταμείο, αποχωρείτε μη εθελοντικά

Άχου, κάτι παθαίνω όταν διαβάζω τις διατυπώσεις των πεφωτισμένων κονομολόγων της κυβέρνησης. Μάλλον θά 'ναι κι η ζέστη, όσο νά'ναι άμα είσαι ήδη καψωμένος από την έλλειψη κλιματισμού ανάβεις και κορώνεις καλύτερα με την πλούσια γλωσσοπερδοπλαστική ευχέρεια των υπουργικών εκθέσεων:
Δεν θα γίνουν λέει απολύσεις, θα γίνουν μη εθελοντικές αποχωρήσεις.
Ε; Ε; Λέγε αναγνώστη, δεν σε πιάνει έτσι ένα γαργαλητό, μια φαγουρίτσα να παίξεις κι εσύ το παιχνιδόλεξο; Συγκρατήσου λίγο, ξεκινάω εγώ.
..............
Μπα, δε μου βγαίνει, όπως και νά'χει στο διάολο πρέπει να πάει η κυβέρνηση κι ακόμα παραπέρα το σύστημα που υπηρετεί.
Έτσι κι αλλιώς αν δεν είσαι ΠΑΣΟΚος δεν πέρδεσαι γραπτώς με ευχέρεια.

Η βία στενοχωρεί τους νοικοκυραίους

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΙΟΥΝΙΟΣ 2011

Τώρα που έκατσε ο κουρνιαχτός μερικά souvenir

Η οξεία όραση του Παπουτσή

Δεν έχει ακόμα κατακάτσει η τοξική σκόνη των κατά Παπουτσή "καπνογόνων" που θόλωσαν το κέντρο της Αθήνας χτες και προχτές. Δεν έχει ξεθυμάνει η τσίκνα που τσιμπά αναπνοή και μάτια στο Μετρό του Συντάγματος και γύρω απ' την πλατεία. Κι έρχεται ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και παρακαλεί "να μην επιβεβαιωθεί το άσπρο φανελάκι με το αίμα".
Ο Παπουτσής ως έσχατο παράδειγμα του πολιτικού αριβισμού έχει εξασκημένο μάτι. Μπορεί λοιπόν εύκολα να διακρίνει τα καπνογόνα από τα δακρυγόνα της αστυνομίας. Δεν του ξεφεύγει το γεγονός πως οι εγκλωβισμένοι στο Μετρό "ξεκουράζονταν μέχρι να φύγουν και παρά τις εκκλήσεις της διοίκησης του Μετρό δεν έφευγαν". Το είδε με τα ίδια του τα ματάκια: κανείς δεν εισήλθε στο "άβατο της Βουλής". Ούτε κουκουλοφόρους συνεργάτες της αστυνομίας είδε. Εξάλλου "τέτοιου είδους πρακτικές δεν συμβαίνουν στην ελληνική αστυνομία".

Αν πίστευα πως ο Προστάτης του Πολίτη ήταν ξετσίπωτο σκουλήκι με λειψή όραση θα έπιανα το χάρακα και θα έλεγα:
Για δες εδώ

Αυτό είναι ένα καπνογόνο. Χρησιμοποιείται για ασκήσεις πυροσβεστικής, στρατού κλπ. και από οπαδούς στα γήπεδα. Όσο και να ρουφήξεις πάλι κόκκινους καπνούς (εν προκειμένω) θα βλέπεις.

Αυτό είναι ένα δακρυγόνο. Αν ρουφήξεις μια τζουρίτσα θα δεις κοπάδια χουντικών φοινίκων να φτερουγίζουν χαρούμενοι γύρω από τον πασοκικό ήλιο και μια παλίρροια γύψου να καταπίνει αργά αργά την κοινοβουλευτική παρωδία δημοκρατίας.

Κι ίσως συνέχιζα:

Αυτό είναι ένα πλοίο της γραμμής που σουλατσάρει στη μπουνάτσα κουβαλώντας εκδρομείς στα νησιά.

Αυτό είναι ένα σαπιοκάραβο που τράβηξε γραμμή για τον πάτο παρασύροντας στο θάνατο 81 επιβάτες. Θυμάσαι; Ήσουν Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και δήλωνες πως "το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο". Αν δεν παραιτήθηκες τότε που χάθηκαν τόσες ζωές θα παραιτηθείς τώρα που απλά μας κυνηγούσαν τα σκυλιά σου για να πανηγυρίσουμε παρέα την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου;

Καρπαζιές, γιαούρτια και χρονόμετρα

Πως το λένε αυτό το παιχνίδι που κάποιος εισπράτει καρπαζιές από δυο-τρεις συμπαίκτες του κι έπειτα προσπαθεί να εντοπίσει τον δότη; Αυτό περίπου παίζουμε τις τελευταίες μέρες στο Σύνταγμα. Τις καρπαζιές τις μοιράζουν τα ΜΑΤ και οι κουκουλοφόροι ασφαλίτες, εμείς γυρίζουμε, κουνάμε αυστηρά το δάχτυλο και τους δύο, τους μαλώνουμε γιατί τις έριξαν δυνατές και μοιραία ξαναγυρνάμε την πλάτη για να πέσει η επόμενη. Που θα πάει όμως αυτό το βιολί; Πότε θα σταματήσουν οι φάπες; Προφανώς δεν είναι εύκολο. Πως να ξεχωρίσεις τον εντεταλμένο ασφαλίτη από τον απηυδισμένο διαδηλωτή που πετά ένα μπουκάλι συμμετέχοντας ακούσια στο παιχνίδι; Πως να απομονώσεις ακόμα και τους συγκροτημένους σε σώμα ασφαλίτες αν δεν ασκήσεις με τη σειρά σου βία; Απλά, δεν γίνεται. Όπως εξάλλου τίποτα δεν μπορεί να γίνει σε κατεύθυνση ανατρεπτική χωρίς βία. Όταν πάντως σου ασκούν βία στο βαθμό που αυτή κορυφώθηκε χτες καταντά ίσως κακόγουστο να επαίρεσαι για την ειρηνική προαίρεση των διαδηλώσεων.
Δε λέω, ωραία τα παιχνίδια, ωραίο το πείσμα να ανακαταλαμβάνεται κάθε φορά η πλατεία, ωραία και τα οργισμένα συνθήματα. Συγκινητική η αποφασιστικότητα των νέων που αναδιπλώνονται οργανωμένα, χειροκροτούν ειρωνικά τα κατορθώματα των πραιτωριανών, βοηθιούνται μοιράζοντας αντιόξινα και ψυχραιμία. Τέσσερις μέρες απεργία τον τελευταίο μήνα, έχω χορτάσει δακρυγόνο. Δεν το χαραμίζω, τίποτα δεν πάει χαμένο. Μόνο ελπίδα μπορεί να προσφέρει ο μαζικός ξεσηκωμός χιλιάδων ανθρώπων κόντρα στο κλίμα εκβιασμού και τρομοκρατίας της εξουσίας. Κι αν ακόμα αύριο ξεφουσκώσει, ο σπόρος του δεν θα ξεραθεί. Έρχονται πολύ δυσκολότερες μέρες, θα υπάρξουν καλέσματα που πια πιστεύω πως δεν θα πάνε στον βρόντο.

