Η "εικόνα της χώρας"

Από το Ριζοσπάστη

Greek hospitality

"Εντυπωσιακή υποδοχή επιφυλάσσουν σήμερα οι Ροδίτες στους 5.335 επιβάτες 7 κρουαζιερόπλοιων που προσεγγίζουν το λιμάνι της Ρόδου. Ανάμεσά τους είναι και το κρουαζιερόπλοιο Zenith.
Το επιμελητήριο της Ρόδου, επαγγελματοβιοτέχνες, μαθητές και σπουδαστές από τις 7 το πρωΐ που έδεσε το πρώτο κρουαζιερόπλοιο και μέχρι τις 10 π.μ. θα υποδέχονται τους επιβάτες προσφέροντάς τους από ένα λουλούδι και ένα συμβολικό δώρο (τοπικά προϊόντα του νησιού π.χ. ούζο, γλυκίσματα κλπ).
Οι επιχειρηματίες της Ρόδου είναι αποφασισμένοι να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο τον τουρισμό κρουαζιέρας και η σημερινή υποδοχή που ετοιμάζουν στα κρουαζιερόπλοια είναι η απάντησή τους, στις κινητοποιήσεις που είχαν εξαγγείλει συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ."
Από άρθρο στο www.capital.gr, το μπολντάρισμα δικό μου.

Τι θα πει άραγε το "με κάθε τρόπο"; Να το εκλάβω ως απειλή ή ως υπόσχεση; Απειλή για δράση αγανακτισμένων πολιτών κατά όποιου τολμήσει να εμποδίσει τον κατάπλου (σχετική πρόθεση το ΠΑΜΕ πάντως δεν είχε) ή υπόσχεση προς τους τουρίστες ότι αν μείνουν στη Ρόδο θα περάσουν καλά;
Πολύ καλή πάντως άσκηση για τους μαθητές και σπουδαστές, χρήσιμο για το μέλλον τους μάθημα οσφυοκαμψίας. Το περίφημο greek hospitality σε όλη του τη μιζέρια. Αυτό είναι το μέλλον για το οποίο μας ετοιμάζουν, κι όχι μόνο μας ετοιμάζουν αλλά επιπλέον μας κάνουν να το υπερασπιζόμαστε. Σε λίγο θα υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στο να γίνουμε ο προορισμός σεξοτουρισμού της περιοχής. Εξάλλου η σεξιστική στάση μας απέναντι στις γυναίκες από την ανατολική Ευρώπη εγγυάται το επαγγελματικό μέλλον των παιδιών μας...

Ποιος θα ρίξει τις κεραίες;

Γράφει ο πιτσιρίκος στο τελευταίο του ποστ (το μπολντάρισμα δικό μου):


"Υποστηρίζουν κάποιοι πως, αν κλείσουμε τις τηλεοράσεις, το σύστημα θα καταρρεύσει. Ακόμα κι αν κανείς δεν ανοίξει την τηλεόρασή του –και πάμε όλοι βόλτα-, την επόμενη ημέρα θα εκπλαγείτε από τα ποσοστά της τηλεόρασης. Θα είναι σαν όλοι οι Έλληνες να ήταν καρφωμένοι όλη την ημέρα στις τηλεοράσεις. Βέβαια, αν ρίξεις τις κεραίες των τηλεοπτικών σταθμών, αλλάζουν τα πράγματα".

