Ελλάδα ΔΕΝ έχεις ταλέντο (πάγε τγία και δγόμο)

Όπως μας ενημερώνει ο ΣΚΑΕΙ, οι έλληνες δεν είναι μόνο χαραμοφάηδες, οκνηροί και διεφθαρμένοι αλλά και ατάλαντοι.
Μέχρι τώρα ξέραμε ότι ατάλαντοι, άχρηστοι και πλεονάζοντες είναι κατ' εξοχήν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Τόσες φορές το τόνισε ο ΣΚΑΕΙ και το βρωμοσυνάφι του που εμπεδώθηκε. Κι ο πιο σακατεμένος από την κρίση νεόπτωχος γνωρίζει να κατονομάσει τους δημοσίους υπαλλήλους ως πρωταίτιους της δυστυχίας του. Μαζί βέβαια με τους αλλοδαπούς, τους εβραίους και τους "προδότες/δοσίλογους". Την ώρα όμως που η ανάπτυξη επιτέλους έφτασε και οι επενδυτές σφάζονται για το ποιος θα πρωτοεπενδύσει, αλλά η ανεργία κι η φτώχεια θα συνεχίζουν την τρελή τους κούρσα απτόητες, κάτι πρέπει να φταίει επιτέλους γι' αυτό, κι ασφαλώς να μην περάσει από το μυαλό κανενός ότι μπορεί να είναι ο καπιταλισμός.

Για νά 'μαστε δίκαιοι, ο ΣΚΑΕΙ (αλλά ακόμα δεν έχει ανοίξει) δεν τό 'βγαλε από το κεφάλι του το πόρισμα περί έλλειψης ταλέντου. Το λέει η Ετήσια Έρευνα για την Έλλειψη Ταλέντου στην Ελλάδα (μα τον άγιο Υγιή Ανταγωνισμό, έτσι την ονομάζουν οι θεομπαίχτες) μιας εξίσου σιχαμένης (με το ΣΚΑΕΙ) δουλεμπορικής εταιρείας.
Η έρευνα παρουσιάζει τους πιο ατάλαντους "απασχολήσιμους" ανά ειδικότητα, στην Ελλάδα και στον κόσμο για το 2013.
Κατά σειρά αταλαντοσύνης στην Ελλάδα:

1. Πωλητές:
Κουτορνίθια όλοι τους κι ανθρωποδιώχτες. Πελάτης δεν πατάει, καθαρά εξαιτίας τους.
2. "Υψηλόβαθμα στελέχη" (που μαύρη οχιά να φάει τους εμπνευστές τέτοιων χυδαίων όρων):
Όλοι χαμηλόβαθμης νοημοσύνης.
3. Τεχνικοί:
Αδέξιοι και μαστροχαλαστές.
4. Προσωπικό εξυπηρέτησης και υποστήριξης πελατών:
Τσαπατσούληδες και αργόστροφοι. Όλοι οι πελάτες έχουν να λένε για την αταλαντοσύνη τους.
Και πάει λέγοντας...

Οι εργοδότες πάντως κάνουν ότι μπορούν. Παλεύουν να προσλάβουν εξειδικευμένο και ικανό προσωπικό αλλά παντού συναντούν άχρηστους κι ατάλαντους. Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Φιλάνθρωποι είναι, όχι φιλόπτωχα ταμεία... Πρέπει επιτέλους και οι εργαζόμενοι να υπηρετήσουν την ανάπτυξη.

Τα πιο χτυπητά στοιχεία της "έρευνας" βρίσκονται στην ερώτηση (προς εργοδότες): Γιατί αντιμετωπίζετε δυσκολία στην κάλυψη θέσεων εργασίας;

Στην επιλογή-απάντηση "Έλλειψη διαθέσιμων υποψηφίων" το ελληνικό ποσοστό είναι μισό του παγκοσμίου, 17% έναντι 32%.
Στην επιλογή-απάντηση "Έλλειψη εμπειρίας" είναι υπερδιπλάσιο, 60% ένατι 24%.
Τέλος, στην επιλογή-απάντηση "Έλλειψη προσαρμοστικότητας" το ελληνικό ποσοστό είναι τετραπλάσιο του παγκοσμίου, 16% έναντι 4%.

Συμπέρασμα: αν έχεις εμπειρία (στο στοματικό;) και προσαρμοστικότητα (στο δωδεκάωρο με δυο κατοστάρικα), όλο και κάποιος εργοδότης θα αναγνωρίσει το ταλέντο σου...

Υπάρχουν ναζί στο Τζιμπουτί;

Σάλος προκλήθηκε από τη φωτογραφία του αφγανού κακοποιού της Κέρκυρας, την οποία δημοσίευσαν τα Νέα. Το σώμα του συλληφθέντος αφγανού, σε αντίθεση με τα σώματα άλλων συλληφθέντων ομοεθνών του που φέρουν μώλωπες από τυχαίες επαφές με πορτοπαράθυρα, φέρει τατουάζ με σβάστιχες και κέλτικους σταυρούς. Τα σύμβολα αυτά θεωρούνται σύμβολα καλοτυχίας, γι 'αυτό κι ο εν λόγω αφγανός απέφυγε τα σκουντουφλήματα σε απρόσεκτες ζαρντινιέρες.

Το γεγονός ότι ένας αφγανός φέρει στο κορμί του τατουάζ που απαντώνται συνήθως σε σώματα χρυσαυγιτών θορύβησε ιδιαίτερα τους εντόπιους ναζί. Οι χρυσαυγίτες, όπως κάθε ναζί που σέβεται τον εαυτό του, θεωρούν εαυτούς τέκνα ανώτερης φυλής. Οι ανώτερες φυλές, όπως είναι γνωστό, απαντώνται γεωγραφικά σ'ένα εύρος από το βορρά μέχρι τη δύση. Μοιραία, στο απέναντι εύρος, από νότο μέχρι ανατολή -όπου βρίσκεται και το Αφγανιστάν- απαντώνται οι φυλές των υπανθρώπων. Το σχήμα αυτό είναι απλό και κατανοητό (μέχρι και για ένα χρυσαυγίτη), έχει πάντως κάποια μικροπροβλήματα που δημιουργούν ενδοναζιστικές έριδες. Αν είσαι χρυσαυγίτης μπορείς κάλλιστα να θεωρείς τους αφγανούς υπανθρώπους και τον εαυτό σου ημίθεο. Αν όμως είσαι γερμανός ναζί, στη ζώνη των υπανθρώπων υπάγονται και οι χρυσαυγίτες. Το καλύτερο τελικά είναι να είσαι ναζί από την Αλάσκα, να έχεις τους πάντες από νότια μέχρι ανατολικά, και νά 'σαι ο μόνος καθαρόαιμος κι όλοι οι άλλοι υπάνθρωποι του κερατά.

Η υπόθεση του αφγανού ναζί είναι ένα ακόμα χτύπημα στο στεροειδημένο κορμί των ελλήνων εθνικιστών μετά τη φάτσα και το χρώμα του αρχηγού τους, ο οποίος θυμίζει (στην καλύτερη) αφγανό φύλαρχο. Η εμφάνισή του είχε μάλιστα δημιουργήσει παρεξηγήσεις με τους ρώσους ομοϊδεάτες του, με αποτέλεσμα οι έλληνες αντιναζί να βιώσουμε αισθήματα συμπάθειας για τον αρχινεοναζί που υπέστη ρατσιστική βία (έστω και λεκτική, δυστυχώς)! Με την πάροδο των ετών, πάντως, έχει γκριζάρει ομοιόμορφα και το διακριτικό κοντράστ μαλλιού και δέρματος τού προσδίδει ένα κάποιο κύρος και φινέτσα. Φόρεσε και κομψά γυαλάκια κι έτσι σήμερα θυμίζει μάλλον αφγανό διπλωμάτη.

Αίμα, τιμή, گه خام

Η Μέρκελ είναι κρυφοκομμούνι

(Το παρακάτω ποστ διαβάζεται με μουσική υπόκρουση τη Γωγώ Τσαμπά στα Καγκέλια)

Ο Ταξικός Αναλφαβητισμός παντρεύτηκε την αγαπημένη του Μανία Εθνικής Καταδίωξης με κουμπάρα την Αντικομμουνιστική Φαγούρα.
Ο γάμος έχει γίνει προ πολλού αλλά το πανηγύρι καλά κρατεί και τα τσαμπουνοντάουλα βαράνε ασταμάτητα, όλο και πιο γρήγορα. Να, μόλις βγήκε στη σκηνή άλλος κλαριντζής. Γεια σου αθάνατε Μπόμπολα με το κλαρίνο σου!

Άϊντε πως χορεύουν τα καγκέλια

και η Αγκέλα με τα γέλια

Ωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπω

Η καπιταλιστική κρίση είναι "κρίση χρέους" και οι ενδοκαπιταλιστικοί ανταγωνισμοί είναι "γερμανικές εμμονές στη λιτότητα". Για λόγους ομοιοκαταληξίας η Αγκέλα φορά χιτλερικό μουστάκι και πηλίκιο.

Ωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπω

Τι-καη-μόss

Α, η τσούλα! Είχε πάρε δώσε και με το στυγνό ανατολικογερμανικό καθεστώς... Περπατά ευτυχής δίπλα σε σταλινοεκπαιδευτή του καθεστώτος κατά τη διάρκεια άσκησης της πολιτοφυλακής. 