Κι ας αλλάξω λίγο θέμα. Με μια γρήγορη ματιά στα νέα διάβασα πως "προπηλακίστηκαν Αθανασιάδης και Κανέλλη". Τα καθεστωτικά μέσα ευκαιρία ψάχνουν για τσουβάλιασμα, δεν σπανίζουν πια τα προϊόντα κοινωνικού αυτοματισμού που καλλιεργήθηκαν στα θερμοκήπια της ρητορείας του "όλοι είναι ίδιοι".
Όση σχέση έχουν η Κανέλλη ή οποιοσδήποτε βουλευτής του ΚΚΕ (και του ΣΥΡΙΖΑ λέω εγώ) με τον Αθανασιάδη ή οποιοδήποτε κυβερνητικό βουλευτή, τόση σχέση έχει ο εντεταλμένος ή μη τραμπούκος με αθώο επαναστάτη. Το τσουβάλιασμα είναι προσφιλέστατο σε αυτούς που προτιμούν να τους βλέπουν όλους ίδιους για να βυθίζονται στο χλιαρό μίγμα υποκατάστατων δικαίωσης. Όταν ο ταπεινός μικροαστός που σε κάθε φάση της ζωής του, με κάθε τρόπο, στήριξε την αγέλη των δικομματικών υαινών βλέπει το σύμπαν του να γκρεμίζεται, είναι αναμενόμενο να προσπαθεί να τραβήξει τους υπόλοιπους στη λακούβα με τα σκατά στα οποία κολυμπάει. Τέτοιας συνομοταξίας μικροαστοί απαντώνται κατά συστάδες και στο Άνω Σύνταγμα. Δεν είναι η πλειοψηφία, είναι όμως οι πιο θορυβώδεις. Προτάσσουν τα χεράκια τους μουτζώνοντας τους σοβάδες του κτιρίου γιατί δεν έχουν τα κότσια να μουτζώσουν τα μούτρα τους. Μιλάνε για τριακόσιους που πρέπει να κρεμαστούν / πυρποληθούν / ανασκολπιστούν γιατί αν μιλούσαν για διακόσιους εξήντα έξι θα ομολογούσαν -οι περισσότεροι από αυτούς- τη συνενοχή τους στην κατάντια.

Άλλοι πάλι στέκουν με το χάρακα και το χρονόμετρο παίρνοντας το αζιμούθιο των κινήσεων του ΠΑΜΕ. Θεωρούν πως το ΠΑΜΕ και κάθε ταξικό κίνημα πρέπει να πάρει το βάφτισμα του δακρυγόνου και να χορέψει τσιγκολελέτα με τους μπατσοασφαλίτες προκειμένου να αποκτήσει το δικαίωμα παρέμβασης στο ιερό άβατο της πλατείας Συντάγματος. Ο ρόλος όμως του ΠΑΜΕ και κάθε ταξικού κινήματος δεν είναι να βολτάρει ευθυτενές ανάμεσα στα χημικά, περήφανο για κάθε τζούρα που εισπνέει. Ο ρόλος του φαίνεται στους χώρους δουλειάς, εκεί κρίνεται. Η απουσία του από εκεί είναι αξιοκατάκριτη όχι η απουσία του από επιχειρήσεις ανακατάληψης πλατειών, όσο κι αν οι τελευταίες έχουν τη γοητεία και τη λεβεντιά τους. Οι εργατικοί αγώνες όμως δεν είναι καλλιστεία, αντίθετα, γίνονται κόντρα στην αισθητική των καθεστωτικών μέσων και στα δομημένα μικροαστικά αντανακλαστικά (όπως γλαφυρά φαίνεται στα σχόλια του συνδεδεμένου άρθρου).

Βίντεο από την Τρίτη, πρωϊνά και νυχτερινά

Οι πρωϊνές προσυγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ κινήθηκαν προς την πλατεία Συντάγματος παρακάμπτοντας την Ομόνοια. Κατέλαβαν την οδό Αμαλίας από τη γωνία με Β.Σοφίας μέχρι περίπου το Ζάππειο. Δεδομένων των συνθηκών όχι ιδιαίτερα ικανοποιητική η προσέλευση του κόσμου. Η απογευματινή συγκέντρωση πάντως διαβάζω πως ήταν πολύ μαζικότερη.



Ανάλογη ήταν η συμμετοχή στα γκρουπ των πρωτοβάθμιων σωματείων, εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και ΓΣΕΕ. Οι "αγανακτισμένοι" άρχισαν να μαζεύονται δειλά την ίδια περίπου ώρα.



Η αστυνομική βία δεν γνωρίζει από περικοπές και μνημόνια. Προσφέρεται απλόχερα στο λαό. Μέχρι χτες υπό το φως του ηλίου, πλέον και σε νυχτερινές δόσεις. Το βράδυ το Σύνταγμα σχεδόν γέμισε, ξεκίνησαν και κάποιες συναυλίες, έστω κι αν κάποια στιγμή σεγόντο άρχισαν να κρατούν τα μπαμ-μπουμ των δακρυγόνων και των χειροβομβίδων κρότου-λάμψης. Οι μπάτσοι είναι φιλόμουσοι, δεν εξηγείται αλλιώς τέτοια συχνότητα σε εκρήξεις. Περιμένουν το σήμα της μπακέτας του μαέστρου τους με προσήλωση και τα ματσούκια τους προτεταμμένα. Μπαίνω στον πειρασμό να γράψω που να τα βάλουν αλλά δεν θέλω να ρίξω το επίπεδο του μπλόγκ...

Η μάχη της γενιάς μας

Λίγο καιρό πριν ήταν ακόμα ισχυρή πλειοψηφία οι μετριοπαθείς μικροαστοί που θεωρούσαν το "έχουμε πόλεμο" ως υπερβολική διατύπωση. Εκλάμβαναν τα χαστούκια της εξουσίας των μονοπωλίων ως φιλικά μπατσάκια ή ακόμα ως πατρικές νουθεσίες. Κι όταν έπεφτε κανα χαστούκι λίγο πιο δυνατό γυρίζαν το βλέμμα με παράπονο στην τηλεόραση. Αναζητούσαν μια κάποια, όποια, δικαίωση. Ακόμα και τη δικαίωση των χαστουκιστών μέσα στις "εμπεριστατωμένες αναλύσεις" του Παπαχελά ή του Πρετεντέρη (αν το ξύλο που τρως είναι δικαιολογημένο αντέχεται καλύτερα). Ή ακόμα καλύτερα τη δικαίωση του δαρμένου μέσα στις ψυχοπαθολογικές κραυγές του Χίου και στα σάλια του Αυτιά. Ο τραμπουκισμός της εξουσίας ενθαρρυμένος απ' την αμήχανη ανοχή των καρπαζοεισπρακτόρων σιγά σιγά εκτραχύνθηκε. Τα χαστούκια δώσαν τη θέση τους στις κλωτσιές, αντί για το πλαφ της χαλαρής σάρκας του μάγουλου ακούγονται τώρα τα κρακ των πλευρών και των ισχίων, οι βλάβες των καρπαζοεισπραχτόρων τείνουν πια άμεσα να γίνουν μη αναστρέψιμες. Η εξουσία τυφλωμένη στον κύκλο του αίματος που έχει μπει ετοιμάζεται τώρα να ξεθηκαρώσει τη μασέτα της. Η βία είναι κατηφορική, όποιος την κοινωνήσει δύσκολα συγκρατεί την ορμή του.

Κι όμως, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που βλέπουν τη μασέτα να σηκώνεται και νομίζουν πως θα ξαναμπεί στη θήκη της στεγνή.
Ή έστω βρεγμένη με το αίμα του διπλανού τους.
Ή έστω ο δήμιος θα ραγίσει στα παρακάλια τους και θα περάσει στον επόμενο.
Κι όμως, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που βλέπουν το δήμιο να υπόσχεται νέα βασανιστήρια κι εκτιμούν τη φιλαλήθειά του.
Κι όμως, υπάρχουν ακόμα πολλοί που λένε "οι δήμιοι δεν φορούν κοστούμι, δε σπουδάζουν την τέχνη τους στα LSE και τις αμερικές, δεν, δεν, δεν, δεν είναι δυνατόν"

Κι ενώ γύρω τους ακούγονται ολοένα πυκνότερες οι φωνές που λένε "ΑΡΚΕΤΑ".
Χέρια απλώνονται ν' αρπάξουν το οπλισμένο χέρι του κοστουμαρισμένου δήμιου.
Φλέβες φουσκώνουν σε τεντωμένα χέρια και λαιμούς, όχι για να δώσουν στόχο αλλά για να σηκώσουν τα πεσμένα κορμιά.
Φωνές υψώνονται μία μία, ενώνονται σ'ένα αγριεμένο βουητό, λίγο ακόμα και θα ραγίσουν οι ματωμένοι βωμοί, θα γίνουν θρύψαλα τα γυάλινα μάτια των δήμιων.

Πάρτο χαμπάρι, χρειάζεται κι η δική σου φωνή. Αύριο και μεθαύριο δίνεται η μάχη που κι αν δεν κρίνει τον πόλεμο θα κρίνει το πόσο αίμα θα χυθεί. Με ή χωρίς Μετρό, με ή χωρίς λεωφορεία, με ή χωρίς πόδια, όλοι πρέπει να ενώσουν τις πλατείες της Αθήνας σε μια απέραντη, ενιαία διαδήλωση. Εσύ με τα πρωτοβάθμια, ο άλλος με τους "αγανακτισμένους", εγώ με το ΠΑΜΕ, όλοι στους δρόμους.


