Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Τα μαντάτα για τις Συλλογικές Συμβάσεις και τις διαιτητικές αποφάσεις

Την προηγούμενη βδομάδα η Λούκα Κατσέλη δήλωσε ότι:
α. Όσες επιχειρησιακές συμβάσεις έχουν υπογραφεί με βάση το νόμο του μνημονίου, ακόμα και αν είναι κατώτερες από την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΣΣΕ), είναι απόλυτα έγκυρες. β. Το υπουργείο θα νομοθετήσει μετά τις εκλογές τις οριστικές αλλαγές για τις συμβάσεις εργασίας, από τις οποίες ωστόσο δεν θα επηρεάζονται οι επιχειρησιακές συμβάσεις που θα έχουν υπογραφεί (γιατί άραγε έχουν υπογραφεί ελάχιστες ΣΣΕ που αφορούν στον ιδιωτικό τομέα και καμία στις ΑΕ και τα λοιπά ΝΠΙΔ του δημοσίου; Η απάντηση παρακάτω…)

Με το α. η υπουργός αναφέρεται στην συλλογική σύμβαση που υπογράφηκε προ δύο-τριών εβδομάδων μεταξύ εταιρείας security και σωματείου εργαζομένων σε αυτή και προβλέπει μισθό 640,00€ έναντι του αντίστοιχου 739,56€ της ΕΓΣΣΕ για τον άγαμο χωρίς προϋπηρεσία. Η σύμβαση αυτή έχει να κάνει με σεκιουριτάδες, τέτοιοι μάλλον θα φύλαγαν και την Κερκόπορτα και η πόλη αλώθηκε, τώρα σειρά έχει η ΕΓΣΣΕ. Πάντως με το β. η υπουργός πετάει ένα «άρατε πύλας», οι Κερκόπορτες είναι στενές για το γιουρούσι που θα γίνει.
Οι συλλογικές συμβάσεις είναι τέκνα του Ν.1876/1990 (Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και άλλες διατάξεις). Ο νόμος αφορά στις σχέσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου σε οποιοδήποτε ημεδαπό ή αλλοδαπό εργοδότη, του ιδιωτικού ή δημόσιου τομέα. Με το νόμο αυτό καθορίζεται το περιεχόμενο των ΣΣ, τα είδη (εθνικές γενικές, κλαδικές, επιχειρησιακές, εθνικές και τοπικές ομοιοεπαγγελματικές) οι διαδικασίες διαπραγματεύσεων και υπογραφής, οι χρόνοι εφαρμογής, οι συνθήκες μεσολάβησης και διαιτησίας και η ίδρυση του ΟΜΕΔ. Υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα στον νόμο, όπως οι ποινικές κυρώσεις κατά εργοδοτών και εκπροσώπων του αν παραβιάζουν όρους της ΣΣΕ (άρθρο 21)
Η διάταξη του Ν.1876 που κινδυνεύει πρώτη σύμφωνα με τα λεγόμενα της υπουργού είναι η παράγραφος 2 του άρθρου 3, σύμφωνα με την οποία «Οι κλαδικές, επιχειρησιακές και εθνικές ή τοπικές ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις δεν επιτρέπεται να περιέχουν όρους εργασίας δυσμενέστερους για τους εργαζόμενους από τους όρους εργασίας των εθνικών γενικών συλλογικών συμβάσεων».

