Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Ψοφήστε μας να τελειώνουμε

Η αντίδραση της κυβέρνησης μετά την υποβάθμιση από τη Μούντι'ς ξεπερνά τα όρια του γελοίου, τι να πει όμως κανείς για την αντίδραση της κοινωνίας; Ένα ακόμα "επιχείρημα" στα χέρια των λυσσασμένων για πλιάτσικο στο κουφάρι της δημόσιας περιουσίας, για πετσόκομμα στα εναπομείναντα να-ζήσουμε-να-τα-θυμόμαστε εργατικά δικαιώματα. Η φιλοτέχνηση του "αδιεξόδου" έχει γίνει αριστοτεχνικά και οι θεατές του έργου θέλουν δε θέλουν πείστηκαν. Ναι μεν, σκληρό το μνημόνιο, τι άλλο όμως μπορεί να γίνει; Αφού δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αφού μαζί τα φάγαμε, αφού όλα τα κόμματα φταίνε, αφού όλοι ίδιοι είναι, αφού ο κομμουνισμός είναι "καλός αλλά ουτοπικός", αφού αφού αφού αφού αφού.
(Και τι διάολο τα χρειάζεται πια η διεθνής κερδοσκοπία τα προσχήματα; Γιατί να θολώνει πια το γεγονός πως αυτή είναι το καύσιμο του καπιταλιστικού συστήματος;)
Εμπρός, ξεπουλήστε τα πάντα, τίποτα να μη μείνει στο δημόσιο.
Κόψτε κι άλλο τους μισθούς των καταραμμένων δημόσιων υπαλλήλων, τι θα πιάσει πάτο η κατανάλωση και μαλακίες; Αυτοί φταίνε για όλα. Όποιος βάλει στην ίδια φράση τη λέξη "φταίει" και τη λέξη "καπιταλισμός" είναι γομάρι, έχει ξύλινη γλώσσα, κι αυτός τα έφαγε, γαμιέται.
Πολύ αργείτε με τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, λιανίστε τους, ανταγωνιστικότητα, ανταγωνιστικότητα, ανταγωνιστικότητα, βάλτε μας να το γράψουμε οκτώ, δέκα, τριανταπέντε χιλιάδες φορές. Κι ας μη βρίσκει μετά πελάτη ούτε με σκουριασμένη φάκα η αγορά που είναι ελεύθερη, ανταγωνιστική, κινητήριος δύναμη, καύλα χωρίς αναπαραγωγικό όργανο.
Απολύστε μερικές χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες,εκατοντάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους. Τι κι αν στοιχηθούν κι αυτοί μετά στην απέλπιδη αναζήτηση εργασίας, τι κι αν φτάσει μετά ο μισθός στο διακοσάρικο, το κατοστάρικο, το πενηντάρικο;
Τι κι αν πέσει πείνα με την κυριολεκτική, ξεχασμένη, έννοια;
Άντε γαμώ τον πράσινο ήλιο σας επιτέλους, φτάστε μας στον πάτο. Κουνηθήτε μωρέ, ούτε αυτό δεν είστε ικανοί να κάνετε με μια κάποια σβελτάδα; Φέρτε μας τη ρημάδα την πείνα.

5 σχόλια:

μαχαιρης είπε...

Τα λες..Στ αστεια τωρα αυτα..;;
Τι..;;
Δεν υπαρχουν αστεια...
Πως δεν υπαρχουν...

Φυσαει βοριας...Και δεν κουνιεται..φυλλο...

ένας στρατολάτης είπε...

Ποια αστεία φίλε Μαχαίρη; Η κοινωνία, δηλαδή εμείς, μου φαίνεται πως έχουμε δει ως ένα κακόγουστο αστείο το σκηνικό της εξαθλίωσης που μας έχουν ετοιμάσει. Έλα όμως που δεν είναι καθόλου αστείο κι ο βοριάς δεν είναι δικαιολογία για την παράδοξη αίσθηση χιούμορ που έχουμε αναπτύξει...

celin είπε...

Στρατολατη,ολες αυτες οι φημες για τη χρεωκοπια που ερχεται,εχουν στοχο να τσακισουν την ηδη τσακισμενη ψυχολογια μας και να μας κανουν να αποδεχτουμε το ξεπουλημα.