Τώρα εξηγούνται όλα!
Παραπομπή σε μάθημα πρώτον δι' ελευθεριαζόντως φαγουριζόμενους:
Φασισμός = Κομμουνισμός
Να κολληθεί πάραυτα στις φωτογραφίες της Μέρκελ το σταλινικό μουστάκι.

Καλέ! Ωραία της πάει!

Ωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπωπω

Ήταν μια νέα χαριέσσα την οποία το στυγνό καθεστώς μετάλλαξε σε σαδίστρια, για να ταλαιπωρεί τους λαούς και να πατώνει η γερμανική συμμετοχή στη Γιουροβύζιον.

Απαραιτήτως, όποιος διαβάσει το εν λόγω άρθρο να μη χάσει και τα "κόκκινα μυστικά της Μέρκελ". Θα μάθει εκεί ότι κατείχε θέση και στη νεολαία του κόμματος και προπαγάνδιζε το μαρξισμό - λενινισμό.

Στο επόμενο επεισόδιο: Παιδικές ζωγραφιές του Σόιμπλε σε ύφος σοσιαλιστικού ρεαλισμού

Επαν-αποκεφαλισμοί

Μεγάλη ήταν η απογοήτευσή μου όταν διάβασα σενάρια εκκαθάρισης/ καρατόμησης / καθαίρεσης του Σπύρου Χαλβατζή. Παραθέτω απόσπασμα δημοσιεύματος εκ των βριθόντων το διαδίκτυο:

ΝΕΕΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟ
Με την απομάκρυνση του Σπύρου Χαλβατζή και του Θόδωρου Τζιαντζή από το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ έκλεισε ο κύκλος των «εκκαθαρίσεων» στον Περισσό........................
Για όσους γνωρίζουν καλά την εσωκομματική «κουζίνα» του ΚΚΕ, η απομάκρυνση του Σπύρου Χαλβατζή και του Θοδωρή Τζιαντζή ήταν αναμενόμενη μετά και τις εκκαθαρίσεις των «παλαιοτέρων» στελεχών από τη νέα Κεντρική Επιτροπή.
Ο κ. Χαλβατζής χαρακτηρίζεται από τη μετριοπάθειά του, ενώ ουκ ολίγες φορές, μετά το 1991, έγιναν προσπάθειες να τεθεί στο περιθώριο από τους «σκληρούς» του κόμματος. Οπως όλα δείχνουν, ο κ. Χαλβατζής θα παραμείνει στη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος μέχρι τις εθνικές εκλογές.......................
Το σήμα για την αντεπίθεση του ΚΚΕ έδωσε προχθές μέσα από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» ο Δημήτρης Γόντικας -κραταιό στέλεχος του κόμματος- καθώς επεσήμανε τον κεντρικό στόχο του κόμματος, που είναι «η ήττα του οπορτουνισμού και η σταθερή γραμμή πάλης για την ανατροπή της δικτατορίας των μονοπωλίων και η εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας, δηλαδή της δικτατορίας του προλεταριάτου σε κάθε χώρα».
Στην ίδια γραμμή κινήθηκαν τόσο το μέλος του Πολιτικού Γραφείου, Στέφανος Λουκάς, όσο και ο ευρωβουλευτής και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, Γιώργος Τούσσας, ο οποίος ασχολήθηκε με την «αντιΚΚΕ προπαγάνδα των οπορτουνιστών».
ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ: Αλέκα Παπαρήγα, γενική γραμματέας της ΚΕ.....

.................

Καλέ! Μα δεν αντικαταστάθηκε η Αλέκα από τον Κουτσούμπα;
Τι ημερομηνία έχει μωρέ το δημοσίευμα, για να δω...
3 Μαρτίου 2009 (;!)

Κοίτα κάτι συμπτώσεις! Οι απομακρυθέντες από την Αλέκα Σπύρος Χαλβατζής και Θόδωρος Τζιαντζής καρατομούνται και από τον Κουτσούμπα:
Ο Αλέκος Χαλβατζής μάλιστα (ο υιός δηλαδή), σημείωσε με έμφαση για πολλών ετών «λαθρεπιβάτες στο ΚΚΕ που σήμερα με δόλια μέσα μετατράπηκαν σε τιμονιέρηδες και κουμανταδόρους». Αυτό πιθανότατα αποτέλεσε και το τέλος του πατέρα του από τον Περισσό, μιας και η σημερινή ηγετική του ομάδα βρήκε αφορμή να τον απομακρύνει μαζί με μία σειρά στελεχών όπως οι κ. Μεντρέκας, Μπογιόπουλος, Τσίγκας και Τσιαντζής.