Ενδιαφέρουσα ιδέα, όμως ας δούμε το αποτέλεσμα μιας τέτοιας ενέργειας:
1. Οι κεραίες είναι σαν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας. Για κάθε κομμένο θα φυτρώσουν δύο νέα. Υπάρχουν 3 κέντρα εκπομπής που καλύπτουν το λεκανοπέδιο: του Υμηττού, της Πάρνηθας και της Αίγινας. Δεν αποκλείεται να φυτρώσει κανένα και στο Λυκαβηττό, στην Καστέλλα κι αν ανατιναχτούν κι αυτά θα τα βολέψουν μες στον Παρθενώνα.
2. Οι δημοσιογράφοι είναι σαν τις κατσαρίδες. Αν πέσει ατομική βόμβα στο λεκανοπέδιο αυτοί θα επιζήσουν και θα μοιράζουν ρεπορτάζ ο ένας στον άλλο. Τα κατεστραμμένα κέντρα εκπομπής θα τους πτοήσουν; Οι κατσαρίδες έχουν τις δικές τους κεραίες.
3. Αν κάποιος κακόβουλος τρομοκράτης κατόρθωνε και κατέστρεφε έστω και μια κεραία σύσσωμος ο κρατικός μηχανισμός θα τον καταδίωκε και θα τον τσάκωνε αμέσως, ωσάν να είχε ισοπεδώσει τον Παρθενώνα, την Αγια Σοφιά και τους δίδυμους πύργους. Δεν αποκλείεται να του φόρτωναν και τον εμπρησμό της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.
4. Ας δεχτούμε, χάριν συζητήσεως, ότι κάποιοι κατέστρεφαν τα κέντρα εκπομπής του λεκανοπεδίου. Σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να βολέψουμε σε κέντρα αποτοξίνωσης 3-4 εκατομμύρια κατοίκους. Ίσως βέβαια να λυνόταν το πρόβλημα του υδροκεφαλισμού της Αθήνας. Προκειμένου να πάρουν την τηλεοπτική τους δόση χιλιάδες Αθηναίοι θα μετακόμιζαν στην επαρχία. Είμαι πάντως απολύτως σίγουρος ότι ελάχιστοι θα έβλεπαν με συμπάθεια το έργο των τρομοκρατών. Στους περισσότερους Αθηναίους θα ανάβλυζε από μέσα τους ένας τσαντισμένος Πάσχος Μανδραβέλης, γεμάτος οργή για την αντιδημοκρατική πράξη που χτύπησε την Ελευθερία της Ενημέρωσης. Οι δρόμοι θα πλημμύριζαν από πρωτοφανή πλήθη που θα ζητούσαν την παραδειγματική τιμωρία των δραστών και θα ωρύονταν για την υπεράσπιση του δικαιώματός τους στον Αυτιά, τον Ψινάκη και τον Χαρδαβδέλλα.


Συμπέρασμα: τελικά η ανατίναξη των κεραιών είναι μια καταπληκτική ιδέα.

Ιβάν Βασίλιεβιτς Κλιουν

 Αυτοπροσωπογραφία 1909-1910

Ο Ιβάν Βασίλιεβιτς Κλιουν (ή Κλιούνκοφ) γεννήθηκε στο Μπόλσιγιε Γκόρκι (πόλη κοντά στο Νόβογκραντ της Ρωσίας), το 1873. Οι γονείς του ήταν αγρότες. Εργάστηκε από μικρό παιδί ως βιβλιοθηκάριος και ταυτόχρονα σπούδαζε ζωγραφική. Κατά τη διετία 1889-1890 βρέθηκε στην Βαρσοβία, στη σχολή ενθάρρυνσης των Καλών Τεχνών. Από το 1900 ως το 1905 παρακολούθησε μαθήματα δίπλα στους Φ.Ι.Ρέρμπεργκ, Ι.Μασκόφ και Β.Φίσερ στη Μόσχα, όπου γνωρίστηκε με τον Κ.Σ.Μαλέβιτς. Η επιρροή του Καζιμίρ Σεβερίνοβιτς Μαλέβιτς στην καλλιτεχνική ανάπτυξη του Κλιουν υπήρξε από τότε μεγάλη. Εγκατέλειψε τον νατουραλισμό μπήκε στους κύκλους της ρωσικής πρωτοπορίας, στα μονοπάτια του κυβισμού και φουτουρισμού. Το 1907 μπήκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πετρούπολης όπου σπούδασε ως το 1914. Κατά το χρονικό διάστημα 1910-1914 ο Κλιουν συμμετείχε στον καλλιτεχνικό κύκλο Ένωση Νεολαίας με τους Ντ. και Β. Μπουρλιούκ, Π.Φιλόνοφ, Β.Τάτλιν, Γ.Αννένκοφ και Κ.Μαλέβιτς. Αναζητώντας τον καλλιτεχνικό του δρόμο δημιούργησε και ιμπρεσιονιστικά έργα, επηρεασμένος από το έργο του Γκογκέν. Το 1915 στην έκθεση «0.10» στην Πετρούπολη ο Κλιουν εξέθεσε για πρώτη φορά τα κυβιστικά έργα του. Στην ίδια έκθεση συμμετείχαν μερικές από τις κορυφαίες μορφές της ρωσικής πρωτοπορίας όπως ο Μαλέβιτς, ο Τάτλιν και η Πόποβα. Σε αυτή την έκθεση πρωτοεμφανίστηκε το κίνημα του σουπρεματισμού (suprematism) το οποίο ο Κλιουν στη συνέχεια ακολούθησε μέχρι και το 1924, συμμετέχοντας σε πλήθος σχετικών εκθέσεων. Θεμελιωτής του κινήματος ήταν ο Μαλέβιτς. Την σουπρεματική περίοδο διαδέχτηκε στα μέσα της δεκαετία του ’20 η περίοδος του ενθουσιασμού του για τον Πουρισμό (purism). Μετά τη Ρωσική Επανάσταση ο Κλιουν ήταν επικεφαλής του Κεντρικού Γραφείου Εκθέσεων του Λαϊκού Κομισαριάτου Εκπαίδευσης, ταυτόχρονα δίδασκε στη Μόσχα μέχρι και το 1921. Στη συνέχεια βρέθηκε σε δυσμένεια ως αποτέλεσμα του κλίματος πολιτικών διώξεων της εποχής. Πέθανε το 1943 στη Μόσχα.

