Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2008

Δώσε το μπέναλντι ρε @#%$!

Δε χορταίνω να βλέπω τα οπαδόχαρτα να ωρύονται για τα "διαιτητικά εγκλήματα" εις βάρος των ΠΑΕ που τα θρέφουν.
Παρακολουθώ με δέος τις ενδοζάππιες στιγμές που γραβατοφόροι πρώην διαιτητές και ποδοσφαιριστές διαγνώσκουν με θυμό και ιερή αγανάκτηση την πρεσβυωπία του επόπτη και την αχρωματοψία του διαιτητή.
Γαργαλιέμαι όταν ακούω τη λέξη "διαιτησία", χρωματισμένη με έναν τρόπο που σου δίνει την αίσθηση ότι καθίζεις τον γυμνό ποπό σου σε μια λεκάνη γεμάτη φρουΐ-ζελέ κεράσι.

Ο "Αδικημένος" είναι ο εθνικός ανίατος ασθενής∙ τον συναντάς παντού, είσαι και ο ίδιος. Ίσως πρόκειται για ιθαγενή γονιδιακή μετάλλαξη ή πάλι μπορεί να φταίει η φέτα, ο Καζαντζίδης και ο Βασιλάκης Καΐλας.

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2008

Λύθηκαν τα προβλήματα!

Δόξα τω θεώ, η απεργία των τελωνειακών έληξε! Το πρώτο μου πρόβλημα λύθηκε. Τι τις πληρώνω τις 72 δόσεις των 400€ αν δεν μπορώ να μοστράρω το 4Χ4 με τα 165 άλογα;
Αν φέρει και νέο απόθεμα τηλεοράσεων το Saturn θα λυθεί και το έτερο. Θα στηθώ τρεισήμισι ώρες στην ουρά για να αγοράσω την 80ιντση τηλεόραση μόνο με 399,99€. Θα φυλάω καραούλι μην τολμήσει κανας έξυπνος και χωθεί απ' το πλάϊ για να μου φάει τη σειρά. Τέτοιες προκλήσεις δεν τις σηκώνω! Το 4Χ4 σαλόνι μου θα λάμψει. Η μπάλα θα φαίνεται μεγάλη σαν 20ιντσο ζαντολάστιχο και το τσακίρικο χαμόγελο του Θέμου θα απλώνεται σε άλλες 30 ίντσες. Άσε το ντεκολτέ της Τζούλιας. Όλα θα τα βλέπω μεγάλα. Μεγάλα σαν το κλούβιο Εγώ μου, το ατομικό και το εθνικό.

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2008

e-κβιαστές ηλιθίων

Κάποτε τα έβρισκες στο γραμματοκιβώτιο της πολυκατοικίας. Ήταν πάντα σε φάκελο χωρίς στοιχεία. Ξεδίπλωνες το χαρτί και διάβαζες: "Άγιε Νεκτάριε και θαυματουργέ....", "Η κυρα-Ζαμπέτα το πέταξε και έχασε τον άντρα της", "Η κυρά-Τσαμπίκα το έσκισε και η γάτα έφαγε το καναρίνι της". Ένα ψυχοπαθολογικό παραλήρημα που σε συνδυασμό με την άγνοια και τον μεταφυσικό τρέμουλο των νοικοκυρούλων οδηγούσε στον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των ανώνυμων φακέλων με το άρρωστο περιεχόμενο.

Πάνε χρόνια που είχα να δω τέτοια πονήματα. Σήμερα όμως με τη συνδρομή της διαδικτυακής τεχνολογίας έλαβα ένα αντίστοιχης ψυχοπαθολογίας, διαφορετικής ωστόσο αισθητικής (ψηφιακό γαρ) γράμμα. Το mail ξεκινούσε με την ιστορία της Ψ που δεν προώθησε το chain letter. Έτσι απλά και ντετερμινιστικά, τον καλό της αρραβωνιαστικό, ο οποίος μόλις το ίδιο πρωί της είχε κάνει ρομαντική πρόταση γάμου, τον πάτησε το τρένο. Αν τολμάς μην προωθείς το mail σε 10 παραλήπτες κατέληγε το κείμενο, αφού πρώτα παρέθετε μπόλικα ακόμα παραδείγματα τιμωριών των ανυπάκουων ληπτών του.