Ήδη, το μνημόνιο (Ν.3845/6.5.10) ορίζει στην παράγραφο 7 του άρθρου 2 ότι «Οι όροι των Ομοιοεπαγγελματικών και Επιχειρησιακών Συμβάσεων Εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των αντίστοιχων όρων Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας, καθώς και των Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και οι όροι των Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των αντίστοιχων όρων Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης μπορεί να ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου αυτής.» Το δε άρθρο 3 παραθέτει αναλυτικά το τσεκούρωμα επιδομάτων εορτών, μισθών κ.λ.π. Επίσης η παράγραφος 9 του άρθρου 2 λέει ότι: «Με προεδρικά διατάγματα, που εκδίδονται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, μετά από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου, για τις ανάγκες εφαρμογής του προγράμματος του προηγούμενου άρθρου ρυθμίζονται θέματα που αφορούν: α) τη διαδικασία προσφυγής στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας,…». Η υπουργός έχει στείλει σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος στους «κοινωνικούς εταίρους» στις αρχές Οκτωβρίου, με το οποίο, μεταξύ άλλων, προβλέπεται ότι «2. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία, θα μπορεί είτε ο εργοδότης είτε το συνδικάτο να καταφύγει στη διαιτησία. Μέχρι τώρα το δικαίωμα προσφυγής στη διαιτησία το είχαν μόνο τα συνδικάτα, ενώ τώρα ανάλογο δικαίωμα αποκτούν και οι εργοδότες. 3. Η διαιτησία θα ασκείται πλέον από τρία μέλη (και όχι μόνο από έναν διαιτητή). Για την έκδοση των αποφάσεων θα σταθμίζονται μία σειρά παραγόντων, όπως για παράδειγμα τα οικονομικά δεδομένα της επιχείρησης και γενικότερα του κλάδου
Η 3η παράγραφος του άρθρου 73 (για τη μεσολάβηση και διαιτησία) του 11ου κεφάλαιο του Ν.3863/15.7.10 (Ρυθμίσεις εργασιακών θεμάτων για τις ανάγκες εφαρμογής προγράμματος σταθερότητας της ελληνικής οικονομίας) έλεγε πως: «Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται εντός τριών (3) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, ύστερα από πρόταση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και γνώμη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, ειδικότερα του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν: α) τον τρόπο επίλυσης των συλλογικών διαφορών μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, με βάση τις αρχές της ορθής κρίσης, της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας, β) τη δυνατότητα, τον τρόπο και τις περιπτώσεις προσφυγής των ενδιαφερόμενων μερών στη μεσολάβηση και τη διαιτησία, με βάση την αρχή της ίσης μεταχείρισης των μερών, γ) τον καθορισμό ξεχωριστών σωμάτων μεσολαβητών και διαιτητών με την ομόφωνη γνώμη των προέδρων της ΓΣΕΕ, του ΣΕΒ, της ΓΣΕΒΕΕ και της ΕΣΕΕ ή τους από αυτούς οριζομένων, νομίμων αντικαταστατών τους, δ) τον καθορισμό των προσόντων των μεσολαβητών και των διαιτητών, τον τρόπο διορισμού τους και της τυχόν ανανέωσης της θητείας τους, ε) τον τρόπο επιλογής των διαιτητών σε περίπτωση συμφωνίας ή ασυμφωνίας των ενδιαφερόμενων μερών, στ) τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η εκδιδόμενη διαιτητική απόφαση θα προσβάλλεται ενώπιον των αρμόδιων πολιτικών δικαστηρίων, ζ) το σκοπό, την οργάνωση, τη διοίκηση, τη λειτουργία, τη διαχείριση και την περιουσία του ΟΜΕΔ, κάθε ζήτημα σχετικό με τη λειτουργία του, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα τεχνικού ή λεπτομερειακού χαρακτήρα.» Παρεμπιπτόντως οι τρεις μήνες πέρασαν, περνάει και ο τέταρτος, όμως η τρόικα έρχεται οπότε δεν θα αργήσει άλλο. Το καλύτερο όμως ακολουθεί στην 4η παράγραφο: «4. Έως την έκδοση του προεδρικού διατάγματος της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, και το αργότερο έως την 31.12.2010, εξακολουθούν να ισχύουν τα άρθρα 14, 15, 16 και 17 του ν. 1876/1990 (ΦΕΚ 27 Α' ) και τα οποία ακολούθως καταργούνται.»
Αμέσως μετά, με το Ν.3871/17.8.10 προστέθηκε η παράγραφος 51 σύμφωνα με την οποία: «Οι εκδοθησόμενες από τη δημοσίευση του παρόντος με τη διαδικασία του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) διαιτητικές αποφάσεις, προς επίλυση συλλογικών διαφορών, δεν ισχύουν και δεν παράγουν κανένα νομικό αποτέλεσμα, εφόσον χορηγούν καθ' οιονδήποτε τρόπο μισθολογικές αυξήσεις για το 2010 και το πρώτο εξάμηνο του 2011».
Οι εκλογές τελείωσαν, το προεδρικό διάταγμα έρχεται, πολύ διαφωτιστικό χτεσινό δημοσίευμα εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: