Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Η αγανάκτηση γέμισε το Σύνταγμα

Διαβάζω σε διάφορα ΜΜΕ πως στη συγκέντρωση των "Αγανακτισμένων" παρευρίσκονται περισσότερα από 20.000 άτομα. Στον λογαριασμό τους στο facebook (http://www.facebook.com/pages/Αγανακτισμενοι-Στο-Συνταγμα) έχουν αναρτηθεί φωτογραφίες που δείχνουν όντως γεμάτη την Αμαλίας και κάμποσο κόσμο στο κάτω μέρος της πλατείας. Ασφαλώς σ'ένα τέτοιο κίνημα δεν είναι μετρήσιμα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του. Διαβάζω εξάλλου ετερόκλητα σχόλια στον "τοίχο" της σελίδας. Γεγονός είναι πως αρκετοί ανόητοι περνούν ρατσιστικά σχόλια, ανόητες γενικεύσεις του τύπου "300 προδότες", τους ενοχλεί η παρουσία συνδικαλιστών της ΔΕΗ κλπ. Πάντως είναι λιγότεροι από όσους εκφράζουν συγκροτημένες απόψεις. Μέχρι στιγμής σε 34.450 χρήστες του facebook "αρέσει" η σελίδα, παρατηρώ πως όσο προχωρά η ώρα ο αριθμός αυξάνεται με ταχύ ρυθμό.
Α, επειδή όσο γράφω τόσο ψάχνω, στο dailymotion υπάρχει livestream από την πλατεία Συντάγματος.
Πλάκα πλάκα μάλλον θα γεμίσει το Σύνταγμα! Αυτό και μόνο δεν μπορεί παρά να είναι θετικό.
Δε νομίζω πως μπορεί κανείς να αγνοήσει την επιτυχία που φαίνεται να έχει η συγκέντρωση. Πλην των κωλοκάναλων βέβαια. Εξάλλου αυτά όταν αναγκαστούν να ρίξουν το βλέμμα τους στο Σύνταγμα θα προβούν σε προβοκατόρικες συγκρίσεις με τους "τακτικούς" διαδηλωτές, ξεχωρίζοντας ακηδεμόνευτους και "μαντρωμένους". Επαναλαμβάνω την άποψη που διατύπωσα χτες πως το "χωρίς σχέδιο και πλάνο" που οι ίδιοι οι οργανωτές έχουν ως παντιέρα δεν μπορεί να δώσει λύσεις. Επιπλέον θεωρώ ατυχή τη χρήση του όρου "αγανακτισμένοι πολίτες" καθώς παραπέμπει σε πικρές ιστορίες.
Η κοσμοσυρροή πάντως δίνει ένα στίγμα και με οδηγεί στο συμπέρασμα πως ο λαός θέλει να εκφράσει την καταπιεσμένη οργή του αλλά έχει αποκτήσει φοβικά σύνδρομα με τις οργανωμένες πλατφόρμες. Δικαίως ή αδίκως, ας το κρίνει ο καθένας. Η πλειοψηφία πάντως δεν προτίθεται να συμπορευτεί σ'ένα ταξικό κίνημα με σκοπό την κατάκτηση της εξουσίας. Και είναι κρίμα τόσος κόσμος να εξαντλεί τις προσδοκίες του στην αλλαγή της σκούφιας του Μανωλιού.

3 σχόλια:

μαχαιρης είπε...

Εγω,νομιζω, Φιλε Στρατολατη...
Οτι αν ο κοσμος το θελει...Ειναι θετικο...!!!
Οσο θετικο μπορει να ειναι ενα μαζεμα,διαφορετικων ανθρωπων και λογικων...Αν μη τι αλλο..Γνωριζονται και ψαχνονται...
Οσο για το "ακηδεμονευτο"
Το ανεξαρτητο,και το..αγανακτησμενο...
Στην πορεια του...Θα δειξει ποσο ειναι...
Και ποσο μετραει...

ένας στρατολάτης είπε...

Τι ακριβώς θέλει είναι το ζήτημα.
Να φύγει ο Γιωργάκης και να έρθει ο ..(μέχρι εκεί δεν φτάσαμε); Να φύγει το ΔΝΤ δια μαγείας; Τι θέλει και που είναι όταν γίνονται οι απεργίες; Απογευματινές βολτίτσες με ολίγον από διαδήλωση;

xairetismata είπε...

Κούλαρε Στρατολάτη.

Και γω θεωρώ το ειδικό βάρος μιας απεργίας και της αντίστοιχης διαδήλωσης της πολύ πιο σοβαρό από το σημερινό event. Αυτός που κατεβαίνει σε απεργιακή συγκέντρωση ρισκάρει από το ψωμί του μέχρι τη ζωή του. Δεν συγκρίνεται με το σημερινό που έχει και την αβάντα των καναλιών όπως σωστά έθεσες ("οργανωμένοι" διαδηλωτές σε αντιπαράθεση με "ανεξάρτητους").

Ωστόσο οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι δεν έχουν γίνει σοβαρά βήματα δημιουργίας ενός μετώπου κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που να οργανώνει σε ευρεία κλίμακα την αναμέτρηση και να μπορεί και να πολιτικοποιεί-εκφραζει και τις πιο ανωριμες συνειδήσεις. Αναμενόμενο είναι λοιπόν αυτό το "κενό" να καλύπεται με διάφορους τρόπους. Έναν απο αυτούς είδαμε σήμερα...