Δεν έχω ιδέα αν υπάρχει η παραμικρή βάση στα περί εκκαθαρίσεων. Να δεχτώ ότι θα μπορούσε να υπάρχει. Όταν όμως κάποιοι "εκκαθαρίστηκαν" ήδη προ τετραετίας κι ακόμα εδώ είναι και ξαναεκκαθαρίζονται, κάτι δεν πάει καλά με τη σχετική φιλολογία. Ενδεικτική εξάλλου ήταν και η πρόσφατη Μπογιοπουλολογία, η οποία μαράθηκε μεν νωρίς, αλλά τα μαραμένα της άνθη ακόμα στολίζουν τα τεθλιμμένα κοράκια.

Ο Σπύρος Χαλβατζής μου ήταν ανέκαθεν συμπαθής και θα συνεχίσει να μου είναι ανεξάρτητα από το μέλλον του στο κόμμα. Όπως ακόμα συμπαθώ τον Κωστόπουλο και το Θεωνά. Αντίθετα, π.χ., ο Κοψίδης μου ήταν ανέκαθεν αντιπαθής, ακόμα και όταν ήταν στο κόμμα.
Είναι καθαρά ζήτημα ανθρώπινης αύρας.

Ο Σπύρος Χαλβατζής και ο Μάκης Κοψίδης, όσο δεν περιφερόταν  ζητήματα καρατόμησής τους από το κόμμα ήταν για πολλούς αντιπαθείς γραφειοκράτες. Μόλις ανέκυψαν υπαρκτά και ανύπαρκτα ζητήματα "εκκαθαρίσεων" έγιναν αυτομάτως συμπαθείς ως Μάρτυρες.
Είναι καθαρά ζήτημα εγκεφαλικής φαγούρας.

Τυρί, ρύζι, καφέ, γάλα, λογιστή με τριετή εμπειρία

Οι Σκανδιναβοί ανέκαθεν ήταν μπροστά. Όπως είναι γνωστό όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες και σαβουριάζαμε κοκορέτσια, αποθέτοντας στιβάδες χοληστερίνης στον εγκέφαλο, αυτοί τρώγανε βελανίδια που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες, αμινοξέα, ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, νιασίνη και μαγνήσιο. Οι φυτικές τροφές, ως επίσης γνωστό, μεταβολίζονται με πιο αργό ρυθμό από τις ζωϊκές. Έτσι οι Σκανδιναβοί βαρβάριζαν επί μακρόν. Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα μάλιστα μετανάστευαν μαζικά για να ξεφύγουν απ' τη φτώχεια. Τελικά όμως τ'αμινοξέα και οι νιασίνες επιτέλους μεταβολίστηκαν και οι σκανδιναβικές φυλές εκπολιτίστηκαν και πρόκοψαν. Έτσι ανακάλυψαν πρώτοι τον τρίτο δρόμο προς το σοσιαλισμό και κατοχύρωσαν την πατέντα, επηρεάζοντας κορυφαίους σύγχρονους διανοητές.

Η νέα πατέντα της σκανδιναβικής ευρηματικότητας είναι η βιτρίνα επίδειξης των ικανοτήτων ανέργων οι οποίοι επιθυμούν να τραβήξουν την προσοχή περαστικών εργοδοτών. Η ιδέα μπορεί να ξενίζει τους κακόπιστους, όμως είναι ριζοσπαστική. Η Δανία και η Σουηδία έχουν εδώ και χρόνια καπαρώσει τις πρωτιές στην τεχνολογική ανάπτυξη. Η ανάπτυξη αυτή έχει στερήσει την επαφή των λαών αυτών με τις καθημερινές μικροχαρές, όπως ο περίπατος, το σόπινγκ και το βιτρίνινγκ, αφού τα κάνουν όλα μέσω ίντερνετ. Ψώνια, βόλτες, συναλλαγές, σέξ, όλα μέσω ίντερνετ. Η ριζοσπαστική ιδέα της βιτρίνας θα αναγκάσει πολλούς εργοδότες να ξεκολήσουν επιτέλους από τις οθόνες τους και να ξεπορτίσουν.
Η επίδειξη στη βιτρίνα έχει πάντως, έτσι κι αλλιώς, μεγάλα πλεονεκτήματα. Είναι πρώτα απ' όλα σαν ένα βιογραφικό σε 3D. Θα είχε ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν γινόταν και διαδραστικό. Π.χ "φτιάξε μου ένα καφέ και μη βάζεις ζάχαρη (αλλά ασπαρτάμη)", "σύρε πάρε μου ένα πακέτο τσιγάρα τσίχλες", "σκύψε να πιάσεις το σαπούνι ρούτερ" κλπ.

