Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Η Ανάφη και η "θυσία"της ιστορίας

Δεν έχω πάει ποτέ στην Ανάφη. Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου το εξαιρετικό βιβλίο της Margaret E.Kenna ελληνική εκδ.2004,στο οποίο δημοσιεύονται παλιές φωτογραφίες από την εκπληκτική και τυχαία  διάσωση μέρους του φωτογραφικού αρχείου των εξορίστων στην Ανάφη 1936-1941.

Οι φωτογραφίες έχουν την υπέροχη γοητεία του ασπρόμαυρου,της ιστορίας,των ανθρώπων,του τοπίου,και του χρόνου.

Έτσι η Ανάφη τέθηκε ως πιθανός τόπος επίσκεψης. Αναζήτησα το επίσημο site της νήσου (δημ.2007) για πληροφορίες. Περιέχει κάθε πληροφορία για τον σύγχρονο ΤΟΥΡΙΣΤΑ,ακόμη και τα μπαρ, αλλά απολύτως ΚΑΜΙΆ ΑΝΑΦΟΡΑ στην ιστορικότητα του νησιού ως τόπου εξορίας,και την επίδραση των εξορίστων στο νησί. Σαφέστατα υπάρχει σκοπιμότητα.Κατά την άποψη των συγχρόνων τουριστο-επιχειρ/τιών και μόνο στο άκουσμα"ως τόπος εξορίας"θα έδιωχνε τους τουρίστες. Διαγραφή και αποσιώπηση λοιπόν της Ιστορίας χάριν των αργυρίων των τουριστών.
Πόσο ανόητοι μέσα στη δική τους σκοπιμότητα.Νησιά για τουρίστες υπάρχουν πολύ ελκυστικότερα. Πως θα ανταγωνιστεί τη γειτονική Σαντορίνη?.Την ιστορικότητα της ως πλεονέκτημα θα έπρεπε να φροντίζει και να προβάλει η Ανάφη.Αυτό τουλάχιστον έλκει εμένα για να την επισκεφτώ.

Στη φωτο εξόριστοι έτοιμοι για την υπηρεσία κατά τον ερχομό του βαποριού (1939?)

6 σχόλια:

Elva είπε...

Αν το...Αλκατραζ ως νησι-φυλακες μπορει να προσελκυει τουριστες, τοτε ενα νησι σαν την Αναφη, με τετοια ιστορια, εχει πολλες περισσοτερες πιθανοτητες!

Πολιτικες οι σκοπιμοτητες τους και παλι!

Ανώνυμος είπε...

στη φωτογραφία κάποιοι φοράνε πάνω χειμωνιάτικα ρούχα.Τι έκαναν στην υπηρεσία βαποριού
ΑΧ-ΒΑΧ

Ανώνυμος είπε...

Το βιβλίο της Κεννα μαζί μ'αυτό του Μπέρτ Μπέρτλς,Αυστραλού δημοσιογράφου 1900-1994,είναι ανεκτίμητες ιστορικές μαρτυρίες.Ειδικά το βιβλίο του Μπέρτλς "Εξόριστοι στο Αιγαίο", Εκδόσεις Φιλίστωρ,εκτεταμένες αναφορές του οποίου γίνονται στο βιβλίο της Κέννα,είναι αληθινή μαρτυρία της ζωής των εξόριστων σε Ανάφη και Γαύδο.Σ'αυτό περιγράφει "τα βάσανα, τα ιδανικά, τους αγώνες εργατών, δασκάλων,ναυτικών,επαγγελματιών με κοινωνική συνείδηση,καλλιεργημένων γυναικών, αλλά και απλών νοικοκοιρών.Με δική του πρωτοβουλία και με την βοήθεια του κομμουνιστικού κόμματος επισκέφτηκε μερικούς από τους 700 η 800 κομμουνιστές που είχαν εκτοπιστεί σε ξερονήσια του Αιγαίου.Οι αρχές δεν εμπόδισαν τις επισκέψεις του, καθώς δεν περίμεναν ότι ένας ξένος θα προέβαινε σε μια τόσο εξωφρενική ενέργεια!"Από τον πρόλογο του βιβλίου.
Η Ανάφη,δεν αναπτύχθηκε ιδιαίτερα τουριστικά,ίσως γιατί δεν την "ανακάλυψαν" εστεμμένοι και κοσμικοί την δεκαετία του '60, όπως την γειτονική Σαντορίνη, που και αυτή υπήρξε τόπος εξορίας,προπολεμικά.

ο Ικτίνος είπε...

@ΑΧ-ΒΑΧ
Η Ανάφη είναι μόνιμα εκτεθειμένη στο καιρό με πολύ δυνατούς ανέμους.Το πλοίο έμενε ανοιχτά,και βάρκες από το νησί πλησίαζαν για παραλαβή-παράδοση.Πολλές φορές λόγω καιρού το πλοίο δεν σταματούσε.Υπήρχαν χαρακτηριστικές περιπτώσεις όπως
να μη γίνει δρομολόγιο για 35 μέρες με αποτέλεσμα οι εξόριστοι να πεινάσουν.Γι'αυτό έκαναν απίστευτες προσπάθειες σε φοβερές συνθήκες να πλησιάσουν το καράβι οπωσδήποτε.Το χειμώνα λόγω θαλασσοταραχής έσυραν κολυμπώντας τις βάρκες αρκετά μέσα στη θάλασσα απο την ακτή που έσκαζαν τα κύματα για να μην ανατραπούν και μετά ανέβαιναν στις βάρκες για να πλησίασουν το πλοίο.
Η φωτ/φία είναι λοιπόν από χειμωνιάτικη μέρα.
Σημειωτέο ότι επειδή οι περισσότεροι είχαν μόνο μία αλλαξιά ρούχα που έπρεπε να είναι στεγνή,ακόμη και το χειμώνα εκτελούσαν την "υπηρεσία"σχεδόν γυμνοί.

ο Ικτίνος είπε...

@ανώνυμος 9.53
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι το βιβλίο-μαρτυρία του Μπέρτλς είναι μοναδικό και ανεκτίμητο για πολλούς λόγους.Ειδικά αν σκεφτούμε ότι ξεκίνησε από την Αυστραλία,και ήταν μόλις 25 ετών νομίζω.

Για τους τόπους εξορίας προπολεμικά(επί Μεταξά)-όπως η Σαντορίνη-θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι υπήρχαν και εκεί διαβαθμίσεις, ήπιες για αστούς πολιτικούς(Σαντορίνη,Κύθηρα,Ανδρος,Αίγινα κλπ) και σκληρές για αριστερούς και ποινικούς(Ανάφη,Γαύδος κλπ)

pavlosk είπε...

Ικτινε, πολυ καλό!