Το internet είναι γεμάτο σκουπίδια. Ο χρήστης έχει το ελεύθερο να επιλέγει που θα πάει και τι θα δει. Βέβαια αν αρπάξεις καναν ιό ή κανα dialer καταργείται η ελευθερία της επιλογής αυτής. Όταν πάντως σερφάρω στο τσοντοσάϊτ το κάνω γνωρίζοντας ότι ο ανωτέρω κίνδυνος είναι υπαρκτός. Τα chain letters, όμως, έρχονται απρόσκλητα στην πόρτα σου κουβαλώντας ποικιλία σκουπιδαριού. Από γελοία μυθεύματα που κάποιος μπουμπούνας ανακάλυψε μετά από δεκαετίες ανακύκλωσής τους και στα πασάρει με τη χαρά της παρθένας που ανακαλύπτει την τσουτσού, μέχρι εμετικούς εκβιασμούς σαν τον παραπάνω που απλώνουν τα βρωμερά τους πλοκάμια στον φόβο του καθενός για τους οικείους του. Αυτόν τον ίδιο φόβο που ψυχαναγκάζει τον άθεο να σταυροκοπιέται και τον πραγματιστή να χτυπά ξύλο.

Η μόνη πρέπουσα αντίδραση στην λήψη ενός τέτοιου mail είναι το ξεχέσιμο του αποστολέα του. Αν δε μπορεί να ξεπεράσει το φόβο του -δυσφημισμένου- Αγίου Νεκταρίου ας ανοίξει 10 διαφορετικά προσωπικά γραμματοκιβώτια να τον στέλνει εκεί.

Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008

Στον απόπατο κι η Κοινή Γνώμη

Το οικονομικό ιερατείο της κυβέρνησης θορυβήθηκε από τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας και αναγκάστηκε να καταφύγει σε νέα μέτρα. Το σχέδιο νόμου με τον τσαχπίνικο τίτλο «ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ, ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ, ΜΕΤΡΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ» τα έχει όλα. "Διαφάνεια", "'Ελεγχο", "Δικαιοσύνη" και λοιπές ευρωπαϊκές αρετές. Το ζουμί βέβαια βρίσκεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 14: "Ο φορολογικός συντελεστής του πρώτου κλιμακίου της κλίμακας (β) ορίζεται σε ποσοστό δέκα τοις εκατό (10%) για τους φορολογούμενους που ο φόρος υπολογίζεται με την κλίμακα αυτή και αποκτούν εισοδήματα από υπηρεσίες ελευθερίων επαγγελμάτων της παραγράφου 1 του άρθρου 48 ή από ατομική εμπορική επιχείρηση ή και από τις δύο κατηγορίες εισοδήματος". Είσαι ελεύθερος επαγγελματίας και βγάζεις 10.000,00€ το χρόνο; Θα πληρώσεις 1.000,00€ φόρο στο κράτος.

Το νομοσχέδιο, κατά την επιχειρηματολογία των κυβερνητικών στελεχών, δεν στρέφεται κατά των χαμηλών εισοδηματικά τάξεων, αφού στο άρθρο 18 προβλέπει επιπλέον την παρακράτηση φόρου 10% στα μερίσματα από ημεδαπές Α.Ε. Έτσι ο ελεύθερος επαγγελματίας των 10.000,00€ μπορεί να νιώθει δικαιωμένος αφού ο συντελεστής φορολόγησης των εισοδημάτων του ταυτίζεται με αυτό της φορολόγησης των δικαιούχων μερισμάτων. Κι αν ο υποτιθέμενος στόχος, αυτός που φοροδιαφεύγει μη εκδίδοντας φορολογικά παραστατικά για τα εισοδήματά του θα συνεχίσει, προφανώς και ασφαλώς, να κάνει το ίδιο, θα την πληρώσει ο μπουμπούνας που εκδίδει.

Σε όλα αυτά τα χαριτωμένα αντιδρά σύσσωμη η αντιπολίτευση και το συνδικαλιστικό κίνημα αλλά και κάμποσοι κυβερνητικοί, για τους δικούς του λόγους ο καθένας, όχι πάντα ωθούμενοι από φιλολαϊκά ελατήρια. Ποιός όμως έρχεται να προσγειώσει τους διαφωνούντες και να δικαιώσει το σχέδιο νόμου; Η ιερή και πάνσοφη Κοινή Γνώμη. Σε κλασσική δημοσκόπηση της Κάπα Research, παραγγελία του "Βήματος της Κυριακής", για την πρόθεση ψήφου του "Κυρίαρχου Λαού" τέθηκε παραπλεύρως -με τον γνωστό στους δημοσκόπους χρωματισμένο τόνο- το ερώτημα αν "συμφωνείτε με τον πρόσθετο φόρο σε ελεύθερους επαγγελματίες ως μέτρο δικαιοσύνης". Οι ερωτώμενοι σε ποσοστό 57,6% δήλωσαν ότι «συμφωνούν» ή «μάλλον συμφωνούν» με το μέτρο. Μετά από αυτή τη νέα επίδειξη κραυγαλέας μαλακίας και μαζοχισμού του πολυτραγουδισμένου λαού, μετά την πολλοστή επιβεβαίωση του ατομικισμού, της αδιαφορίας για ότι δεν αγγίζει την ατομική πορτοφόλα, της ηδονικής αδράνειας στην ταπείνωση του σταμπαρισμένου ως ρετιρούχου, μένει μόνο ένα συμπέρασμα. Καλά σου κάνουν και σε γαμούν μίζερε "κυρίαρχε λαέ".

Τρίτη 26 Αυγούστου 2008

Σουσάμι

Τα "τραγούδια του μήνα" πήγαν περίπατο αλλά ας όψονται οι πολιτικές προστασίας από την πειρατεία και τους αιμοσταγείς χατζαροφόρους της, σαν εμένα. Η e-snips έχει σταματήσει τις τελευταίες απόπειρές μου αντιγραφής από cd. Με τσάκωσαν. Τουλάχιστον δεν θα με κρεμάσουν -ελπίζω- από τον παπαφίγκο. Το πολύ-πολύ από τον κοντραφλόκο.

Τραγούδια μπορεί -μέχρι νεωτέρας- να μην μπορώ να κατεβάσω, μπορώ όμως να αναφερθώ σε ένα. Όταν έχεις μια καταπληκτική δισκοθήκη σαν τη δική μου (τρομάρα μου) το να ανακαλύπτεις ένα τραγούδι που δεν το ήξερες, ή δεν το είχες προσέξει όσο του αξίζει, είναι κάτι που προκαλεί μια μικρή συγκίνηση, από αυτές που νοστιμίζουν τη ζωή. Τουλάχιστον αυτό συμβαίνει σ' εμένα. Στις φετινές διακοπές μου άκουσα ένα τέτοιο τραγούδι. Σχεδόν τυχαία μάλιστα, αφού η μετάδοσή του ξεκίνησε την ώρα που ετοιμαζόμουν να βγω απ' το αυτοκίνητο. Η πρώτη λέξη απ' τη φωνή του Κώστα Θωμαΐδη με κράτησε τελικά μέσα στο λιοπυρωμένο όχημα. Επιστρέφοντας στην όμορφη και φιλόξενη πόλη μας, με την πρώτη ευκαιρία το αναζήτησα στο google και κατόπιν στο πολύ ενδιαφέρον stihoi.info, αφού το μόνο που θυμόμουν -ένεκα της φτωχής μου μνήμης αλλά και της εμπειρίας του σιγοψησίματος- ήταν μιάμιση στροφή του ρεφρέν: "Στον ουρανό έχω χάσει τα κλειδιά / κι η μάνα μου τα φταίει...". Ούτε τι τα φταίει δεν θυμόμουν. Καθώς μάλιστα η αναζήτησή μου δεν είχε αποτέλεσμα αναγκάστηκα να καταφύγω στην μέθοδο της ζητιανιάς η οποία αποδείχτηκε επιτυχημένη.