Πηγές:

http://www.russianavantgard.com

http://www.artfira.com

http://www.virtualmuseum.ca

Το έργο που βρίσκεται σε παράθεση στο μπλογκ είναι το «Αφηρημένη σύνθεση φωτός», έργο του 1921, που βρίσκεται στην γκαλερί Τρετιάκοφ στη Μόσχα.

Ξαναάλλαξε ο Μανωλιός

Με μπόλικους πειραματισμούς στην επεξεργασία HTML έραψα νέο κοστούμι στο μπλογκ. Ελπίζω να μην ξέκανα τον κώδικα και ψάχνομαι για backups από templates. Ίσως να βάλω στο background κάποια εικόνα. Δέχομαι ιδέες!

Πιτσιρίκος for president

Ο πιτσιρίκος το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται είναι διαφήμιση από εμένα, όμως σήμερα δεν μπορώ να μην το γράψω πως μετά και το "Η φαντασία στην εξουσία"
ΝΑ ΑΓΙΑΣΕΙ ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ

Στημένη η διαγραφή της Ντόρας!

Φαίνεται ότι η υπερψήφιση του κυβερνητικού νομοσχεδίου από τη Ντόρα Μπακογιάννη που είχε ως αποτέλεσμα τη διαγραφή της από τη ΝΔ είναι αποτέλεσμα ενός καλοστημένου σχεδίου του Αντώνη Σαμαρά. Όπως μπορεί κανείς να δει στη φωτογραφία, την οποία δημοσιεύω αποκλειστικά, η Ντόρα Μπακογιάννη δε σήκωσε το χέρι της για να υπερψηφίσει το νομοσχέδιο αλλά για να κόψει ένα κατακέφαλο στην Ελίζα Βόζενμπεργκ. Ο Αντώνης Σαμαράς εντόπισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καπνίζει ένα μπάφο την ώρα της ψηφοφορίας και την ώρα που έφτανε η σειρά της Ντόρας να ψηφίσει έκανε νόημα στην Βόζενμπεργκ να του σουφρώσει το zippo. Βλέπετε το σατανικό χαμόγελο της Βόζενμπεργκ την ώρα που άρπαξε τον αναπτήρα και πίσω της τη Ντόρα που μην αντέχοντας την προσβολή στο πρόσωπο του μικρού της αδερφού ετοιμάζεται να της κατεβάσει τον κατακέφαλο.

Ελέγχεται αν το φλασκί που βρίσκεται στο πίσω από τη Ντόρα έδρανο ανήκει κι αυτό στον Κυριάκο ή σε κάποιον άλλο μερακλή βουλευτή.