Το κύριο πλεονέκτημά της ομως είναι ότι αποκαλύπτει τη φύση της εργασίας ακριβώς όπως την αντιλαμβάνονται οι εκμεταλλευτές της. Ως προϊόν (και δη αναλώσιμο). Από αυτά που διαλέγει κανείς στο ράφι του σουπερ μάρκετ. Χωρίς δικαιώματα, κεκτημένα, συνδικαλισμούς και συλλογικές διαπραγματεύσεις. Σαν το γραφείο, τον εκτυπωτή, το μελάνι του και το κουτάκι με τους συνδετήρες.

Οι δανοί πάντως είναι αναμφισβήτητα φιλοθεάμων λαός.

Επιτέλους εκτίθεμαι!

Ένα πρωινό πριν από τριάντα-τριανταένα χρόνια, ο Μιχάλης Κ. κι εγώ περπατούσαμε τη μικρή απόσταση από το πρώτο δημοτικό Ερμουπόλεως μέχρι το δημαρχείο για να συμμετάσχουμε (ως οι "καλλιτέχνες" - εκπρόσωποι της τάξης) σε σχολικό ζωγραφικό διαγωνισμό της εποχής, επ' ευκαιρία της "γιορτής της μητέρας". Θυμάμαι καθαρά την ψηλοτάβανη και κάπως υποφωτισμένη αίθουσα του δημαρχείου στην οποία μαζεύτηκαν οι διαγωνιζόμενοι από τα έξι δημοτικά του νησιού. Ακόμα καλύτερα θυμάμαι τη μυρωδιά των αιθουσών του δημαρχείου και κυρίως την ηδονική (!) μυρωδιά της αίθουσας κάτω από τις σκάλες της κυρίας εισόδου όπου στάθμευε το όχημα της πυροσβεστικής. Αυτό που καθόλου δεν θυμάμαι είναι το αποτέλεσμα του διαγωνισμού. Ένα-δυο χρόνια αργότερα, άλλωστε, μετακομίσαμε από το νησί προς άλλες πολιτείες.

Που τα θυμήθηκα όμως όλα αυτά; Χτες το πρωί είδα στο mailbox μου δυο ειδοποιήσεις σταλμένες από την Ε.Κ. και τη Μ.Κ., παλιές μου συμμαθήτριες οι οποίες με εντόπισαν μέσω facebook. Κάποιος αραχνοδίφης ανακάλυψε, λέει, τις ζωγραφιές του διαγωνισμού εκείνου κι αποφάσισε να τις εκθέσει στην πινακοθήκη Κυκλάδων.
Ιδού και η σχετική αφίσα:

Στο ίντερνετ κυκλοφορούν χιλιάδες επιστημονικότατες "έρευνες" που καταλήγουν στα πιο μπανταλά συμπεράσματα. Συνάντησα πρόσφατα μία από δαύτες· ασχολούνταν με τα 30 χαρακτηριστικά του "τέλειου άντρα". Έχω πλήρη επίγνωση του μεγαλείου μου αλλά απόλυτα τέλειο δε με λες. Θα μου πεις, τι σχέση έχουν αυτά με την έκθεση; Κι όμως έχουν. Η τριακοστή και τελευταία προϋπόθεση τελειότητας σύμφωνα με την εν λόγω έρευνα είναι: "Να τηλεφωνεί συχνά στη μαμά του"!!

Για ένα Α έχασα την αθανασία και για μια προϋπόθεση την τελειότητα. Ποιος ξέρει όμως. Μπορεί να κερδίσω το διαγωνισμό 30 χρόνια μετά!

Λίρες κι ευρά με επιθυμητή τη γονεϊκή συναίνεση

Όπως γράφει το έγκριτο Έθνος, η Βρετανία ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει νέο πεντόλιρο στο οποίο θα απεικονίζεται ο ιστορικός ηγέτης του Ελεύθερου Κόσμου Ουίνστον Τσώρτσιλ. Η εφημερίδα γράφει ότι, όπως συνηθίζεται στη Βρετανία, η μουτσούνα του Τσώρτσιλ θα υποτιτλίζεται επί του νομίσματος με κάποιο από τα πάμπολλα quotes που ο λεγάμενος άφησε παρακαταθήκη στην Ιστορία. Υποθέτω ότι κατά τη διαδικασία επιλογής τους θα υπήρχε μεγάλη δυσκολία. Αντίθετα στην επιλογή φωτογραφίας δεν φαντάζομαι να υπήρξε πρόβλημα, αφού απ' όποια γωνία κι αν τον τράβαγες την ίδια σκατόφατσα έβλεπες. Ίσως πάντως μεταξύ των υποψηφίων ρητών να ήταν το "Μη διστάσεις να ενεργήσεις σαν σε κατακτημένη πόλη" που απήυθυνε στο Σκόμπι προΔεκεμβριανώς. Τελικά όμως επικράτησε το "Δεν έχω τίποτα να προσφέρω παρά αίμα, μόχθο, δάκρυα κι ιδρώτα".