Το τραγούδι "Σουσάμι" προέρχεται από τον δίσκο "Της φαντασίας ταξίδια". Ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1992 και όπως πολλοί αξιόλογοι δίσκοι δεν κυκλοφορεί πλέον (αν κανείς έχει αντίθετη πληροφόρηση παρακαλώ θερμά να με ενημερώσει). Την μουσική έγραψε ο Κώστας Θωμαΐδης, που τραγουδά με την υπέροχη φωνή του τα 16 τραγούδια του δίσκου. Οι όμορφοι στίχοι του "Σουσαμιού" είναι του Γιώργου Κρητικού. Για τον στιχουργό των υπολοίπων τραγουδιών δεν ορκίζομαι, ίσως είναι ο ίδιος.

Το κακό είναι ότι δεν ζήτησα άδεια για να ανεβάσω το τραγούδι (εκμεταλλευόμενος κι άλλο την μοναδική ευγένεια του καλλιτέχνη) αλλά μάλλον κάποια στιγμή θα ζητήσω.

Παρασκευή 25 Ιουλίου 2008

Κοιμηθείτε ήσυχοι








Μπορεί να κάηκαν ζωντανοί οκτώ εργαζόμενοι και να τραυματίστηκαν άλλοι τέσσερις.
Το αμπάρι που τους κατάπιε ήταν πάντως σε πλοίο βαφτισμένο σε μια Ιδέα:

"F R I E N D S H I P G A S"

Τι αξίζουν τα μέτρα ασφαλείας μπροστά σε μια Ιδέα;
Τι να μετρήσει η ζωή μπροστά στην Αρετή της οικονομίας;

Πέμπτη 17 Ιουλίου 2008

Ο Γερμανός ξανάρχεται (και θα ματαξαναέρθει)


Επειδή πρέπει κάπως να δικαιολογήσω την (ακούσια αν και όχι ανεπιθύμητη) παράθεση του μπλογκ μου στον κατάλογο των Red Blogs, και για να μη μείνει ο Ιούλιος αποστάριστος και ρίξει κανα 45άρη καύσωνα απ' το κακό του,

επειδή η Αυριανή - ελλείψει πρωτοσέλιδων τσοντών - δεν πουλάει πια, άρα δεν κερδίζει εύκολα τις παλιές καλές της εργολαβίες,

επειδή το ελληνικό πολιτικό σύστημα επενδύει κατά προτίμηση στη λαϊκή δεξιά και όχι στην ακροδεξιά,

επειδή το ΛΑΟΣ μετακινείται με ευκολία ανάμεσα στα δύο αυτά -κοντινά- όρια,

επειδή εργολάβοι αποκλειστικής απασχόλησης εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί,

επειδή τα αδιέξοδα του ΠΑΣΟΚ ξεπλένονται καθ' έξιν με μηχανισμούς εκτοξευόμενης λάσπης,

επειδή η ΝΔ ψάχνεται να δει από που θα της πεταχτεί ο νέος Συμπιλίδης, χωρίς να έχει έτοιμο το νέο Κατσίκη,

επειδή η μνήμη δεν ευδοκιμεί στη χώρα και η τηλεόραση διαμορφώνει με ευκολία την άποψη μεγάλου μέρους του "κυρίαρχου λαού",

επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μοντέρνος και εξελίσσεται στον απουσιολόγο της τάξης,

επειδή το ΚΚΕ είναι εύκολος στόχος -ντεμοντέ γαρ- και δεν αναλαμβάνει εργολαβίες,

επειδή η Αλέκα τολμά και στέλνει την κόρη της σε ιδιωτικό κολέγιο, δίνοντας το δικαίωμα κατοχύρωσης της πατέντας της άλιωτης καραμέλας,

επειδή ο κάθε ανόητος τηλεχάχας και το πιστό κοπάδι του θεωρεί αυτονόητο δικαίωμά του να διατυπώνει κατηγορητήρια και να καλεί σε απολογία τον επιλεγμένο κατηγορούμενο,

έχω να πω ως καλούμενος κι εγώ σε απολογία -ως συγκατηγορούμενος ψηφοφόρος μάλλον- από διάφορα πρόβατα του κοπαδιού τα εξής:

α. Ο κατήγορος και όχι ο κατηγορούμενος οφείλει να αποδείξει τους ισχυρισμούς του,

β. Τα 50 ευρώ που δίνω το χρόνο στο ΚΚΕ τα δίνω επειδή έτσι μου αρέσει, κι αν μπορούσα και μ' άρεσε θα έδινα 50.000 χωρίς να χρωστώ εξήγηση σε κανένα,

γ. Την κόρη μου θα τη στείλω σε όποιο παιδικό σταθμό μου γουστάρει. Δε θα προσκυνήσω καμιά τσούλα αντιδήμαρχο για να χωρέσει πλαγίως στον δημόσιο. Κι αν μου αρέσει θα τη στείλω και στο ΜΙΤ.

Υ.Γ. Η κόρη μου είναι 2,5 χρόνων. Σήμερα με πήρε τηλέφωνο από το νησί για να μου πεί ότι θα πήγαινε για μπάνιο και ότι έβαλε "αντηλαϊκό"!

Παρασκευή 20 Ιουνίου 2008

Κομμουνισμός vs Φασισμός με λιθουανό διαιτητή

Το κοινοβούλιο της Λιθουανίας ψήφισε νόμο ο οποίος εξομοιώνει κομμουνισμό με φασιμό και σφυροδρέπανο με σβάστικα. Δεν είναι βέβαια κάτι το καινούργιο από τη βαλτική δημοκρατία αφού αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στον μακρόχρονο αγώνα της με τη συγκεκριμένη στοχοπροσήλωση. Πέρα από την άποψη που μπορεί κανείς να έχει για την εξομοίωση αυτή, σημειώνω μερικά -ενδιαφέροντα κατά την άποψή μου- σημεία που δείχνουν ότι η σπουδή των Λιθουανών έχει αρκετά στοιχεία υστερίας (με τη φροϋδική έννοια).
1. Η σβάστικα είναι αρχαίο σύμβολο, χρησιμοποιημένο σε ποικίλες εκδοχές ήδη από τη Νεολιθική εποχή, χρησιμοποιούμενο ακόμα και σήμερα σε θρησκευτικά ή γεωμετρικά μοτίβα.
2. Η σβάστικα χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο της αρχαίας σκανδιναβικής θεότητας του κεραυνού, του Θωρ. Ο Θωρ στην περιοχή της Βαλτικής λατρευόταν με το όνομα Περκούνας.
3. Οι Λιθουανοί τίμησαν τον αρχαίο θεό τους χρησιμοποιώντας το σύμβολό του στην αεροπορία τους ήδη από το 1919, αρκετά πριν το χρησιμοποιήσουν οι Ναζί.
Τα παραπάνω δείχνουν νομίζω ότι οι Λιθουανοί θα έπρεπε να έχουν αποενοχοποιήσει τη χρήση της σβάστικας σε σχέση με τη μετέπειτα χρήση της. Ωστόσο, ο ρόλος του λιθουανικού κράτους μετά τη ναζιστική κατοχή, ιδίως όσον αφορά την τύχη των Λιθουανών εβραίων αλλά και τα επιτεύγματα της λιθουανικής λεγεώνας των Waffen-SS, τους φόρτωσε μάλλον με κάποιες ενοχές. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα υπάρχουν φωνές, εκτός απ' τη Ρωσσία, που εγκαλούν τη Λιθουανία και τις άλλες 2 βαλτικές δημοκρατίες για υποκρισία.
Φαίνεται ότι στόχος της λιθουανίας στον "ανένδοτό" της είναι μάλλον ο κομμουνισμός και όχι ο φασισμός.