Μου και ουγκ μουγκ

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι η ιερή αγελάδα του συστήματος κι ο πρόεδρος το ανθοστεφανωμένο μέτωπό της. Η εμπειρία διδάσκει ότι όποιος τολμήσει να σχολιάσει τους ιερούς αυτούς θεσμούς φλερτάρει με τον Κέρβερο της αποσταθεροποίησης, το φάντασμα της εκτροπής είναι το στοιχειό του ερειπίου μας. Πριν από λίγο, στη Βουλή ψηφίστηκε το νομοσχέδιο που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής. Τρεις κυβερνητικοί βουλευτές, για τους δικούς τους λόγους -ποιος ξέρει, ίσως και νά 'χει μείνει καμιά στάλα συνείδησης μέσα τους-, ψήφισαν παρών και αυτομάτως ποδοπατήθηκαν από την ιερή αγελάδα.
Η τσιγκολελέτα ολοκληρώθηκε, η ιερή αγελάδα θα παίξει τώρα το παιχνίδι "ανακατάταξη πολιτικού σκηνικού". Το παιχνίδι αναμένεται να φουντώσει, τα γουρούνια -παιχνιδιάρικα ζώα- θα ξεσαλώσουν.

Στην ενότητα η δύναμη

Αρχίζω να πιστεύω ότι μεγάλο τμήμα του λαού ξεπερνά το ψευδοδίλημμα "λίγα ή τίποτα" που σερβίρεται από την κυβέρνηση και τους χατζηαβάτηδές της και λαμβάνει θέση μάχης. Δεν ξέρω αν είναι απ' την ένταση της στιγμής, το κλίμα (και) στις διαδικτυακές κοινότητες είναι πολωμένο και τα νέα που κυκλοφορούν έχουν μια deja vu αίσθηση προπραξικοπηματικών ωρών. Πολλοί διαισθάνονται προβοκάτσιες, τόσο σ' αυτά που έγιναν σήμερα, όσο και σ'αυτά που έρχονται. Τα εθνικολαϊκίστικα ασπόνδυλα του Λάος που έχουν και το θράσος να αυτοαποκαλούνται Λαός παριστάνουν στη βουλή τους βασιβουζούκους, κυρίως κατά του ΚΚΕ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρούν ότι βρήκαν την ευκαιρία να συλλέξουν το διάφορο της νομιμοφανούς δράσης τους και των εμπριμέ ραιγιόν με τα οποία τυλίγουν τα γιαταγάνια τους.
Δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή για τέτοιες συζητήσεις αλλά η προσέγγιση του ΚΚΕ με το ΣΥΡΙΖΑ, έστω και κατά συνθήκη, ίσως είναι επιβεβλημένη από το κλίμα. Η οργάνωση και η περιφρουρητική ικανότητα του ΠΑΜΕ στις συλλογικές μάχες που έρχονται χρειάζεται σε ένα ισχυρό και κυρίως ενιαίο κίνημα. Τέτοιο ασφαλώς δεν μπορεί να υπάρχει υπό τις νυχτοπεταλουδίστικες φτερούγες της ΓΣΕΕ.