Κάτι όμως μου θυμίζει αυτή η φράση ρε γαμώτο.
Πήρα τηλέφωνο το φίλο μου το Λουκά που ήταν παλιότερα υψηλόβαθμο στέλεχος στην ΕΚΤ και τον ρώτησα. Ο Λουκάς έχει ακόμα άκρες στην ΕΚΤ και μου σφύριξε ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σκοπεύει να ενεργήσει αναλόγως. Το Ευρώ εξάλλου χρειάζεται ενίσχυση.
"Όλο πύργους, αψίδες και μαλακίες, καιρός να το ζωντανέψουμε λίγο το Ευρώ" μου είπε κατά λέξη ο Λουκάς. "Εμείς εξάλλου θα κοτσάρουμε τεκνό, όχι σφουγγαρίστρα" συμπλήρωσε. Και μου έστειλε με mail το παρακάτω δείγμα, το οποίο ετοιμάζεται να βγει στην κυκλοφορία αμέσως μετά τον τελικό της Γιουροβίζιον:

Άντε, σε καλή μεριά.

Η Αλέκα και η Β' Εθνική

Όταν το Φλεβάρη του 1991 η Αλέκα Παπαρήγα εκλεγόνταν γενική γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, η ΑΕΚ διεκδικούσε το πρωτάθλημα. Επρόκειτο μάλιστα σύντομα να το κατακτήσει και μάλιστα επί τρεις διαδοχικές σεζόν -με πρώτη αυτή του 1991/92- έχοντας ως τιμονιέρη το Ντούσαν Μπάγιεβιτς.

Εμείς οι σταλινισταί γνωρίζουμε από προσωπολατρεία. Τι διάολο, εμείς τη μετατρέψαμε σε επιστήμη και τέχνη.
Κι εμείς οι ΑΕΚτζήδες γνωρίζουμε από προσωπολατρεία. Εγώ, ας πούμε, είμαι φουλ μπαγιεβιτσικός και κάμποσο ντεμικός. Παράλληλα είμαι σφόδρα αντι-μελισσανιδικός. Πιο παλιά ήμουν αντι-οριτζιναλικός, μετά όμως τις πρόσφατες πολιτικές τους παρεμβάσεις έγινα φιλο-οριτζιναλικός εν μία νυκτί.

Πως γίνεται, αλήθεια, να μην είσαι "προσωπολάτρης"; Όπου πρωταγωνιστεί το ανθρώπινο ταλέντο η προσωπολατρεία είναι βέβαιο πως κάποιο ρόλο, μικρό ή μεγάλο, θα τον παίξει. Είναι φυσικό πως αν ο σέντερφόρ σου βάλει γκολ με τακουνάκι απ' το κόρνερ, θα τον στολίσεις με όλες τις αρετές του ανθρωπίνου γένους. Το τίμημα, εξάλλου, της "αποθέωσης" περιλαμβάνει την αποκαθήλωση σε dt.

Οι ντρίπλες πάντως είναι αρετή καθαρά ποδοσφαιρική. Στην πολιτική η ντρίπλα ισοδυναμεί με αστάθεια αρχών και καλείται ξυλιστί "οπορτουνισμός". Ένας ζογκλέρ της πολιτικής ντρίπλας ενδέχεται βέβαια να χειροκροτηθεί κι ίσως κάποτε μετονομαστεί από "παπατζής" και "ανεμόμυλος" σε "γέρος της δημοκρατίας". Εμείς όμως οι σταλινισταί από ντρίπλες είμαστε ντιπ άτεχνοι. Γι' αυτό ίσως δεν καταφέρνουμε να κάνουμε ούτε μακρινό σουτ στην αντίπαλη εστία. Αντίθετα, παίζουμε μαζική άμυνα και καρτερούμε την πολυπόθητη αντεπίθεση που θα φέρει το σοσιαλιγκόλ. Το οποίο όμως απαιτεί να μπουν οι θεατές μέσα και να το σκοράρουν αυτοί (σε αντίθεση με αυτούς που -προφανώς βάσει σχεδίου- μπούκαραν χτες βράδυ στο γκαζόν του ΟΑΚΑ), αλλιώς όντως θα μπει τη δευτέρα παρουσία.

Κι έτσι πέρασαν εικοσιδύο χρόνια. Και πριν λαλήσει ο κόκκορας τρις μετά τη διαδοχή της Αλέκας, η ΑΕΚ βρέθηκε στη Β' Εθνική. Πάντα την εκτιμούσα την Αλέκα αλλά δεν φανταζόμουν πως η αντικατάστασή της θα συνοδευόταν από τέτοιο σοκ...