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2008

Βοήθεια στη "Βοήθεια στο σπίτι"

Το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι" εξαγγέλθηκε το 1996 και ξεκίνησε το 1997 με σκοπό την παροχή κατ' οίκον βοήθειας σε άτομα ηλικιωμένα ή με αναπηρίες. Στα ίδια πλαίσια το πρόγραμμα απασχολεί και ανέργους για την επάνδρωση των υπηρεσιών υγείας και φροντίδας. Όλο το προσωπικό του προγράμματος ανέρχεται σε 3.800 άτομα, τα οποία απασχολούνται σε Δημοτικές ή Διαδημοτικές Επιχειρήσεις είτε σε Δήμους και Κοινότητες που είναι οι φορείς υλοποίησης, 100 περίπου μονάδες συνολικά. Παρέχεται συγκεκριμένα ψυχολογική, συμβουλευτική και κοινωνική υποστήριξη, είτε στο σπίτι είτε στα κατά τόπους γραφεία του προγράμματος και νοσηλευτική μέριμνα ως προς τη φαρμακευτική αγωγή, αιμοληψία, έλεγχος αρτηριακής πίεσης και σακχάρου στο σπίτι. Όποιος έχει ηλικιωμένους συγγενείς που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν, γνωρίζει από πρώτο χέρι την σημασία που έχει η εύρυθμη λειτουργία του προγράμματος για την ποιότητα ζωής της ομάδας στόχου του. Πόσο μάλλον που η ομάδα αυτή ξεπερνά τα 100.000 άτομα.
Η χρηματοδότηση του προγράμματος παρατάθηκε μέχρι τις 31/8/2008 στα πλαίσια του Γ' ΚΠΣ, προβλέπεται δε η συνέχισή της μέχρι τις 31/12/2010 στα πλαίσια πλέον της Δ’ Προγραμματικής Περιόδου 2007-2013. Ωστόσο η πρόβλεψη παράτασης δεν έχει ακόμα γίνει βεβαιότητα, καθώς ο υπουργός Εσωτερικών δεν έχει ακόμα υπογράψει την σχετική υπουργική απόφαση. Το προσωπικό εξακολουθεί να αμοίβεται με μισθούς 450 ευρώ, συχνά παραμένει απλήρωτο για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Τα σωματεία προσωπικού εξήγγειλαν 48 απεργία διεκδικώντας κρατική δωρεάν «Βοήθεια στο Σπίτι», μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους και οριστική λύση στις παλινωδίες παρατάσεων και κόντρα παρατάσεων του ορίζοντα υλοποίησης του προγράμματος.