Που ξερεις,μπορει να σταθει τυχερη η Κυβερνηση,να πεθανει κ καποιος απο τους απεργους πεινας,να τα παρουν στο κρανιο οι μουσουλμανοι μεταναστες,να γινει κανα μπαχαλο,να συνασπιστουμε ολοι με την εθνικα υπερηφαη χριστιανορθοδοξη Κυβερνηση,
να επιβληθει μετα το αρθρο 44 του Συνταγματος
(στρατιωτικος νομος),
και ολα καλα.

Ο μεγαλυτερος κινδυνος ειναι ο οικονομικος κινδυνος,και ολα τα αλλα ειναι ανθυπολεπτομερειες.
Αλλα,μια απο αυτες τις ανθυπολεπτομερειες ειναι κ αυτη σημαντικη:ειναι να αηδιασεις με ολους κ με ολα,συμπεριλαμβανομενου του εαυτου σου και να φτασεις στο κυνικο συμπερασμα οτι,καλως γινονται ολα οσα γινονται.
Αυτο μας αξιζει,αυτο εχουμε.
Ο ενας στους χιλιους θα γαμαει τους υπολοιπους 999,αυτο γινοταν παλια,αυτο θα γινεται για παντα.
Γιατι,οι υπολοιποι 999 ειναι για κλωτσιες,και ως κοροιδα που τρωνε τη καθεστωτικη προπαγανδα,δεν αξιζουμε και για πολλα παραπανω.

Ειναι κ αυτος ενας κινδυνος.Η παραδοχη αυτου του δηλητηριωδους συμπερασματος.
Και μετα,παει,θα μαραζωσουμε μια ωρα αρχυτερα.

ένας στρατολάτης είπε...

Πολύ το φοβάμαι celin πως η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου έχει πάθει αυτό ακριβώς. Έχει φτάσει στο συμπέρασμα πως αυτό μας αξίζει κι αυτό έχουμε. Γι'αυτό ακριβώς έγραψα αυτό το post και αυτό θεωρώ πως είναι ο μεγάλος κίνδυνος κι όχι ο οικονομικός.
Το να πεινάσουμε τελικά θα είναι ένα ανθρωπιστικό δράμα, το να το θεωρούμε όμως λογική και δίκαιη εξέλιξη μιας κατάστασης στην οποία είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι θα είναι ηθικός και πνευματικός ξεπεσμός, πολύ χειρότερος της πείνας.

blackbedlam είπε...

Γουστάρω νεύρο έτσι μας πρέπει, ας αναλάβουμε δράση.Με ποιο τρόπο; Με όποιον μπορεί ο καθένας και όλοι μαζί, σε γειτονιές, σε συλλόγους, σε σωματεία,όπου μπορούμε, από τα κάτω αφού οι από πάνω κάνουν κονέ.
Στο κάτω κάτω, έτσι για το γαμώτο μας, για το φιλότιμό μας.Γιατί έτσι που πάμε θα κάνουμε το καθιερωμένο σουλάτσο μας μια φορά το δίμηνο, η κάθε συντεχνία θα αναλίσκεται σε διεκδικήσεις συντεχνιακές, θα βγαίνουν οι φιλόσοφοι και οι επαΐοντες να αναλύουν και να βγάζουν λόγους για να δέχονται το χειροκρότημα,η εκκλησία θα οργανώνει γεύματα για τους άπορους,στα νοσοκομεία θα στοιβάζονται οι ασθενείς στα ράντζα και θα πεθαίνουν από λιμούς και κάποια κόμματα,θα διεκδικούν τον τίτλο της πρωτοπορίας και της πολυπληθέστερης και ποιο πειθαρχημένης συγκέντρωσης.
Κάντε προτάσεις βρε παιδιά, προτάσεις για το πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την βαρβαρότητα.
Στο τέλος θα καταντήσουν ρουτίνα και στις αποσπασματικές διαδηλώσεις, θα έρχονται από δίπλα και από κοντά σουβλατζίδες και κουλουράδες,θα έρχονται να μας πουλάνε σημαιάκια με τα χρώματα της "ομάδας"
Κάνω κάποιες προτάσεις, ότι μου κατεβαίνει δηλαδή στην ανάρτησή μου. Πείτε και σεις,μπας και συνθέσουμε απόψεις, μπας και βγάλουμε άκρη έτσι για το γαμώτο.