Σύντροφε Κουτσούμπα, σιδεροκέφαλος.

Δεκαεννιά!

Το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ μόλις άνοιξε κι αυτό που περιμένουν να μάθουν οι πολλοί είναι το αν θα φύγει "επιτέλους" η Αλέκα.
Μέχρι χτες πουλούσαν οι διαφωνούντες και οι "δίκες της Μόσχας" που τους περιμένουν. Οι ανοιχτές διαδικασίες του προσυνεδριακού διαλόγου δώσαν τροφή στους σκηνοθέτες και τους ντεκορατέρ αλλά ανάγκασαν σε νηστεία τους σεναριογράφους. Αν ο προσυνεδριακός διεξαγόταν στη μούγκα, θα γινόταν της ακατάσχετης διάρροιας το γιογιό.
Κανείς δεν πάει χαμένος. Το αποδεικνύει η ιστορία γενεών και γενεών διαφωνούντων. Από το Νίκο Μπίστη μέχρι το Γιάννη Θεωνά, δύο ακραίες μεταξύ τους περιπτώσεις ως προς το ήθος, όλοι έκαναν τις επιλογές τους και βρήκαν το δρόμο τους.

Αυτό που έχει σημασία είναι η ρότα. Ο σοσιαλισμός δεν είναι υπόθεση της δευτέρας παρουσίας, ούτε όμως του ερχόμενου σαββατοκύριακου. Αρκεί να μην έχουν απομείνει στην αναζήτηση του δικού τους σοσιαλισμού οι "αριστερές της ευθύνης" και σκόρπια επαναστατικά "εγώ".
Αυτή τη ρότα οφείλει το κόμμα να τη διαφυλάξει, κι ας μην αρέσει παραέξω. Κι ας κουνάει το καράβι με αποτέλεσμα να μας πιάνει που και που καμιά ναυτία.
Τη "φιλολαϊκή διαχείριση" μπορούν να την αναλάβουν άλλοι, οι οποίοι έχουν εξειδίκευση σε αυτή.

Είσαι παιδί στα δεκαεννιά σου χρόνια, τραγουδά η Νατάσσα Παπαδοπούλου σε στίχους και μουσική Πάνου Τζαβέλα:


Το εικοστό συνέδριο θα είναι μάλλον ένα ακόμα συνέδριο σε συνθήκες καπιταλισμού.
Το εικοστό πρώτο όμως!

Αναβάφτιση

Σύμφωνα με πληροφορίες ο ειδικός απεσταλμένος του γ.γ. του ΟΗΕ, ο Μάθιου Νίμιτς προσκομίζει νέες προτάσεις ονομασίας οι οποίες ενδέχεται να λύσουν τη μακροχρόνια διαμάχη με τη γειτονική Πουγουδουμού.
Στην έγκριτη Καθημερινή όπου εντόπισα την είδηση δεν υπάρχει αναφορά σε πιθανές ονομασίες. Υπάρχει μόνο η δέσμευση του κυρίου Νίμιτς πως θα επισκεφθεί την περιοχή αμέσως μετά το ορθόδοξο Πάσχα.
Νομίζω ότι η σημειολογία της κίνησης του κυρίου Νίμιτς είναι ισχυρή και δεν επιδέχεται ποικιλίας ερμηνειών. Ο κύριος Νίμιτς πιθανότατα θα προτείνει τη μετονομασία της χώρας μας σε Οβελάδα.

Άλλες, πάντως, καλά πληροφορημένες πηγές ισχυρίζονται ότι ο κύριος Νίμιτς προσκομίζει πρόταση σύνθετης ονομασίας για την Πουγουδουμού, έχοντας εξασφαλίσει ισχυρές χορηγίες που θα προσδώσουν αναγνωρισιμότητα και κύρος στη γειτονική μας χώρα. Επικρατέστερα σενάρια για την ώρα είναι αυτά της "Σιτροέν Μακεδονία" και "Λουφτχάνσα Μακεδονία". Αουτσάϊντερ παραμένει προσώρας η ονομασία "Χελλάς Γκολντ Μακεδονία".
Στην περίπτωση αυτή ωστόσο θεωρείται αρκετά πιθανό να επιβληθεί η χρήση διπλής ονομασίας και στη χώρα μας, με ακλόνητο φαβορί την ονομασία "Χρυσή Αυγή".

x

Δεν είναι χι, είναι επί.
Είναι ένα σύμβολο γραμματικό μαζί και μαθηματικό.
Όπως το διά, το συν και το πλην.
Κι όπως μάθαμε στο σχολείο, το επί είναι τ'αντίθετο του διά. Και το συν τ'αντίθετο του πλην.