Δευτέρα 2 Ιουνίου 2008

Οχετόσφαιρα

Σε παρόμοιες περιπτώσεις πατώ μηχανικά το delete. Καθημερινά, αρκετά μηνύματα, ενδιαφέροντα κατά τους μαζικούς αποστολείς τους γεμίζουν τα ταχυδρομικά κουτιά με την πραμάτεια τους. Χαριτωμένα βιντεάκια και ανεκδοτάκια, αποκαλύψεις συνομωσιών και εκκλήσεις για τρίωρο μποϋκοτάζ της κατανάλωσης λαχανακίων Βρυξελλών στοιβάζονται με υποδειγματική τάξη μέχρι που τα κατασπαράσσει η λήθη του delete. Πολλά από αυτά γυροφέρνουν στο διαδίκτυο επί χρόνια, κάποιος πάντα εντυπωσιάζεται και τα ξαναπροωθεί για να μου δίνει την ευκαιρία να γίνομαι ο σπασίκλας: "Ε, καλά, αυτή η δικτυοαρβύλα κυκλοφορεί τώρα 5 χρόνια".
Σήμερα όμως το μήνυμα είχε τον πιασάρικο τίτλο: "FW: Fw: Αυτοί είναι οι 21 που κατηγορούνται για την παιδοφιλία". Ακολουθούσε το path του μπλόγκερ που έκανε τη δημοσίευση, ένας κατάλογος ονομάτων, ηλικιών και επαγγελμάτων και στο τέλος η ακόλουθη παράγραφος (το μπολντάρισμα δικό μου):

"...όλος ο κόσμος ζητάει να μάθει τα ονόματα τους. Πάρτε τα όχι για να τους λιντσάρεται, αλλά ίσως να τους λυπηθείτε. Κανείς δεν μπορεί να μπει σε μια άβυσσος όπως είναι η ψυχή ενός ανθρώπου. Δεν μπορεί να βάλουμε για όλους το χέρι μας στην φωτιά ότι ήταν...τέρατα αλλά η δικαιοσύνη θα κρίνει. Μπορεί κάποιοι να είναι αθώοι., Αυτοί κατηγορούνται. Τους αποκάλυψε σήμερα η espressο και οι δημοσιογράφοι Γ.Καρράς-Στ. Χίος"

Αυτό το τρωκτικό που έκανε τη δημοσίευση καθώς και οι αυτουργοί της πρωτογενούς "αποκάλυψης", με ένα "μπορεί" καταργούν το τεκμήριο της αθωότητας μέχρι αποδείξεως της ενοχής. Δίνουν στη δημοσιότητα ονόματα καταστρέφοντας ανθρώπους που "μπορεί να είναι αθώοι". Αρπάζουν την φήμη περί κακοποίησης "ακόμα και βρεφών" που φυσικά βοηθά να γυρίσουν τ' άντερα του επίσης οσιοπάρθενου αναγνώστη και την εκτοξεύουν στα "τέρατα" του καταλόγου των 21. Ο ανακριτής δεν χρειάζεται πια, η κοινή γνώμη έβγαλε το πόρισμα.

Όλα αυτά τα έρποντα ασπόνδυλα της espresso και της μπλογκόσφαιρας δεν γυρίζουν να κοιτάξουν ένα πεταχτό 15χρονο με μίνι στο δρόμο γιατί είναι ανήλικο. Δεν αναζητούν τσόντες barely legal γιατί τη βρίσκουν μόνο με το ιεραποστολικό. Δεν θεωρούν σεξουαλικό έγκλημα αυτό που συνοδεύεται από χρήση σωματικής ή ψυχολογικής βίας αλλά αυτό που λειτουργεί εμπορευόμενο ως κολυμπήθρα των κάθε λογής καταπιεσμένων σεξουαλικών επιθυμιών του αναγνώστη τους, ο οποίος απολυτρωμένος θα ομολογήσει (στον εαυτό του, όχι στο πανελλήνιο): "Εγώ κατά βάθος καυλώνω με παρτούζες με 15χρονους ινδονήσιους τρανσέξουαλ αλλά ευτυχώς όχι με βιασμούς μωρών".
Αθώος, αθώος.

Πέμπτη 15 Μαΐου 2008

Σόλοικος λόγος, κλεφτές ματιές

Μουντός καιρός μα δεν κρύβεται
πως η εποχή των ποθητών οστών μπήκε για τα καλά
των αστραγάλων και των λαγώνων