Update:
Ένα ζεστό ευχαριστώ στους συνδικαλιστές του Μετρό. Έστω κι αν η όποια απεργία των ΜΜΜ δεν είναι δικαιολογία για τους αρτιμελείς.

Αγαπάς τους τοκογλύφους; Απόδειξη!

Τα οικονομικά "επιτελεία" των κυβερνήσεων λιτότητας που προπονούνται στις καμπούρες μας τις τελευταίες δεκαετίες μας έχουν τρελάνει στις ντρίπλες και τα τακουνάκια. Η αναδρομικότητα είναι μια απ' τις αγαπημένες τους φιγούρες. Γενικώς ότι τους καυλώσει κάνουν και λογαριασμό δε δίνουν αφού η νομοθετική εξουσία υπάρχει ακριβώς για να νομιμοποιεί τις ορέξεις τους, άντε, που και που βαράει κι αυτή αθλητικές κατσαρόλες για να προγκήξει τα γαρδέλια. Αυτό που γίνεται όμως τώρα με τον μεσοπρόθεσμο οίστρο της εξουσίας δεν έχει προηγούμενο. Μέχρι χτες ήμασταν μαθημένοι σε αναδρομικές επιβολές φόρων και περικοπών. Ο νέος υπουργός οικονομικών όμως έρχεται να τεκμηριώσει τη χρησιμότητα των ανασχηματισμών και την απύθμενη μαλακία που διαβιεί στους όποιους εγκεφάλους του τριαντακάτι τοις εκατό των ηλιθίων που δήλωσαν δημοσκοπικώς ικανοποιημένοι από την αλλαγή του κατουρημένου σώβρακου της κυβέρνησης με άλλο, ελαφρώς χεσμένο. Κι αφού ολοκλήρωσα αυτή την εύοσμη πρόταση να συμπληρώσω πως δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία, ούτε καν το τεκμήριο της μαλακίας, για όποιον ανέχεται πια αυτόν το συρφετό τενεκέδων και δεν αντιλαμβάνεται πως η φοροδιαφυγή τείνει να γίνει το προτελευταίο βήμα αντίστασης. Το τελευταίο θα είναι το πέταγμά τους στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.

Ερώτηση κρίσεως

Τι τραβά κι αυτός ο πρωθυπουργός μας...

Οι περισσότεροι τον θεωρούν ηλίθιο ενώ αυτός με περίτεχνες πιρουέττες κερδίζει χρόνο, επενδύοντας στην μαλακία αφέλεια μεγάλης μερίδας του λαού απέναντι σε ανασχηματισμούς και συγκυβερνήσεις.
Κάποιοι βουλευτές του αποχωρούν ελπίζοντας σε αξιοποίησή τους σε αναβαπτισμένα "τεχνοκρατικά" κυβερνητικά σχήματα (Φλωρίδη οι παρθενορραφές δεν κάνουν την παρθένα).
Κάποιοι άλλοι αποχωρούν ελπίζοντας -μάλλον βάσιμα- πως αυτά που τόσο καιρό ψηφίζαν σε ευθυτενή στάση προσοχής θα ξεχαστούν σύντομα από τα κουτορνίθια που τους ψηφίζουν.
Κι ο Μακρυπίδης παραιτείται -από εισηγητής για την ώρα- πικραμένος που δεν υπουργοποιήθηκε (πως το αδίκησαν τόσο κατάφωρα τέτοιο μεγαθήριο της πολιτικής;)

Γιώργο μου, λεβέντη μου, γιατί δεν τους κάνεις όλους υπουργούς; Πως παίρνεις τέτοια ρίσκα με το μεσοπρόθεσμο; Μα να πάει στο διάολο Ευρωπαϊκή Ένωση, τοκογλύφοι και καπιταλισμός παρέα, για το γινάτι του Μακρυπίδη;
Γιώργο μου, μήπως τελικά είσαι κρυφοκομμουνιστής;