Λόλα, να ένα μήλο και δυο λέξεις που ξεκινούν με επί:
Επίορκος
Επένδυση

Το μήλο είναι φαγωμένο αλλά οι λέξεις, αμφότερες, επίκαιρες. Η κάθε μια για τους δικούς της λόγους. Κυρίως όμως τον εξής ένα. Σκούπα και φαράσι. Είναι απαραίτητες για την επιβολή μιας ψευδεπίγραφης συναίνεσης στο σάρωμα δικαίων και αδίκων. Η συναίνεση δεν είναι δύσκολη υπόθεση, ακόμα κι εν μέσω επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης. Δυο λέξεις-σύμβολα βοηθούν.
Η πρώτη σημαδεύει το παρελθόν και το αίτιο του κακού, αυτό που ευθύνεται για τα δεινά του σήμερα.
Η δεύτερη σημαδεύει το αύριο και την έξοδο από τα δεινά.
Δυο λέξεις τόσο φλύαρες όσο και απατηλές.

Μίμη να ένα τόπι. Ξεκίνα την αντίσταση στέλνοντας στο διάολο τους επιστήμονες της δημιουργικής γραμματικής.

Βίτσιο που έχεις κι εσύ...

Για λύσε μου μια απορία. Αφού εσύ "Σκοπιά" και "Ξύπνα" δε διαβάζεις κι ούτε θέλεις νά 'χεις σχέση με "γιαχωβάδικα" ιερατεία, τι οδύρεσαι πως κινδυνεύει με σχίσμα η "εκκλησία" μας; Αφού σ'άλλο θεό πιστεύεις, αυτόν με τη μεταξένια λευκή γενειάδα (καμιά σχέση με παχιά μαύρα μουστάκια). Ή, τέλος πάντων, στον ίδιο λες πως πιστεύουμε, μόνο που σου χαλάνε την αισθητική τα πετραχήλια μας και φαλτσάρουν οι παπάδες μας. Άσε που εμείς -άκου τα χαϊβάνια- πιστεύουμε ακόμα, εν έτει 2013, στην Ανάσταση του Οβελία. Τι κάθεσαι το λοιπόν και χαλάς τη ζαχαρένια σου με τα δικά μας τα αλληλοξουρίσματα και τα στομωμένα κονσερβοκούτια;

Αφού εσύ είσαι γατόνι βρε και δεν ψωνίζεις σε αντιπροσωπείες ορφανές από εργοστάσιο. Δεν μπορούν να σε γελάσουν εσένα με σκάρτο εμπόρευμα, μουχλιασμένο απ' την πολυκαιρία, φαγωμένο από τερμίτες και σαράκι.

Τι κρυφοκοιτάς λοιπόν κι ασχολείσαι διαρκώς με τις δικές μας τις πομπές; Μαντρί δεν έχεις εσύ να πας; Μαγαζάκι τέλος πάντων, κάτι, οτιδήποτε, δεν έχεις; Α, ναι, με συγχωρείς, κακώς σε ρώτησα, φως φανάρι, εσύ δε μπαίνεις σε καλούπια. Δεν σε κάνουν εσένα ζάφτι οι γραφειοκράτες και οι τσοπαναραίοι. Καλά τα λες, εμείς είμαστε ένα τσούρμο πρόβατα που καρτεράμε τη δευτέρα παρουσία. Ενώ εσύ παλεύεις για τις ανάγκες του σήμερα.

Πες μου όμως βρε αδερφέ: ποια ανάγκη του σήμερα ακριβώς καλύπτεις με το συνεχές κωλοτρίψιμο στα κάγκελα της "στάνης" μας;
Έλα, πες το, δεν είναι ντροπή. Όλοι έχουμε τα βίτσια μας. Να σου πω το δικό μου; Ντρέπομαι λίγο... Δε γαμιέται, θα το πω. Να, εγώ δεν μπορώ χωρίς τσοπάνη. Θέλω να αφήνομαι στα στιβαρά του χέρια. Είναι που με ανάβουν τα παιχνίδια εξουσίας. Ξέρεις, αυτά με τα μαστίγια, τις μάσκες, τα χαστουκάκια, τις σκληρές αφέντρες, να ντύνομαι κοκκινοσκουφίτσα, και άλλα. Θέλω να μου λένε ακόμα και τι να σκέφτομαι. Μη νομίζεις, κι αν τύχει να γράψω κάτι αρνητικό για τους τσοπάνηδες, αυτοί με ενθαρρύνουν. Γι'αυτό κιόλας το δημοσιεύουν. Για να με κάνουν να σφίγγομαι πιότερο πάνω τους.

Εσύ, τελικά, γιατί κωλοτρίβεσαι;