Τραγικά ανάλογα

Έκτακτο δελτίο θυέλλης

Απ' τη σκοπιά της συμμετοχής στις συγκεντρώσεις και πορείες η σημερινή απεργία πέτυχε. Το πλήθος των συγκεντρωμένων της Αθήνας ήταν μακράν το μεγαλύτερο που έχω δει. Όταν η κεφαλή της πορείας του ΠΑΜΕ έστριβε στη γωνία Φιλελλήνων και Ξενοφώντος η Ομόνοια ήταν ακόμα γεμάτη και η ανάλογου πλήθους συγκέντρωση του Μουσείου περίμενε να ξεκινήσει. Πρόκειται για μια απόσταση δυόμισι χιλιομέτρων που καλύφτηκε τουλάχιστον δύο φορές. Ακόμα και είκοσι άτομα να υπολογίσει κανείς ανά μετρο προκύπτουν 100.000 διαδηλωτές. Αναμενόμενα, η ΕΛΑΣ και τα ΜΜΕ, ελληνικά και ξένα, υπολογίζουν τους συμμετέχοντες σε 15-20.000 άτομα. Το γεγονός όμως που θα αποσπάσει οριστικά την προσοχή από τη λαϊκή αγανάκτηση αλλά και θα χρησιμοποιηθεί ενάντια σ' αυτή είναι η τραγική τύχη των 3 από τους εγκλωβισμένους της εμπρησθείσας τράπεζας. Ήδη κάποια κέντρα ταχέων αντανακλαστικών αναζητούν ηθικούς αυτουργούς στην Παπαρήγα και στον Τσίπρα, στην έχουσα ονοματεπώνυμο αριστερά, στον συνδικαλισμό γενικότερα. Η ευκαιρία είναι μοναδική για να χαραμιστεί σε "γνωστούς-αγνώστους" και λοιπούς απρόσωπους, θολών προθέσεων αυτουργούς. Το σκηνικό χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία κατά του Τσίπρα στα Δεκεμβριανά του 2008, τότε μάλιστα το θύμα ήταν διαδηλωτής, σήμερα που είναι 3 αμέτοχοι άνθρωποι, οι συνθήκες είναι ιδανικές για εκμετάλλευση. Είναι βέβαιο ότι η αντεπίθεση του τραστ κυβέρνησης-ΜΜΕ θα σημαδέψει κάτω από τη ζώνη. Σημειώνω σαν επίλογο τα εξής:
1. Έμμεση πληροφορία από την τράπεζα κυκλοφορεί ότι παρά την επικινδυνότητα της κατάστασης δεν δόθηκε άδεια να αποχωρήσουν οι εργαζόμενοι πριν τις 15:00. Αν είναι αλήθεια, δεν αίρονται βέβαια οι ευθύνες των εμπρηστών αλλά προκύπτουν νέες για άλλους.
2. Καλά θα κάνουν οι μεγαλοδημοσιογράφοι να μετρήσουν τα όρια της εκμετάλλευσης της τραγωδίας γιατί ίσως ένας νέου τύπου εμφύλιος είναι κοντά.

Όταν

Οι συνέπειες της παράνομης δράσης που βίωναν οι κομμουνιστές τις οποίες εσχάτως νοστάλγησε ο γιος του μπαμπά του, πολύ λίγο έμοιαζαν με γιαούρτωμα ολίγων λιπαρών το οποίο είναι ότι χειρότερο μπορεί να πάθουν σήμερα οι όμοιοί του.
Αυτό όμως: "ένας βασικός λόγος που η χώρα έφτασε σε αυτά τα χάλια είναι γιατί το πολιτικό σύστημα ανέχθηκε να μην τηρούνται οι νόμοι που το ίδιο ψήφιζε" δεν ξεπλένεται ούτε απ' το γιαουρτοπόταμο της Λιλιπούπολης.
Ο γιος του μπαμπά του και το σκυλολόϊ των μεγαλοδημοσιογράφων δεν έχουν κανένα φραγμό, καμία αναστολή, κανένα όριο.

Όταν ακούω να μιλάν για τον καιρό
όταν ακούω να μιλάνε για τον πόλεμο
όταν ακούω σήμερα το Αιγαίο να γίνεται ποίηση
να πλημμυρίζει τα σαλόνια
όταν ακούω να υποψιάζονται τις ιδέες μου
να τις ταχτοποιούν σε μια θυρίδα
όταν ακούω σένα να μιλάς εγώ πάντα σωπαίνω.
Όταν ακούω κάποτε στα βέβαια αυτιά μου
ήχους παράξενους ψίθυρους μακρινούς
όταν ακούω σάλπιγγες και θούρια
λόγους ατέλειωτους ύμνους και κρότους
όταν ακούω να μιλούν για την ελευθερία
για νόμους ευαγγέλια για μια ζωή με τάξη
όταν ακούω να γελούν
όταν ακούω πάλι να μιλούν εγώ πάντα σωπαίνω.
Μα κάποτε που η κρύα σιωπή θα περιβρέχει τη γη
κάποτε που θα στερέψουν οι άσημες φλυαρίες
κι όλοι τους θα προσμένουνε σίγουρα τη φωνή
θ' ανοίξω το στόμα μου
θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράχτες
στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια
οι νέοι έξαλλοι θ' ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους
ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία.

Μιχάλης Κατσαρός, Κατά Σαδδουκαίων